De roep om vrijheid had zich nog nooit zo groen uitgeschreeuwd als vandaag. Deze dag gaat de geschiedenis in als de groenste vrijdag van de maand Ramadan. De straten van de Iraanse hoofdstad Teheran zijn getuige van de roodbloedige confrontatie tussen miljoenen burgers die verlangend naar vrijheid en gesierd in het groen hun rechten opeisen.
Maar… tegenover hen staan de zwartgeklede zonen van Allah die op hun Jihad-tour dorstig hijgen naar het bloed van hun slachtoffers. Hun prijs staat immers op uitbetaling te wachten: 72 maagden naakt op een hemelbed. Wat een illusie! Ik weet twee dingen heel zeker. Het verhaal van die maagden is een fabel maar de triomf van de groene vrijheid in Iran is vroeg of laat een feit.
lees verder >>
Damon Golriz - zelf afkomstig uit Iran - roept iedereen op om deze petitie voor minister Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken) te tekenen. Nederland dient Ahmadinejad niet te aanvaarden als nieuwe president van Iran. Hieronder legt hij uit waarom het Westen de opstandelingen juist nu moet steunen.
De protesten van de Iraniërs zijn wereldnieuws geworden. De vreedzame betogingen, demonstraties en de civiele ongehoorzaamheid werden keihard neergeslagen. Met zeven tot twaalf doden tot nu toe neemt het geweld van Islamitische Republiek Iran jegens haar burgers extreme vormen aan. Belangrijk is om te beseffen dat ook de wensen van de betogers geradicaliseerd zijn.
lees verder >>
Gisteren vonden de presidentsverkiezingen in Iran plaats. Volgens het regime is president Ahmadinejad herkozen, zijn tegenstanders betwisten dat. Deze verkiezingen in het machtigste land van het Midden-Oosten zijn niet democratisch. Maar dat maakt ze niet minder spannend. Al twee weken is het land in rep en roer om deze verkiezingsronde, die meer weg heeft van carnaval dan een doorslaggevende revolte.
Als de gewone Iraniër het voor zeggen heeft, dan wordt een van de gematigde rivalen van de zittende president Ahmadinejad gekozen. ,,Ahmadi, bye bye”, is deze dagen een van de meest waarneembare leuzen. Op de billboards langs de wegen, in korte sms’jes en op de gekleurde hoofddoekjes van de hippe jonge meiden is dat te zien. Maar gezien de ondemocratische machtsverdeling in Iran, een land dat als oligarchie gekarakteriseerd wordt, is de uitslag sterk fraudegevoelig.
lees verder >>
De afgelopen dagen las ik dat bij de Europese verkiezingen de meeste PVV-stemmers van het land uit Volendam komen. Feitelijk stemde van bijna ieder tien Volendamers vijf (49,9 procent) op de partij van Geert Wilders.
Voor veel media was dit opvallend nieuws, maar ik ben niet verrast. Je moet echt een tijdje in dit dorpje hebben vertoefd om te begrijpen waarom men daar op Wilders stemt. “Vanwege de buitenlanders. Dat zijn er gewoon te veel,” zoals Algemeen Dagblad namens een dorpeling citeerde is naar mijn mening kort door de bocht. Maar hoe zit het dan wel?
lees verder >>
‘De groeiende weerbaarheid van Nederlandse moslims’ is de ondertitel van het nieuwe boek van Janny Groen en Annieke Kranenberg. Dat de weerbaarheid tegen de extremisten, ofwel de tolerantie van de Nederlandse moslims is gegroeid, meldde ik al na Fitna, de film van Wilders. Maar is het voldoende? Neen. Dat werd weer bevestigd tijdens de presentatie van het boek.
lees verder >>
Op het t-shirt van de Iraanse jongeman, die op 8 maart door Teheran loopt, staat: ‘Weg met het patriarchisme’. Uit protest draagt hij een hoofddoek. Internationale Vrouwendag is in het Westen uitgebloeid, maar des te meer bloeit zij op in het Oosten, waar vrouwen het meest onderdrukt worden. Wie de nieuwsberichten vanuit het Midden-Oosten volgt, merkt hoe actueel de dorst naar liberale verworvenheden van het Westen is - met vrouwenemancipatie als kroonjuweel.
lees verder >>
Als overheden de juiste beslissingen nemen dan kunnen wij ons in 2010 uit het moeras van de financiële recessie redden. Met deze uitspraak legt de topman van het Internationaal Monetair Fonds een enorme taak op de schouders van de heersende elite in de wereld en dus ook in Nederland. Als zij falen, dan zal dat vooral voor de generatie Y catastrofale gevolgen hebben.
Het lot van deze jongeren onder de 35 jaar ligt in overheidshanden en het is sterk de vraag of dit ons moet geruststellen! Op dit moment spreekt men niet meer van een recessie, maar karakteriseert men de huidige situatie als een economische depressie zoals die van de jaren dertig. Deze depressie heeft, als een octopus die de wereld in zijn greep houdt, de vooruitzichten verontrustend duister gemaakt. Dat merk ik ook sterk in de gesprekken met starters om mij heen, die behoren tot generatie Y.
lees verder >>
