dinsdag 26 januari 2010, 02:23

Climategate escaleert steeds verder

Peter Wierenga

Tags: al gore | Climategate | Diederik Samson | Himalaya | IPCC | klimaatrealisme | Rajenda Pachauri | reductie co2-uitstoot

‘Orde op zaken stellen,’ twittert PvdA-Kamerlid Diederik Samson. Ja, het gaat om Climate-gate, de aanzwellende golf van ontmaskeringen van het prestigieuze VN-klimaatpanel, het IPCC.

Was net bekend geworden dat de gletsjers in de Himalaya helemaal niet in 2035 al gesmolten zullen zijn door toedoen van global warming, komt nu het desastreuze bericht dat de IPCC-opperbaas, de Indiër Rajendra Pachauri, een persoonlijk belang had bij die blunder. Zijn onderzoeksinstituut kreeg 2,5 miljoen euro van de Europese Unie om de gevolgen van de smeltende gletsjers van het Dak van de wereld in kaart te brengen. Boem!

Het was een tik die me persoonlijk aan het denken zette. Ik geef ruiterlijk toe dat ik op deze plaats, op deze opiniesite, gepleit heb voor een heffing op CO2. Zet een prijs op het hoofd van de boef, kooldioxide, want dat is de meest efficiënte weg naar de reductie van het spul (meer bijvoorbeeld dan subsidie op duurzame energie, daar moet nog relatief veel geld bij). Nu krab ik me achter mijn oren. Beetje te snel geweest?

Een eerdere, uitstekende documentaire op de Finse tv, over de gehackte e-mails van de East Anglia University (het oorspronkelijke Climategate), zette me al aan het denken. Dat instituut wil de onderliggende klimaatdata en -modellen niet prijsgeven, en zoiets klinkt weinig wetenschappelijk, kan ik u met enig gezag vertellen. Ook van de beruchte hockey-stick, de scherpe stijging in de wereldtemperatuur, werd gehakt gemaakt.

Maar - besef ik me een tijdje later - scepticisme (een uitstekende instelling, verre te prefereren boven dogmatische starheid) werkt twee kanten op. Hield ik altijd al een beetje gezonde twijfel over Al Gore’s evangelie, nu wil ik ook waarschuwen voor een al te snelle tegenovergestelde reflex. Het is nu immers ook niet ineens bewezen dat er helemaal niets aan de hand is met het klimaat. De middenweg lonkt.

Jonathan van het Reve heeft er in Vrij Nederland een mooie term voor gemunt: klimaatrealisme. Laten we oppassen met het opgeheven vingertje, zolang we niet zeker weten dat er een directe link is tussen broeikasgas CO2 en een rap warmer wordende planeet, zo er al sprake is van een man made fenomeen. Je kan elke eurocent één keer uitgeven, dus duurzame energie stimuleren met gemeenschapsgeld gaat ten koste van andere maatschappelijke thema’s. Zo simpel is het.

Niettemin zijn er zat geopolitieke redenen om van onze olie- en gasverslaving af te komen, denk maar aan dictatoriale regimes in het Midden-Oosten of Rusland, waar je toch niet afhankelijk van wil zijn. Bovendien, en dat is zeker een ramp, de toename van de wereldbevolking zet de biodiversiteit onder druk. Ontbossing, leegvissen van oceanen, oprukkende woestijn, u kent het allemaal. Het westen zal vast schone technologie ontwikkelen, maar of we er in zullen slagen om de Derde Wereld met de overbevolking te laten dealen…

All right. Orde op zaken stellen dus. Herstel van vertrouwen in de klimaatwetenschap lukt alleen als het hele IPCC-rapport grondig getoetst wordt, en de onderliggende data zo snel mogelijk vrijgegeven worden. En natuurlijk IPCC-baas Rajendra Pachauri op staande voet ontslaan, want die heeft zich volstrekt ongeloofwaardig gemaakt. Vindt ook Samson inmiddels, zo merk ik tijdens dit schrijven.

Ga uit voorzorg door met maatregelen zoals emissierechten voor CO2, maar laat die ook nadrukkelijk afhangen van eventuele nieuwe wetenschappelijke inzichten. Want vertrouwen is essentieel.

Je denkt toch niet dat autorijders straks bereid zijn om een CO2-tarief te betalen als dat geld rechtstreeks naar frauduleuze wetenschappers gaat? Dan heeft de PVV helemaal een makkie als hun voorstel voor een referendum over de kilometerheffing er ooit doorkomt…

Gerelateerde berichten:

1. Lucia de Berk en hoe nu verder?
2. Klant wordt nog verder de digitale wereld ingetrokken
3. Rente wordt steeds meer tot last