maandag 18 mei 2009, 03:16
Digital Natives
Tags: Digital natives | Ondernemen aan de Maas | Urs Gasser
Digital Natives Weet u hoe de Digital Native kwaliteit van informatie beoordeelt? Doodeng……..
Afgelopen week waren we op de CSN conferentie van Krem. Onderwerp was corporate social networking. We willen een aantal opmerkelijke punten met jullie delen. Zoals bij dit onderwerp past: veel termen in deze column zijn Engels.
Urs Gasser is Executive Director van het Berkman Center for Internet & Society van Harvard University , hij gaf een presentatie over Digital Natives. Hier een aantal opmerkelijke punten uit zijn verhaal van afgelopen donderdag.
Er is een wereldwijd onderzoek geweest onder Digital Natives. Kernvraag: wat doen 
leerlingen als eerste als ze op school een opdracht krijgen? Overal in wereld bleek het antwoord het zelfde. Eerst zoeken op Google en als er een hit van wikipedia voorkomt dat wordt die als eerste geopend. Dat was het wereldwijde antwoord over alle continenten en culturen heen. Youtube bleek overigens nummer twee in de volgorde van geraadpleegde informatiebronnen.
Weet u hoe de Digital Native kwaliteit van informatie beoordeelt volgens dit onderzoek? Doodeng…….. hoe langer de tekst hoe betrouwbaarderde Digital Natives die achten. Ze zij zo gewend aan sms, msn en twitter tekstlengte dat als iemand de moeite neemt om meer dan hun standaardlengte aan tekst te schrijven, die dus wel goed moet zijn.
Hun door-click gedrag wordt wordt overigens bepaald door de eerste 15/20 woorden die zij lezen. Conclusie: wil je de Digital Native boeien dan heb je 15 woorden de tijd!
Tegen de tijd dat een Digital Native 20 jaar is geworden heeft hij of zij meer dan 20.000 uur op internet doorgebracht!. Dat is twee keer de gemiddelde tijdsinvestering om in sport kampioen te worden of een professioneel concertpianist te worden.
Peer to peer beoordeling zijn voor hen belangrijker en invloedrijker dan die door de traditionele opvoeders en (in hun ogen zogenaamde) experts.
De identiteit van kinderen wordt in hoge mate bepaald door hun internet identiteit en in steeds mindere mate door hun omgeving, sport, schoolkeuze en fysieke vrienden. Een groot voordeel is daarmee wel dat jeugdigen naar hartelust kunnen experimenteren met hun identiteit op internet. De keerzijde van hun facebook /myspace / hyves identiteit is de zogenaamde stickiness van internet. Veranderen van school, sportclub of verhuizen om een kind een “nieuwe start” te geven heeft in de toekomst steeds minder nut want hun digitale identiteit reist mee en heeft een erg lang geheugen.
Kortom, oriëntaties en keuzen waar de meesten van ons ouderen, digital immigrants, zich waarschijnlijk over blijven verbazen.
Realiseert u zich dat tegen de tijd dat de digital native 20 jaar is geworden, zijn gewoonten zijn ingeslepen op de zelfde manier als de toonladder bij professionele concertpianist?
De message: perceptie van informatie, kwaliteit en onafhankelijkheid van informatie zijn ongelooflijk aan het schuiven. Op zich interessant dat het verhaal van Urs Gasser voor een groot gedeelte overeenkomt met de in 2004 getrokken conclusies van Frans. Voor de liefhebbers terug te lezen op Ondernemen aan de Maas.
Spannend wat dit over 20 jaar gaat betekenen als digital natives ons land gaan regeren!
Hans Kooistra en Frans van der Reep zijn verbonden aan het nextpractice-institute. Reacties naar hans&frans@nextpractice-institute.com
Geen gerelateerde berichten
Een zeer goed punt, die enorm toegenomen rigiditeit van de identiteit. Dat zal een enorme omschakeling geven de komende jaren. Waar men zich in het verleden relatief makkelijk opnieuw kon uitvinden (verhuizen naar de andere kant van de stad was vaak al genoeg), zullen mensen in de toekomst steeds meer blijven wie ze waren. Deels omdat ze een spoor achter hebben gelaten dat onuitwisbaar is, deels ook omdat met name hun peers in staat zullen zijn dat spoor te volgen.
.
Wat voor gevolgen zal dat hebben voor het begrip ‘eerlijkheid’? Is het, zoals in het artikel over de Paus, een kwestie dat je maar beter alles gelijk open op tafel kunt leggen? Of zullen kinderen in de toekomst geleerd moeten krijgen dat er dingen zijn die je nooit online moet zetten? En dan is maar de vraag: zullen ze luisteren?
.
Er gaan al enkele jaren geluiden op over het einde van open internet. Zullen uiteindelijk de huidige gebruikers zelf degenen zijn die daar een einde aan maken?
Ik ben daar ook heel benieuwd naar. Wie het weet mag het zeggen.
Internet als dominante informatiebron heeft natuurlijk substantieel invloed op de manier waarop wij geïnformeerd zijn en wat we belangrijk en niet belangrijk vinden. Multimediale communicatie met beeld en geluid wordt ongetwijfeld de standaard waarbij we ons in onze uitingen, als persoon of bedrijf, steeds scherper moeten realiseren dat we met een klik verdwenen zijn. U moet van zeer goeden huize komen om anderen te verleiden op u te wachten.
Zou, om met Jos de Mul te spreken, ‘de wereld echt een grote database worden met Internet als centrale bibliotheek waarin historisch besef geen meerwaarde heeft, teloor gaat in databestanden, en dus evolutionair verdwijnt’? En waarbij alles en iedereen die u tegenkomt voor u een kraslot is: snel even kijken of het prijs is en meestal weggooien? Einstein wilde er niet aan dat ontstaan en ontwikkeling van het heelal een toevalsproces was hoezeer de logica ook richting die conclusie wees.* Zou Internet ons leven tot een serie krasloten maken?
Waarbij ‘Big Brother’ bovendien al uw digitale en digitaliseerbare correspondentie gaat archiveren in een lifetime archive . (gmail…!) Wat betekent dit voor de notie privacy waarmee we opgegroeid zijn. Wat gaat het betekenen als wellicht te zijner tijd van iedere baby het DNA profiel wordt vastgelegd met het oog op zaken als maatschappelijke veiligheid, persoonlijke verantwoordelijkheid voor de eigen gezondheid en vaststelling individueel leervermogen. De eerste concrete intiatieven, die weliswaar nu niet de ambitie maar wel de potentie hebben om dit in principe mogelijk te maken en tot een landelijk stambestand te komen lopen al . Wat betekent Internet straks voor onze identiteitsvorming als mens, voor de betekenis van rolmodellen in onze vorming. Wat gaat er gebeuren als in toenemende mate onze Internet identiteit en ‘real world’ identiteit door elkaar heen gaan lopen en experimenteergedrag via de chat in extreme gevallen inderdaad tot groepsverkrachting leidt zoals recent in Rotterdam. Wat betekent het als we niet meer leren wachten, en bijna alles dus interactief moet zijn, in the real-time society en we de genietingen van uitgestelde consumptie niet meer leren kennen of waarderen? Wat komt daar voor in de plaats? Komt er dan voor alles een pilletje? Wie het weet mag het zeggen. Spannend is het wel.
[...] Betrouwbaarheid van informatie volgens digital natives zie ook Social media en waarde en normen van Digital Natives: ze zijn zo gewend aan de sms, msn en twitter tekstlengte dat als iemand de moeite neemt om meer dan die standaardlengte aan tekst te schrijven, de inhoud dus ook wel goed moet zijn [...]