dinsdag 01 september 2009, 10:46
150.000 nieuwe studenten: zachte voorbereiding op harde wereld
Tags: buitenlandse universiteiten | Charles Groenhuijsen | kosten opleiding | onderwijs in Nederland | Oxford
‘t Is vergeefse moeite: Aan onze Amerikaanse vrienden uitleggen hoe ons Hoger Onderwijs in elkaar zit. Dan vertel ik dat het collegegeld pakweg E.1500 bedraagt; een fooi voor Amerikaanse begrippen. “Maar dat is dan toch wel voor een héle slechte universiteit”, suggereren mijn Amerikaanse gesprekspartners. “Wat betaal je voor ‘n goeie universiteit”.
“Ook E.1500. In Nederland is er amper kwalitatief verschil tussen universiteiten. Je betaalt overal hetzelfde. Wij Nederlanders geloven in gelijkheid voor ongelijke mensen”. Een blik van totale verbijstering en onbegrip aan Amerikaanse kant.
Nog een poging dan: “Let’s be serious here! Er is toch hopelijk wel verschil tussen ijverige studenten met hoge cijfers en luie studenten met belabberde cijfers?”
“Niet echt. Je schrijft je gewoon in en klaar is Kees. Niemand vraagt naar cijfers”. Dergelijke gesprekjes zijn niet bevorderlijk voor het wederzijdse trans-atlantische begrip.
Nederland gelooft niet in hoge cijfers
Onze oudste zoon (17) gaat hier in Washington naar de laatste klas van High School. De komende maanden staan in het teken van het zoeken van een goede universiteit. We reizen rond naar universiteiten in de VS, Canada, Engeland en Nederland. Overal - behalve in Nederland - is één van de eerste vragen: “Wat voor cijfers haal je?” Alleen een studie-adviseur in Delft vertelt dat ze daar bij de toelating niet zo in cijfers geloven…
Dit jaar beginnen zo’n 150-duizend jongeren in ons land met een studie in het Hoger Onderwijs. Aan het einde van dit jaar zijn daarvan enkele tienduizenden gesneuveld. Wat een verspilling! Tijdens onze universitaire rondreis belanden we ook in Engeland. Ik vraag een studie-adviseur in Oxford hoe het daar zit met de ‘drop-outs’. Die zijn er nauwelijks, vertelt ze.
Hun studenten zijn allemaal super gemotiveerd (Oxford staat op een ereplaats in de wereldwijde top-10 van beste universiteiten). Wie even minder presteert wordt streng toegesproken: Da’s andere koek dan de Nederlandse situatie waar ‘drop-outs’ vaak verbaasd zijn dat hun falen bijna ongemerkt voorbij gaat. Niemand zegt wat.
Door de luid geprezen ‘gelijkheid’ verspilt Nederland massaal geld en talent. Als je naar alle rijke landen kijkt, liggen onze investeringen in onderwijs bovendien ónder het gemiddelde. Schande! We zijn immers één van de rijkste landen ter wereld.
Nederland is onverschillig. Bij hogeschool InHolland sluiten ze nu een contract af waarbij de studenten beloven braaf naar de colleges te komen en netjes hun huiswerk te doen. Kennelijk is dat nodig! Het besef ontbreekt dat het een voorrecht is te studeren.
Kan het anders? Ja, dat kan. Studenten op het groeiend aantal University Colleges (Utrecht, Middelburg, Maastricht; nu ook Groningen en Amsterdam) trekken er wél hard aan. Hoera! Maar het zijn uitzonderingen.
Vlag uit bij toelating tot goede universiteit
Onze drie in de VS opgegroeide teenage-kids weten dat ze alleen naar een goede universiteit kunnen als ze keihard werken, liefst uitblinken in een sport en met veel toewijding hun ‘community hours’ (verplichte maatschappelijke dienstverlening) vervullen.
