dinsdag 24 november 2009, 00:33
Eigentijdse kunst: Geert Wilders ‘om zeep’ helpen
Tags: Alexander Pechtold | Geert Wilders | Ineke Kanters | kunst | Nilgun Yerli | PVV | tongue in cheek | Van der Laan
Het fenomeen Geert Wilders blijft de Nederlandse samenleving maar bezighouden. De man die uit het niets een massieve aanhang heeft weten te creëren, hoeft niet eens meer de publiciteit te zoeken. In toenemende mate doen anderen dat voor hem. Tot voort kort waren dat nog de politici als Pechtold en Van der Laan, die de PVV-leider ten dienste stonden met ordinair gebekvecht over racisme en het veronderstelde gevaar voor de democratie. Nu is het de kunst met kleine en grote ‘k’ die zich ontfermen over de voortzetting van de pr-campagne des PVV’s. We zagen eerder al een allochtone (pardon: nieuw-Nederlandse) cabaretière Nilgün Yerli een actie starten, om namens islamitisch Nederland Wilders lieflijk dood te knuffelen. Nu is het een kunstenares die met een grote ‘K’ Geert Wilders in zeep heeft herschapen ter grootte van een tuinkabouter.
De kunstenares heeft in ieder geval de primeur met het eerste standbeeld van de politicus. Beetje Smurfiaans ziet deze sculptuur er wel uit, maar dat is niet alles. Naast het stadhuis in Utrecht heeft kunstenares Ineke Kanters een stellage geplaatst, uitmondend op een rioolputje. Via een soort van goot sijpelt continu water over het beeldje, waardoor de beeltenis van de blonde meester tergend langzaam zal wegspoelen. Kunstenares Ineke Kanters gaf het beeld de titel mee van ‘De tijd lost alles op’.
De tijd lost alles op? Zo beschouwd is deze kunstuiting dus de verbeelding van een (maatschappelijk) probleem. Geert Wilders wordt hier mogelijk van de regen in de drup gewenst en daarmee is het uiteraard een voor velen politiek correct kunstwerk. Noem het een manifest, maar dan wel volgens een redenering die in het verleden lang niet altijd is opgegaan.
Ooit was er de martelmethode van de drup, die langzaam maar zeker een gat maakte door de schedel en die uiteindelijk leidde tot een gruwelijk langzame en pijnlijke dood. Nu zeg ik niet dat de kunstenares deze vergelijking heeft willen trekken. Noch zal zij misschien de associatie hebben gelegd, dat Wilders het verdient door het riool gespoeld te worden. En de PVV-leider als ‘zeperd’ te kwalificeren, zal evenmin in haar gedachten hebben gelegen bij deze creatie. Maar toch denk ik dat er in haar geest iets destructiefs is opgeborreld, door op een voodoo-achtige manier te verbeelden hoe een persoon langzaam maar zeker kan worden geliquideerd.
Niet de tijd lost alles op, maar er is alle tijd om oplossingen te vinden. Zo bezien is de eerdere knuffelactie van cabaretière Nilgün Yerli vele malen sympathieker te noemen, dan de actie van deze kunstenares. Want zelfs al creëer je een kunstobject met water en zeep: dat wil nog niet zeggen dat je ook zelf schone handen houdt.
Update 11.30 - Geert Wilders blijft weigeren de bossen bloemen - vanochtend op het Binnenhof aangevoerd in een vrachtwagen - in ontvangst te nemen. Dit eerder aangekondigde liefdes-initiatief van Nilgün Yerli, uitgevoerd in samenwerking met studenten van de Islamitisch universiteit Rotterdam, valt bij Wilders niet in goede aarde. Gisteren liet Wilders al weten niet gediend te zijn van deze geste: ”Laat haar die bloemen maar naar een verzorgingshuis brengen of zo”.
Gerelateerde berichten:
- Geert Wilders ontmaskerd: “Ik heb niets tegen de Islam”
- Geert Wilders, voor al uw marketingcampagnes. Resultaat gegarandeerd!
- Rechtbank doodsbang voor showproces Geert Wilders
WAAR ZIJN ONZE GLIMLACH EN VEERKRACHT?
.
Het ‘jezelf verhouden tot’ en ‘interpreteren van’ kunstvoorwerpen is een mooie manier om iets over jezelf en andere kunstwaarnemers te weten te komen. Laat ik er vanuit gaan dat de ‘Wilders-kunstenaars’ willen dat wij dat doen met hun kunst, en in die opzet met hen meegaan.
.
