Leren we van de crisis?
Een op hol geslagen financiële wereld; ruim baan voor graaierij en grootheidswaanzin. Als je niet meegraait ben je een ‘loser’. Zware economische klappen ….
In Nederland worden deze gebeurtenissen verbazingwekkend goed gedocumenteerd. Er is een fraaie reeks boeken verschenen waarin indringend wordt beschreven hoe bestuurders de zakken vullen. Een paar titels: De vastgoed fraude: Miljoenenzwendel aan de top van het Nederlandse bedrijfsleven. Bankroet: Hoe bankiers ons in de crisis stortten. Het drama Ahold. De uitverkoop van Nederland. Bonus: Waarom bankiers de grootste winnaars zijn van deze crisis. Opkomst en ondergang van DSB De Prooi. De Geldpers (over de plundering van het krantenconcern PCM).
Daarnaast worden we nog dagelijks in de media geïnformeerd over andere schandalen: Easy Life, de wereld van de tussenpersonen, instellingen als Philadelphia, Mea Vita. Het houdt niet op.
lees verder >>
Geef organisatierot en bestuurlijke drukte geen kans!
In een vorige column schreef ik over de spaghetti aan regels, procedures en systemen die het werk belemmeren. Vaak blijft het niet bij het voorwoekeren van regels en systemen. Klachten van klanten die blijven liggen, een callcenter dat niet functioneert. Verspilling van materialen, hoge afkeur van eindproducten, leveranciers die zich niet aan afspraken houden, intern geharrewar. Het betreft zaken die iedereen ziet maar er gebeurt weinig of niets. Ik noem dat ‘organisatierot‘. Waarom gaat de rot maar door?
lees verder >>
Hier ziet u de Kafka Index. In Belgie gebruikt men de index om de regelzucht te bestrijden. Zo hoeft men daar nu “Niet meer naar dokter om te verifiëren of geamputeerd been niet opnieuw is aangegroeid”
De strijd tegen regelzucht verloopt zeer moeizaam. Waarom eigenlijk? De reacties bij mijn vorige column over regelzucht en complexiteit komen met aansprekende verklaringen. Kort samengevat: Het is het geloof van leidinggevenden in procedures en controles als manier om complexiteit te bedwingen. Dit rechtvaardigt de eigen positie als baas en verschaft status. Complexiteit is beter dan eenvoud. Dan moet er immers geregeld worden; daar ben je manager voor. Daarbij komt nog dat nieuwe regels en betere procedures daadkracht laten zien. Met ‘eenvoud’ kan je niet scoren. Bovendien is het een prima manier om verantwoordelijkheid te ontlopen. Anderen hebben zich niet aan de regels gehouden, jou valt niets te verwijten!
lees verder >>
We verliezen de strijd tegen systeemzucht en regeldwang
Administratieve rompslomp grijpt om zich heen. Ziekenhuizen, de politie, jeugdzorg, het onderwijs, de thuiszorg, het bedrijfsleven overal lijdt men onder regelzucht en systeemdwang
Bedwing de dynamiek van regelzucht en systeemdwang
In een grote zorginstelling raken de medewerkers verstrikt in een nieuw systeem van registratie van diensten en handelingen. Men kan er niet goed mee overweg iedereen hanteert het anders, het blijkt te ingewikkeld.
Met een paar ingewijden en de verantwoordelijke directeur lukt het om een drastische versimpeling en beperking in de registratie aan te brengen. Prima werk. De betreffende directeur vindt dat hij de rest over kan laten aan zijn IT staf. “Daar heb ik mijn mensen voor, nietwaar.” Niet dus. Twee jaar later is het gehannes, de onvrede en de tijdsverspilling nog steeds aan de gang. 
