Bij AD ingreep past geen leedvermaak
Author: 
Geert-Jan Laan
Bij de ongekend zware ingreep in de personele bezetting van het Algemeen Dagblad (124 redacteuren, totaal 185 werknemers) past geen leedvermaak. Er is geprobeerd met een Grote Sprong Voorwaarts zowel landelijk als regionaal betalende lezers te bedienen. Die sprong is nu in het ravijn beland. Een negatief eigen vermogen van 80 miljoen Euro houdt in dat de krant in feite failliet is. De krant gaat de ontstane vacatures vullen met freelancers, die minder zwaar op de loonlijst drukken.
Het is ook de enige nog mogelijke reddingsboei die de Belg Van Thillo de geplaagde redactie 
toewerpt. Zoals bekend hebben Jim Postma en mijn persoon enkele jaren terug een plan ontwikkeld voor een nieuw dagblad in de regio Rotterdam. Reeds toen al gingen we uit van een beperkte vaste bezetting en de inschakeling van zo veel mogelijk freelancers. Dat heeft ook te maken met de over het algemeen riante CAO die de Nederlandse Vereniging van Journalisten in de vette jaren heeft weten te bedingen.
Onze belangrijkste les was wie een nieuwe krant, of een nieuw ander medium opzet, kan een groot aantal zaken slimmer, handiger en goedkoper doen.
Leedvermaak past ook niet bij de redacties van andere kranten die nu nog buiten schot blijven. De invoering van het dagelijkse tweede katern op tabloid formaat bij De Volkskrant is niet anders dan een ordinaire bezuinigingsmaatregel. Wie het colofon van die krant raadpleegt schiet de opvatting van een Rotterdamse havenondernemer te binnen:” Dat kan ook met de helft minder.”
Het is een feit dat de Nederlandse dagbla
den jarenlang in een kartelachtige situatie zowel hun abonnementsprijzen als hun advertentietarieven ver boven de inflatie hebben laten stijgen. Dit aspect wordt zorgvuldig gemeden nu de jammerklachten uit de hoofdkantoren opstijgen.
Ze kunnen het ook niet. De grootste krantenuitgever van Nederland de PCM ging met de gratis krant De Dag na zo’n kleine twintig miljoen Euro de bietenbrug op.
En het kan dus wel. Het kleine onafhankelijke Parool laat tot op de dag van vandaag zien dat een goede Amsterdamse krant in Amsterdam ook verkoopt. De NRC vult met NRC Next een nieuw gat in de markt. Nog voor de rampzalige fusie van het Algemeen Dagblad met de toenmalige kranten Rotterdams Dagblad, Haagse Courant en Utrechts Nieuwsblad vroeg ik 
de toenmalige baas van PCM Theo Bouwman om een ” Paroolscenario” voor het Rotterdams Dagblad. Met andere woorden: maak het Rotterdams Dagblad onafhankelijk. Hij weigerde resoluut. Sterker nog. Hij voegde daaraan toe:” Wanneer ik hier toen de baas was geweest, had ik het Parool nooit laten gaan.”
Om terug te komen bij het AD. Bij zo’n slachting onder het personeel kan het niet zo zijn dat de leiding niet moet overwegen consequenties te trekken. Dat geldt natuurlijk voor de huidige directie en hoofdredactie, maar ook voor de voormalige NVJ- vakbondsbestuurder Hans Verploeg die nog steeds commissaris is bij die club.
Gerelateerde berichten:
Posted in management-teaser, media, Media politiek, politiek-teaser, voorpagina | 
Tags: Christian van Thillo, reorganisatie AD, toekomst kranten
Een Reacties to “Bij AD ingreep past geen leedvermaak”
Loading ...
Ik zag enige dagen geleden in een actualiteitenrubriek een interviewer praten met een aantal AD mensen. De ene gaf de economische recessie de schuld, en een ander gaf aan dat ze het nieuws dat ze hadden voortaan maar niet meer gratis gaan aanbieden op het Internet. Wat een ongelofelijke struisvogelpolitiek bij deze mensen. Dit soort mensen leeft nog in de vorige eeuw en heeft nog niet door dat de wereld veranderd is. Sinds je voor ‘nieuws’ niet meer een stuk papier, een drukpers en een krantenjongen nodig hebt is het aan de goden overgeleverd. Informatie, waar ‘nieuws’ onder valt’ is niets meer dan een rijtje enen en nullen geworden. De ‘waarde’ van informatie is sinds het gemak van de overdraagbaarheid drastisch gedaald. Dat ontkennen is je kop in het zand steken. Niet meegaan met de veranderende wereld plaatst je in het rijtje van de pandabeer die alleen maar bamboe vreet en het vertikt pandavrouwtjes zwanger te maken, en de ijsbeer die alleen maar genoegen neemt met een noordpool die aan het smelten is: Je sterft uit!! Vette pech!! Dan had je je maar moeten aanpassen aan de nieuwe omstandigheden. Van de ijsbeer en de pandabeer kunnen we dat niet verwachten, dus die zijn er over enkele decennia niet meer. Maar van de leiding en redactie bij een krant verwacht je wel aanpassingsvermorgen. Hebben ze dat niet, dan heb ik er ook geen medelijden mee.