Dicht Kloof met de burger
Author: 
Politici denken dat als ze hun zaakjes maar beter uitleggen, de burger het op den duur wel zal begrijpen.
Of dat de burger slechts tijdelijk ontstemd is, maar op den duur wel weer positiever wordt.
Het tegendeel is echter waar!
Er is een steeds uitdijende kloof tussen burgers en overheid/politiek ontstaan.
De diepere oorzaak van die kloof ligt in het gegeven dat de burger wel is geëvolueerd, maar vaak nog steeds wordt behandeld als de kiezer uit de verzuilde samenleving van vóór de Tweede Wereldoorlog. Het huidige electoraat is evenwel totaal anders dan het electoraat van 50 jaar geleden. De moderne kiezer:
- Is beduidend hoger opgeleid en heeft veel meer informatiebronnen tot zijn beschikking;
- Heeft geen automatisch en blind vertrouwen in de leider van een politieke partij;
- Is meerdimensionaal in zijn overtuigingen en voorkeuren. Hij leest bijvoorbeeld De Telegraaf, is lid van de KRO en stemt SP;
- Is veel minder voorspelbaar in zijn opvattingen over belangrijke politieke kwesties. Een willekeurige kiezer kan op het ene onderwerp een standpunt innemen dat
overeenkomt met van de SP en op het andere onderwerp met dat van de VVD.
Hoewel de politieke machthebbers langzamerhand beseffen dat de kloof tussen burger en politiek groter is geworden, ontkennen ze het structurele aspect eraan.
Het gevolg is dat de traditionele politieke partijen doorgaan op de ingeslagen wegen. Zij hebben zich in wezen zelf binnen hun eigen structuur, cultuur en achterhaalde wijze van denken, doen en handelen gegijzeld. Dat is intriest omdat daardoor de meeste bestaande politieke partijen niet meer instaat zullen blijken te zijn de noodzakelijke veranderingen en vernieuwingen door te voeren. Zonder die veranderingen en vernieuwingen zullen die politieke partijen de aansluiting met de kiezers definitief verliezen.
Waar gaat het in het kader van de komende verkiezingen om : Hoe de politiek, de overheid, het bedrijfsleven en de samenleving op grond van een aansprekend gemeenschappelijk perspectief weer oprecht en zinvol gaan samenwerken.
Gerelateerde berichten:
Posted in 
Tags: 5 Reacties to “Dicht Kloof met de burger”
Loading ...
SOMS IS HET WIJS OM IETS GEKS TE DOEN!
Willem Mastenbroek stelt zich de retorische vraag of er een alternatief is voor een regeringscoalitie waaraan de PVV en D66 als winnaars van de komende Kamerverkiezingen beide deelnemen, en hij betreurt het dat Pechtold zijn best doet om de persoonlijke tegenstellingen tussen Wilders en hemzelf te versterken.
In deze zaak is de overeenkomst tussen Willem Mastenbroek en Alexander Pechtold, dat beiden nu al vanuit een pragmatisch realisme anticiperen op de verkiezingswinst van Wilders in een later stadium. Meer wind in de zeilen kun je Wilders bijna niet geven.
Met Willem Mastenbroek ben ik het zeer eens dat wij leiders nodig hebben die “van wanten weten” en die problemen vanuit visie en met lef in de kern aanpakken. Het lijkt mij dat zulke leiders er best wel zijn. Niet heel veel, maar toch. En het moet toch ook mogelijk zijn om ze te vinden, en nu al actief met hen aan de slag te gaan in één of meerdere van de grote probleemvelden of schandaalgebieden in het land. Mogelijkheden genoeg. Denk maar aan de banken, de woningcorporaties, de zorginstellingen, de visserijsector, etcetera.
Aande slag, vanuit een nieuwe originele visie en met lef, zogezegd. Misschien voelt Alexander Pechtold er zelfs wel voor om betrokken te raken bij één of meerdere van zulke vernieuwingsinitiatieven.
Soms is het wijs om iets geks te doen. Nooit geschoten is altijd mis. En stel dat het niet zal kunnen bijdragen aan het dichten van de kloof tussen de burger en de politiek, en dat Wilders en Pechtold straks toch hun persoonijke tegenstellingen moeten zien te overbruggen, dan is het toch nog steeds alleszins de moeite waard om eens een paar echt goede dingen in het land te doen, op plaatsen waar het nu een rotzooitje is?
Immers, waar gaat het om? Om politiek en politici of om resultaatgerichte acties en grensverleggende vernieuwing?
