Halloween en Allerzielen (morgen) schijnen hun oorsprong te hebben in hetzelfde heidense Keltische feest Samhain, maar samen met Allerheiligen (vandaag) is het al eeuwen een puur katholieke feestdag. In mijn jeugd ging ik met mijn ouders op deze dag een bloemetje leggen op het graf van mijn grootvader en de grafsteen werd bij deze gelegenheid met schoonmaakgerei ontdaan van een jaar weersinvloeden. Het was een ingetogen sessie, die nu nu nog maar sporadisch voorkomt als traditie in Nederland. Hoe anders is dat hier in het overwegend katholieke Polen, waar dezer dagen een ware run op de kerkhoven plaatsvindt. Waar bloemenstallen big business maken en waar de politie eraan te pas moet komen om het verkeer rond de begraafplaatsen in goede banen te leiden.

Geen uitgeholde pompoenen hier: alleen bloemen, bloemen en nog eens bloemen. En de vele, zeer vele oplichtende graflichten, niet te vergeten.
De eerste keer dat ik hier langs een willekeurige weg een rij van tientallen bloemenstalletjes ontwaarde, dacht ik nog: wat doen die hier zomaar langs de weg?
Totdat ik dat bonte assortiment olielampen ontdekte, dat daar eveneens in alle soorten, maten en prijzen werd aangeboden.

De bloemenkraampjes bleken dus een begraafplaats te flankeren en inmiddels ben ik erachter dan geen enkel kerkhof het hier hoeft te stellen zonder een rits bloemenkramen, die het hele jaar door verse boeketten verkopen. Als je hier op welk moment van het jaar dus langs de graven wandelt, is het een bloemenpracht all over. Maar dan nog wel ingetogen.

Zo niet dit weekend en overigens ook vorig weekend al niet. Want de run op de begraafplaatsen is in Polen dermate hevig geworden dat Allerzielen noodgedwongen is opgerekt naar twee opeenvolgende weekeinden.

Rond de begraafplaatsen ontstaat niettemin een verkeerschaos en ik kan daar inmiddels over meepraten.

Sinds kort woon ik namelijk zo’n tweehonderd meter verwijderd van een kerkhof en ik kan vandaag maar beter een omweg nemen, als ik mijn bestemming wil bereiken. Of natuurlijk te voet gaan, om me onderweg te verbazen over de invasie van wildparkerende bezoekers, die met enorme boeketten aankomen of die ter plekke hun beurs trekken om bij de bloemverkopers hun slag te slaan.

Geen lullige bosjes bloemen, maar kunstig geschikte bloemstukken van een omvang die je in Nederland normaal gesproken alleen bij een begrafenisdienst aantreft. Polen hebben het over het algemeen niet zo breed, maar op deze uitgaven wordt niet beknibbeld. De kerkhoven veranderen zodoende in een uitgestrekte bloemenzee die ‘s avonds mystiek wordt verlicht door duizenden olielampjes op de graven.

Het lijkt wel of hier niemand voor elkaar wil onderdoen, dat het ‘eigen’ graf er nóg beter moet uitzien dan dat van de ‘buren’. Want de gemiddelde Pool is niet alleen trots, maar hecht ook veel waarde aan uiterlijkheden. Anderen mogen vooral niet denken, dat ze het niet zo breed hebben. Showing off en keeping up appearances zijn hier een integraal onderdeel van het maatschappelijke leven. Blijkbaar ook als het om het eren van hun doden gaat.
Maar het ziet er wel prachtig uit, zo’n begraafplaats met de meest frisse herfstkleuren, die je je maar voor kunt stellen. En het bloemrijke deel van de middenstand doet weer gigantisch goede zaken. De een zijn dood is ook hier de ander zijn brood. Overigens, nooit eerder heb ik in NL in een supermarkt de typische graf-olielampen in de aanbieding zien staan. Hier dus wel. Het blijft hier soms wennen als nuchtere laaglander.

(foto’s zijn gisteren ter plekke genomen door auteur dezes, dus nog vóór het hoogtij aan bloemen, dat vooral vandaag door nabestaanden zal worden aangevoerd)

Gerelateerde berichten:

1. Halloween: de engste mensen van Nederland
2. Geen schuld, geen boete en geen waarschuwingen.
3. Massale ‘stufi’-fraude blijft ongestraft
4. Wéér geen Frankrijk
5. Geef de laatste peer geen muilpeer

2 Reacties to “Geen Halloween, wel een massale run op de begraafplaatsen”