Files bestrijden vraagt om veel creatievere oplossingen dan alleen meer asfalt, flexibilisering van werktijden of fileheffingen, betoogt Jurriaan Pröpper. Hij weet wel wat…

Het Europese Parlement heeft bedacht dat alleen vrachtwagens een fileheffing zouden moeten krijgen. Kennelijk om meer ruimte te maken voor personenauto’s, van bijvoorbeeld Europarlementariërs pendelend tussen Brussel en Straatsburg. Uiteraard moeten vrachtwagens schoner en zuiniger worden. En ook zij moeten meer gebruik maken van alternatieven, zoals een vrijwel gratis Betuweroute volgens het principe van de ‘sunk costs’. Maar zij hebben hun vervoermiddel tenminste nodig om hun beroep en functie uit te oefenen in tegenstelling tot woon-werkplekverkeer.

Filebestrijding vraagt inderdaad omdenken. En dat gaat verder dan de vaak genoemde flexibilisering van werktijden en werklocaties. De openbaar vervoerverbindingen zouden namelijk zo goed en betaalbaar moeten zijn, dat alleen mensen die hun vervoermiddel gedurende de dag nodig hebben de weg op gaan. Minister Eurlings doet erg zijn best met noodwetgeving. Er zal nooit genoeg asfalt kunnen zijn om iedereen zonder files om 9.00 uur achter het bureau te krijgen. Het streven moet zijn om woning- óf werkplekverkeer in de spits uitsluitend per openbaar vervoer te laten verlopen. Dat is ook veel kosteneffectiever, beter voor het milieu en maakt ons flexibeler in onze (duurzame) energievoorziening.  

Daarvoor zijn er enerzijds meer railverbindingen, gratis parkeerplaatsen bij stations (is NS mee bezig), meer rechtstreekse busverbindingen naar bedrijventerreinen en meer groene golven op doorgaande wegen nodig. Anderzijds moet uitbreiding van openbaar vervoer samengaan met het actief verminderen van het aantal parkeerplaatsen bij kantoren en bedrijven in de Randstad. Te beginnen bij de overheid om het goede voorbeeld te geven. Hierin kunnen we een voorbeeld nemen aan andere grote steden zoals Hamburg en Barcelona.

Wel is het zaak de bestaande capaciteit van de snelwegen beter te benutten door op korte termijn vrachtwagens op tweebaans 120km-wegen niet meer te laten inhalen en op alle belangrijke verkeersaders de vluchtstrook permanent te gebruiken. Op de langere termijn zal een ander persoonlijk vervoersysteem nodig zijn, die de capaciteit van wegen beter benut en duurzame energie verbruikt. Het idee van elektrowagentjes, die zichzelf aan en af koppelen bij op- en afritten is goed.

Als we de files niet op de voorgaande wijze oplossen, ontkomen we niet aan een spitsbelasting. Dan lopen we weer het gevaar van een tweedeling, net als met andere noodzakelijke voorzieningen. Als de overheid het niet goed regelt voor iedereen, kunnen alleen de mensen die het kunnen betalen tijdens de spits de weg op. En dat willen we niet. Een bouwvakker heeft net zo veel recht om die weg te gebruiken als ieder ander, meer zelfs. Veel kantoorwerk kan thuis op de studeerkamer gedaan worden. Bouwvakkers en vrachtwagenchauffeurs kunnen dit niet.

Minister Eurlings loopt nu al hard aan tegen het versnipperde beheer van de Randstad. Laten we durf hebben. Laten we de provincies opnieuw indelen naar de zes economische regio’s van ‘Pieken in de Delta’: Randstad Noord, Randstad Zuid, Noord Nederland, Oost Nederland, Zuid-West Nederland en Zuid-Oost Nederland. Laten we deze regio-organisaties volledig richten op het gebruik van onze ruimte. Dan kunnen de ministeries van VROM, Landbouw en VWS ook samengevoegd worden. Bovendien zijn we dan van vele overlegorganen af.

Jurriaan Pröpper is strategieadviseur en directeur van Adstrat, een bureau dat zich richt op het ontwikkelen en realiseren van winstgevende groei van organisaties. Daarvoor heeft hij o.a. bij Unilever, McKinsey en Magnus gewerkt. En auteur van “Een (on)gemakkelijke keuze, businessplan voor Nederland” – ISBN 906882957-2

Zie verder www.adstrat.com en www.on-gemakkelijkekeuze.nl

Geen gerelateerde berichten

Comments are closed.