Als we de tendens op Twitter mogen geloven was er één grote verliezer van het slotdebat zonder Geert Wilders van gisteren: Agnes Kant. Ze struikelde over haar woorden, kon er niet tussenkomen en schreeuwde uit wanhoop over de rest heen. Alexander Pechtold zette haar subtiel op haar plaats: “Mevrouw Kant, rustig nou maar”. Het leek wel alsof de SP-lijsttrekker een slok te veel op had.
lees verder >>
Het heeft even geduurd, maar nu is het er dan toch: de wetenschappelijke onderbouwing voor de standpunten van de PVV. Onomstotelijk staat vast dat de Polen ons land overnemen in 2038, dat de staatsschuld “makkelijk met minder kan” en dat Linkse adviezen een gedegen wetenschappelijke basis missen. Dat beweert althans het Wetenschappelijk Bureau van de PVV (WBvdPVV) onder leiding van Prof. Dr. Arie Boomschutter.
Surft u eens naar WBvdPVV.nl. Twijfelde u ook even? Een Wetenschappelijk Bureau van de PVV? Bestaat dat? Let u even op het briljante logo: een trots vliegende eend in plaats van de fiere rood-wit-blauwe vogel van de PVV. Na stupide acties zoals het infiltreren bij de PVV en het in scène zetten van de moord op Wilders is er nu eindelijk een leuk anti-PVV initiatief: het ludieke WPvdPVV.
lees verder >>
Na het zien van Geert Wilders’ compleet falende en onprofessionele propagandavideo waarin hij “roeiend met de riemen die ze hebben” in een roeiboot naast Fleur Agema zit, dacht ik dat het niet slechter kon. Dit weekend werd het tegendeel bewezen: Agnes Kant en haar SP lanceerden een nog veel en veel slechtere campagnevideo. Het lukte me niet om mijn lach in te houden toen ik getuige was van een hupsende Agnes Kant die met YMCA-achtige gebaren en loze kreten probeert de kiezer naar de stembus te lokken.
lees verder >>
Als je vanaf de wc laat weten wat je aan het doen bent, wie wil dat nou lezen? Twitter is een compleet zinloze bezigheid, dacht ik altijd. Veel mensen hebben niets met Twitter “die hype vliegt wel weer over”. Ook ik weigerde stelselmatig om me bezig te houden met dit nieuwe fenomeen. Ik gunde Twitter zelfs zo weinig succes dat ik besloot artikelen over dit onderwerp te boycotten.
Tot ik toch overgehaald werd om het eens te proberen. Na maanden ignorance, heb ik toch maar een account aangemaakt. En het valt ontzettend mee.
lees verder >>
Een meisje van 15 jaar is in elkaar geslagen ondanks dat ze bescherming zocht bij de beveiligers van een busstation in Seattle. De beveiligers stonden op minder dan een meter afstand toen het meisje flinke klappen kreeg van een belaagster. Er werd niet ingrepen omdat de beveiliging als instructie had om enkel te “observeren en rapporteren”. Die instructie kan echter nooit de enige reden zijn geweest van hun apathische houding.
lees verder >>
Collega’s, vrienden, relaties en familie dienen als referentiekader voor aankopen. Hun ervaringen en meningen, kortom sociale communicatie, is van groot belang voor besluitvorming over productaankopen. Dat principe heet “word of mouth” en is traditioneel vooral van invloed op dure, grote aankopen. Althans. Dat was vroeger. Nu is er internet en is alles anders. Of blijven de principes overeind?
lees verder >>
Voor, tussen en na de Superbowl werden zo’n 150 peperdure commercials uitgezonden. Tussen al die reclamespotjes is het niet makkelijk om op te vallen. Zijn gave special effects de oplossing? Of veel herrie maken? Humor misschien? Nee, het is veel simpeler: door er niet aan mee te doen. Slimme marketeers zorgen er namelijk voor dat hun commercials worden geweigerd.
lees verder >>
Een opvallend groot deel van de kijkers van ’s werelds best bekeken sportevenement, de Superbowl, vindt de spotjes tussendoor minstens zo interessant als de wedstrijd zelf. Dit bijzondere kijkgedrag kent zijn oorsprong in 1984, toen Apple een legendarische nieuwe campagne lanceerde. Sindsdien is het voor grote merken traditie om het publiek te verrassen met hun nieuwe, peperdure campagnes tijdens de Superbowl. En ja, het mag wat kosten: 30 seconden zendtijd kost ruim 2,5 miljoen dollar.
lees verder >>
Oerdegelijk en onderhoudsvrij, in tegenstelling tot alles wat Frans of Italiaans is. Dat is er altijd met de paplepel ingegoten bij mij thuis: Japanse auto’s gaan nooit kapot, en Toyota zéker niet. Met diep ontzag keek ik naar Toyota, die grijze muis die het toch mooi voor elkaar kreeg het grootste autoconcern ter wereld te worden.
lees verder >>
De ongeëvenaarde aantrekkingskracht van Geert Wilders heeft zijn partij geen windeieren gelegd, als we de peilingen mogen geloven. Geen politicus die dagelijks de televisie, gedrukte media en internet weet te penetreren als Geert. Maar de PVV is lang niet de enige die profiteert.
De media, met als recente voorbeelden HP/de Tijd en vandaag FunX, buiten zijn aantrekkingskracht uit voor eigen gewin. Want ze weten dondersgoed: Wilders scoort, altijd en overal. Bij voor- en tegenstanders. Dus maken ze een film over “de moord op Wilders” of infiltreren ze in zijn partij.
lees verder >>
