zaterdag 22 augustus 2009, 09:26

Banenstapelaar Ed Nijpels levert geen vakkennis als voorzitter ABP

Grimbert Rost van Tonningen

Tags: ABP | corporate governance | Meavita | overrijpe polder | Philadelphia | polderbestuurders | Rochdale

De Nederlandse Bond voor Pensioenbelangen (NBP) is uiterst ontevreden over de keuze voor Ed Nijpels als voorzitter van het ABP, het op een na grootste pensioenfonds ter wereld, met een belegd vermogen van 194 miljard Euro. Kees de Lange, voorzitter NBP: ‘hij is niet geschikt om die rol te vervullen die op dit moment, met déze crisis, nodig is om het ABP weer te laten functioneren.. Nijpels ontbreekt het zowel aan kennis als aan tijd om zijn werk te doen. We zijn van de regen in de drup gekomen. In de tijd van Elco Brinkman hadden we 30 nevenfuncties. Nu heeft de voorzitter 25 nevenfuncties. Voor ons is de enige echt acceptabele situatie een bestuursvoorzitter met nul nevenfuncties.’ Gelijk heeft hij, in ons artikel over Brinkman onderkoning van Nederland kwamen wij ook al tot een vergelijkbare conclusie.   

Geheel in de gangbare poldertraditie vindt vice-voorzitter Xander den Uyl, in het dagelijks leven vice voorzitter van het ABVA KABO de ambtenaren vakbond, dat ‘een voorzitter geen expert op het gebied van financiën of pensioenen hoeft te zijn. De voorzitter moet zorgen dat het bestuur tot goede besluiten komt en we wilden iemand met een netwerk in Den Haag.’

Onder Brinkman werd een paar maanden geleden bekend dat het fonds in korte tijd 65 miljard Euro had verloren, waardoor het pensioenfonds zijn voorwaarden in negatieve zin moest aanpassen. Niet leuk voor de leden, maar toch doet de nieuwe voorzitter van dit giga pensioenfonds deze topbaan er wel weer even bij, alsof er niets gebeurd is. Kennelijk is het genoeg om af toe een minister of kamerlid te bellen als er weer iets uit de klauw loopt. Met andere woorden, vakmanschap is geen meesterschap bij het ABP. Werknemers en werkgeversbestuursleden amateuriseren rustig verder alsof er niets aan de hand is. De polder leert weinig.

Wat zou een voorzitter wél voor kwalificaties moeten hebben. In de eerste plaats affiniteit en ervaring met asset management of wel grootschalig vermogensbeheer. Eerder een bestuurder als Jaap Van Duyn ex Robeco dan een ex-politicus zonder gedegen financiële ervaring. Beleggen is namelijk core business. Tevens iemand met gezag die de amateuristische werknemers- en werkgeversvertegenwoordigers, kort kan houden en ze alleen inspraak gunt bij hoofdzaken. Hij/zij moet voldoende tijd hebben om de risico’s te kunnen overzien waarmee beleggers en toezichthoudende commissies bezig zijn, hij/zij zal zich van tijd tot tijd ervan moeten vergewissen dat de protocollen nog deugen, want het beleid moet robuust zijn, dwz bestand tegen grote tegenvallers. Zo’n man of vrouw is daar al gauw drie dagen per week mee bezig, dus dan kun je er hoogstens een paar minder belangrijke banen bij hebben, anders is goed functioneren onmogelijk

De resultaten van de pensioenfondsen waren in Nederland het laatste jaar ver beneden de maat. Natuurlijk kun je een bestuur niet verwijten dat er een kredietcrisis is, maar wel dat de afstand tussen bestuur en beleggers kennelijk zo groot was dat ongelukken niet te voorkomen waren. Hoeveel affaires moeten er nog komen voordat we eindelijk (president) commissarissen aanstellen, die wel voldoende inzicht hebben in het businessmodel van hun organisatie? Hoeveel polderbestuurders kunnen zich nog miskleunen permiteren nadat we al eerder schandalen bij Meavita, Philadelphia en Rochdale hebben gehad? Er is in de polder dringend behoefte aan een goede governance code, zoals bij de beursfondsen sinds Tabaksblat in 2004 al lang geldt. Banen stapelen behoort uit den boze te zijn, al was het alleen maar om je werk gewoon goed te kunnen doen..  

Gerelateerde berichten:

1. Update banenstapelaar Nijpels
2. DSB, het wordt spannend voor Zalm, Nijpels, Wellink en Bos
3. Profiel van ideale Voorzitter Pensioenfonds ABP