Als baas moet je er zelf bovenop zitten. De directeur liet het glippen en dus ging het mis. En nog iets: Waarom is dat systeem eigenlijk ingevoerd? “Tja, het ministerie met een zware taskforce en een landelijke werkgroep met deelname van mensen uit de diensten, ook een collega directeur in de stuurgroep, voorbereiding van 3 jaar, de beste externe specialisten, ….” Heel indrukwekkend!
lees verder >>
De overdaad van beleidsnotities, mooie woorden, uitgebreide analyses en fraaie strategie rapporten verwondert mij. Overal wil men het beleid tegen het licht te houden, verder ontwikkelen, bijstellen, verduidelijken en aanpassen. Bizar! Nog meer papier, commissies, projectgoepen, hei-sessies en aanbevelingen. Heel indrukwekkend maar vergeefse moeite want de uitv
oering stagneert! Papier is geduldig, zeker als het in de bureaula ligt.
Dit speelt niet alleen in bedrijven. Ik kom het ook tegen in non profit instellingen en overheidsorganisaties. Wat ik tevens tegenkom zijn de effecten van deze goed bedoelde beleidsijver: frustratie, cynisme en verlies aan geloofwaardigheid van de leiding.
lees verder >>
Willem Mastenbroeks artikel Het Zorgschandaal 1 leverde zoveel instemmende reacties op uit de praktijk, dat een vervolg niet uit kon blijven. Bureaucratie en verspilling; het Nederlandse zorgsysteem is ziek.
De haren rijzen je te berge. Heeft u de reacties gelezen bij de columns “Het zorgschandaal” en “Is er voor een transitie in de zorg een transitie in de overheid nodig“? Zorgwerkers komen om in administratieve rompslomp en bureaucratische willekeur.
Zo schrijft Edwin Leutscher: “Abrona is voor miljoenen gekort op het budget. Ze kan weer beschikken over dit geld wanneer zij per patiënt een dossier aanlevert met 10 documenten. Dit zijn ondermeer het indicatiebesluit, een urenregistratie, een behandelplan, een intakedocument en meer van dergelijke documenten. Wanneer bijvoorbeeld in de urenregistratie 15 minuten zorg niet wordt verantwoord, wordt het dossier als niet volledig beschouwd en niet in behandeling genomen.”
lees verder >>
Volgens de Volkskrant weet niemand waar de 22 miljard euro blijft die jaarlijks aan de AWBZ wordt uitgegeven. Het is de hoogste tijd dat de politiek zich actief bemoeit met de graaierij in de zorgsector. Desnoods een parlementair onderzoek.
Philadelphia Zorg: 800 zorglocaties, 10.000 cliënten; aan de rand van de afgrond! Reden: iedereen was bezig met zijn eigen koninkrijkje betaald uit de AWBZ. Megalomane uitbreidingsdrift van de directie, kloosters, een kasteel, een sleepboot, een luxe hoofdkantoor. En het totaal ontbreken van toezicht en controles.
Zorgconcern Meavita: 20.000 medewerkers, 100.000 cliënten; staat op omvallen! Redenen: Het niet realiseren van fusievoordelen en investeren in verkeerde projecten. Onvoldoende toezicht, totaal ‘out of control’ .
lees verder >>
Zelfs de beste organisaties kunnen het moeilijk krijgen door de huidige vraaguitval. De organisaties waar de top opgaat in het spel om poen en prestige lopen nog meer gevaar. De grootste risico’s ontstaan door de giftige mix van poen en prestige met de bestuurlijke reflex van regelzucht en systeemdrift, betoogt Willem Mastenbroek. ‘Weg met de ‘organisatierot’, en meer bestuurlijke wijsheid!
ING ontvangt een bedrag aan steun van 10 miljard en krijgt daarbovenop een garantieregeling voor wrakke beleggingen ter waarde van 22 miljard. Dit heet ‘de tweede ronde’. Blijft het daarbij? Komt er nog een derde ronde? Niemand die het weet.
Er komt een dag dat we Rijkman Groenink dankbaar zijn dat hij de ABNAmro net op tijd heeft verkocht. Anders
lees verder >>