In Amerikaanse gezinnen gaat de vlag uit als de brief binnenkomt met de bevrijdende mededeling dat zoon of dochter op een goede universiteit is geaccepteerd; ook al moeten ‘mom & dad’ aan collegegeld een bedrag ophoesten (met of zonder leningen) dat ee
n veelvoud is van het flutbedragje dat je in Nederland voor zo’n buitenkans betaalt. En dat minuscule bedrag kun je als student op je sloffen bijverdienen, want een gemiddelde student besteedt niet meer dan 30 uur aan de studie.
Zou ‘t helpen als we het collegegeld fiks verhogen (met steun voor lage inkomens)? Beseffen studenten dan eindelijk dat je na je studie in een geglobaliseerde wereld terecht komt? Miljoenen super-ijverige concurrenten uit China, India en Amerika hen zullen hen inpeperen dat het speelkwartier van oer-Hollandse gelijkheid voorbij is. De zesjescultuur is buiten Nederland onbekend.
Wij bereiden onze studenten op een zachte manier voor op een harde wereld.
Jammer.
En onnodig.
Charles Groenhuijsen
PS: Terwijl ik deze column tik komt het bericht dat minister Ronald Plasterk het hele Hoger Onderwijs kritisch gaat doorlichten.
Joepie! Don’t let them down, Ronald!
Gerelateerde berichten:
- Shanghai centrum van nieuwe dynamiek in de wereld
- Harde waarheden over duurzame energie
- Obama is Amerikaan en snapt dus nog steeds niet hoe de wereld in elkaar zit
Beide systemen hebben hun voor- en nadelen. Maar dat er kritisch moet worden gekeken naar scholing in Nederland, dat is zeker. Studenten moeten (weer) gaan inzien dat onze vrije toegang tot elk onderwijs een recht is waar lang en hard voor is gestreden, en dat daar dus ook zeker wel inzet van hen tegenover moet staan.
.
Eigenlijk mag ik dat niet zeggen, als driemaal gesjeesd leerling (1x VWO, 2x universiteit).
.
Waar we m.i. meer geld in moeten steken is flexibeler onderwijs. Natuurlijk kunnen vaste pakketten blijven bestaan, maar nu worden studenten die heel goed weten wat ze willen en kunnen in een keurslijf gedrukt waar ze niets aan hebben. Juist in een wereld als de onze, van steeds verdergaande specialisatie, is dat niet handig. Laat mensen datgene wat ze graag willen uitermate goed leren, en zorg dat ze zich niet met randzaken hoeven bezig te houden. Er zullen altijd holisten zijn die de specialisten tot een team kunnen smeden, dus leid niet iedereen op tot holist.
Charles,
Dat onderzoek zou vooral moet gaan over het doorbreken van allemaal niet-bewezen veronderstellingen over hoe effectief en goed het huidige onderwijs (zeker aan universiteiten) nu echt is in het licht van de snel verslechterende concurrentiepositie van Nederland zoals ook onlangs weer door het World Economic forum is aangetoond.
Het is niet het systeem of het pakket maar het gebrek aan ambitie en de over het algemeen middelmatige kwaliteit van de professoren en docenten. Als je de bijdragen van de betrokken experts (in veel kennisdomeinen) leest of hun meningen op radio en TV beschouwt (ook bij NOVA!), dan is het (met een positieve insteek) van het niveau van een tweedejaars econoom of bedrijfskundige.
Sla er de kranten zoals vandaag maar weer op na en bekijk de bijdragen van de verschillende politici etc maar eens tijdens de algemene beschouwingen. Huiveringwekkend. Inclusief mbt een van mijn eigen ervarings- en kennisgebieden sinds 1985, de financiele dienstverlening. Angstaanjagend en hallucinerend. Met desastreuze economische gevolgen voor Nederland (de snel oplopende Staatsschuld).
Slecht onderwijs op bv universiteiten door middelmatige docenten leidt tot middelmatig onderwijs en tot middelmatige afgestudeerden. Die dan vervolgens ook o.a. de politiek ingaan en daar belangrijke beslissingen moeten nemen.
Dus: de boel moet opengebroken worden, de ramen open. Meer meetbare kwaliteit en minder bureaucratie. En dus geen ander systeem en ook geen ander pakket.
Tony de Bree
http://www.dagboekvaneenbankier.nl