Ook al heb ik het ‘zeepbeeldje’ van Wilders niet in het echt gezien, het maakt bij mij vergelijkbare associaties los als bij Frans Weerts: het beeldje lijkt op een ‘voodoo-achtige’ manier te verbeelden hoe een persoon langzaam maar zeker kan worden geliquideerd”. Inderdaad geen sympathiek of verheffend beeld dat symbool staat voor een nieuw perspectief.
En ik ga nog een stukje verder. Zou dit beeldje, dat komt nadat Nilgün Yerli haar liefdes-geschenk voor Geert Wilders bedacht, misschien een spiegel kunnen zijn voor ons allen? Een volkje van ‘kleine mensjes in een grote wereld’, dat zich laat bepalen door, en verdelen in voor- en tegenstanders van, één van haar meest markante, maar kansloze ‘mini-mannetjes’. Een heel bijzonder ‘mini-mannetje’ in wiens optreden én lot zichtbaar wordt dat het ‘kleine’, maar uiterst destructieve krachten zijn (druppels), die het volk als geheel in haar greep hebben. Een mini-mannetje dat ons met zijn langzame, maar gestage zelfdestructie vergeefs waarschuwt dat het écht de verkeerde kant gaat.
.
In mijn positieve associatie bij het liefdesinitiatief van Nilgün Yerli (zie weblink-1), wil ik eveneens verder gaan dan Frans.
Frans spreekt over het ‘doodknuffelen van Geert Wilders’, terwijl ik eerder zou spreken van het ‘tot nieuw leven kussen van onze Geert’, waarbij de persoon van Geert Wilders wat mij betreft symbool staat voor zijn achterban, zijnde een groot deel van ons volk. In die zin staat de bloemenactie van Nilgün Yerli in mijn ogen symbool voor een krachtige daad van vernieuwend leiderschap.
De norse afwijzing van haar bloemen-initiatief door de persoon Geert Wilders (zie weblink-2) is veelzeggend en kan in elk geval niet symbool staan voor de veerkracht die je moet kunnen verwachten van een nieuwe leider die zich opwerpt als de representant van een groot deel van onze bevolking.
.
Het gaat er bij mij niet in dat Nederlanders onder aanvoering van hun nieuwe leiders zelfs van bloemen al niet meer vrolijk mogen worden. Bloemen, en niet eens een glimlach?
Veerkracht? Ineens zie ik het beeld voor me van de altijd goed-lachse en vergevingsgezinde Nelson Mandela, ook na vele jaren gevangenis. Hij kreeg er het racistische systeem van de Apartheid in zijn land mee op de knieën. Dat noem ik nog eens vernieuwend leiderschap!
.
Misschien is dat vervelende ‘zeepbeeldje’ als logisch vervolg op de afwijzing van de bloemen van Nilgün Yerli nog zo’n gek kunstwerkje niet. Het wordt de hoogste tijd dat we onze reputatie als bloemenland in ere gaan herstellen!
Wie zal ons wakker kussen?
.
WBLINKS
[1] naar het liefdes-initiatief van Nilgün Yerli
http://www.parool.nl/parool/nl/224/BINNENLAND/article/detail/267354/2009/11/11/Yerli-wil-Wilders-bedelven-onder-bossen-bloemen.dhtml
.
[2] naar de afwijzende reactie van Geert Wilders
http://www.bndestem.nl/algemeen/binnenland/5851658/Wilders-niet-in-voor-liefdespost.ece
Waarde Lex,
Over het liefdes-initiatief van Yerli kun je ook hier terecht. Zie de column van Myrthe Hilkens: Lieve, nee, allerliefste Geert…
Voor de reactie van Wilders, zie mijn update
Ik woon in Utrecht en zag zondagmiddag het zeepbeeldje achter het stadhuis staan. Want ik zat in de kroeg aan de overkant. Het biertje smaakte prima. Ik had uitstekend zicht op het beeldje en ik moet eerlijk zeggen: het ding trok amper belangstelling. Grappig hoe de media van een zeepbeeldje een zeepbel maken.
@ Anja
Wilders is een hype van vooral de media, het zou mooi zijn als wij er in slagen een tijdje nauwelijks enige aandacht aan hem te besteden, het is inmiddels echt buiten proporties, maar ja wie schrijven wil moet dat maar doen
Kunst is kunst
Politiek is politiek
column is column
ook met tongue in cheek
.
Gelukkig melden we niet de hype dat de verklaarde ‘fascist/racist’ G.W. te V. niet welkom is in Turkije…en dat de Tweede Kamer overweegt het bezoek af te blazen. Dus we maken vorderingen…
Spreken is zilver, zwijgen is goud. Amen.
Schrijven is brons
@Frans,
ie mog die