Vermoedelijk is Het Grote Publiek het een beetje zat geworden…. overheden en politici hebben nauwelijks vertrouwen in de burger, maar andersom moet de burger wel blindelings vertrouwen in de overheid en in politici. Dat kan natuurlijk niet, althans niet meer in een tijd waarin de burger ‘mondig en lastig’ wordt gevonden en waarschijnlijk ook ís.
Een manier om de kloof wat minder groot te maken, is communiceren met elkaar. En communicatie is: zenden én ontvangen én weer zenden én weer ontvangen etc., communicatie is dus niet alleen maar zenden of alleen maar luisteren…….
De SP is heel goed in communiceren, de SP weet zelfs groepen te bereiken die nooit SP zullen stemmen (zoals recent met een grote leraren-enquête, waarbij de ondervraagde leraren ook nog op de hoogte gehouden kunnen worden m.b.t. de resultaten). Dát zouden meer partijen eens moeten proberen….
[...] verandering in het orde reglement zou toch snel mogelijk moeten zijn. Goed voor de zogenaamde kloof met de burger, en goed voor de partijen zelf. Want goed in beeld komen bij de kiezer, dat willen ze allemaal. [...]
een overheid die “topdown” gestructureerd is past niet in een tijd waarin steeds meer burgers uitgaan van “end user gedreven” besluitvorming. de overhied is daarnaast al veel meer geprivatiseerd dan het lijkt volgens mij. Alle grote consultancy bureaus halen er het beleg op de boterham.
De bouw stenen zijn ( idd al jaren) bekend. Ik breng de projectministeries van Guus Berkhout nog eens in herinnering. Het probleem is bekend en de analyse is bekend.
Ik vind dan altijd interessant om de vraag te stellen waarom we dan zijn waar we zijn? Is de huidige situatie misschien toch niet zo slecht? Is het alternatief wellicht niet voorhanden of niet uitvoerbaar?
Of is het zo dat veel te veel personen baat hebben bij continuering van de huidige situatie? Het machtsvacuüm dat nu lijkt te bestaan – niemand lijkt de agenda te bepalen – vind ik in ieder geval maatschappelijk gevaarlijk.
Het lijkt me in ieder geval geen goede zaak dat niet meer dan pakweg 100.000 personen in dit land alle politieke en politiek gerelateerde functies invullen (3% van de Nederlanders is lid van een politieke partij). Als u dus het gevoel had een naam al eens tegen gekomen te zijn dan kan dat kloppen.
Er komt veel te veel op het bordje van de overheid. Als centrale overheid moet men aan de gang met zaken die men in aantal, in detailkennis en in realisatie niet aankan. Dit besturingsvraagstuk zien we ook in grote organisaties met een immer uitdijend aantal producten en diensten. Het gaat mis of het nu banken, woningcorporaties of zorginstellingen zijn. De boel gaat failliet of valt uit elkaar.
We weten ook redelijk goed hoe we dit kunnen voorkomen: Reduceer complexiteit; beperk je tot de core-business, introduceer de paarse krokodil en laat veel meer over aan de units waaruit de organisatie is opgebouwd.
Dit weten is iets heel anders dan dit doen. Daar heb je leiders voor nodig die van wanten weten; het vraagt visie en lef. Het vraagt ook burgers die leiders dit gunnen, actief steunen en hun eigen verantwoordelijkheid pakken
Dient dit zich aan? De bouwstenen liggen voor het oprapen: Minder ministeries maar wel meer knopen doorhakken zoals de wildgroei aan subsidies, minder regels en procedures in combinatie met beter toezicht en lik op stuk mbt de regels die overblijven. Meer bevoegdheden en middelen naar een lager bestuurlijk niveau. Het motto moet zijn: De kwaliteit van het beleid zit in de feitelijke uitvoering.
Zijn er politieke partijen die hier gestalte aan kunnen geven? Met enige moeite krijg ik er twee op mijn netvies: D66 en de PVV. Hoe bestaat het? Wat een combinatie! Maar dit gaan wel de winnaars worden van de volgende verkiezingen. Democratie is democratie! “Dicht Kloof met de burger”, nietwaar!
Een akkoord tussen deze twee zit er alleen in als de persoonlijke tegenstellingen tussen de leiders overbrugd worden. Daar ziet het niet naar uit. Het lijkt er eerder op dat Pechtold zijn best doet om die tegenstellingen te versterken. Jammer, want een coalitie van deze twee kan al gauw rekenen op de steun van 1 of 2 andere partijen. Niet ideaal maar dat is het nooit en wat is het alternatief?