maandag 23 februari 2009, 14:30
Helpen bankbuffers bedrijven failliet te laten gaan?
Tags: bankbuffers | kredietverlening
Van verschillende kanten hoor ik dat grote banken rigoureus weigeren om leningen te verlengen en daarmee MKB bedrijven failliet laten gaan. Bij afloop van de termijn moeten bedrijven naar de letter van de overeenkomst de volledige lening terugbetalen.
Normaal gesproken werden leningen verlengd en vaak zelfs uitgebreid tegen abnormaal lage rente, solvabiliteit en onderpand. Nu de economie abnormaal is, gaan banken naar verluidt zich juist overdreven normaal opstellen. Niet verrassend kunnen veel MKB bedrijven op dit moment moeilijk hard maken dat zij met hun huidige verliezen de leningen straks wel kunnen terugbetalen. Ze waren winstgevend, maar worden ze dat nog?
Heel vroeger, voor alle overnames en reorganisaties - 10 jaar geleden - kende de bank de ondernemer persoonlijk en bewees deze relatie zich in slechte tijden. Nu wil de voorzichtig geworden account manager kennelijk geen enkel risico meer nemen, gaat mee met de heersende opvattingen en boekt de lening van een paar ton of miljoen liever af. Weg bedrijf, werkgelegenheid, toeleveranties en bijbehorende belastinginkomsten. Dat kunnen de drie staatsbanken makkelijk doen, omdat zij dankzij ons allen weer over miljarden buffers beschi
kken waar zij dit kruimelwerk op af kunnen schrijven.
Kortom, bijt de hond zich nu in de staart? Hebben de belastingbetalers het banken niet te makkelijk gemaakt om MKB bedrijven failliet te laten gaan? Moeten wij de staatsbanken als tegenprestatie niet verplichten om bijvoorbeeld 70% van iedere aflopende MKB lening voort te zetten? Deel uw ervaringen en meningen met ons!
Gerelateerde berichten:
- Helpen ‘onze’ bankbuffers onbedoeld om bedrijven failliet te laten gaan?
- Legacy bedrijven
- Juist in crisistijd moet kabinet ZZP-er helpen
Het gaat al een tijdje, de banken komen halen en niets brengen.
Een lening liep af midden van het vorig jaar.
Er werd niet overlegd dat de lening afliep en gevraagd hoe het verwerkt zou moeten worden, nee het totale bedrag meteen van het rekening courant afgeschreven, ook nooit iets meer van gehoord.
Het betreft een nu nog steeds gezonde onderneming, dus door een strak debiteurenbeleid en het aanvullen vanuit depositorekeningen is het probleem opgelost.
Wie schets mijn verbazing dat recentelijk een nu niet meer bestaande bankgarantie zonder overleg en zonder het overleggen van enig bewijs wordt afgeboekt. Ik moet naar de rechter om het bedrag terug te krijgen.
Alles waar men van denkt dat opgehaald kan worden wordt opgehaald.
Volgens mij hebben de banken een schreeuwend geldtekort.
Het gaat hier ook nog over een bank die tegenwoordig staatseigendom is.
Een oude wijsheid is: als de zon schijnt geven banken u een paraplu, als het gaat regenen - zeker als het giet - vragen ze hem terug.
Mijn zon schijnt nog steeds maar ze hebben de paraplu nu zelf nodig en overschrijden daarbij de normale manier van communiceren. Als je met iemand van een bank praat hebben ze het altijd over vertrouwen.
“Zonder vertrouwen geen bank” is hun credo.
Vroeger was dat vertrouwen wederzijds, nu mogen daar vraagtekens bij gezet worden van de kant van de kredietnemer. Steeds vaker bekruipen mij de gedachten dat bankiers ook goede croupiers in het casino
zouden kunnen zijn.
Het grappige is wel dat dit effect een denkfout bij mensen aan het licht brengt. Men is boos op de banken omdat ze hun balansen zo hebben uitgebreid, maar men is ook boos omdat de banken niet willen lenen. Tja, deleveragen en toch evenveel uitlenen kan niet!
Ik heb (nog) geen last van mijn bank, maar dat is dan ook een boerenbank met minder last van paniekerende aandeelhouders…
Vorig jaar vroegen… riepen… schreeuwden het bankwezen om terugtrekking van de overheid, deregulering en meer vrije marktwerking.
In die economisch florissante tijden werden vaak flinke dividenden uitgekeerd aan aandeelhouders en echt schandalige bonussen uitgekeerd aan directie en managers.
Nu vallen de banken over elkaar heen om de hand op te houden bij diezelfde overheid middels regelrechte financiële injecties en dadelijk ook nog werktijdverkorting?
Neerwaartse conjunctuur hoort ook bij de vrije markt waarin deze banken willen opereren. Daar niet of nauwelijks op anticiperen heet mismanagement. Zo breng je immers de continuiteit van de banken in gevaar.
Niet reeel, maar wel wenselijk: Haal de uitgekeerde dividenden en de uitbetaalde bonussen terug. Vrije marktwerking (lees: dividenden en bonussen) in goede tijden en staatssteun (lees: belastinggelden) in slechte tijden. Wat klopt er niet?