Kamp en de lessen over de arbeidsmarkt die hij nog moet leren
Minister Henk Kamp van Sociale Zaken vindt dat werkgevers een grotere verantwoordelijkheid moeten voelen om Nederlandse werkzoekenden en uitkeringsgerechtigden aan te nemen. Hij vindt dat werkgevers hun imago, arbeidsomstandigheden en betalingen zodanig moeten verbeteren dat het voor Nederlanders aantrekkelijk wordt om bij hen te werken. Kamp stelde dit naar aanleiding van het parlementair onderzoek naar ‘lessen uit arbeidsmigratie’. De minister vindt dat werkgevers te makkelijk voorbij gaan aan Nederlandse werkzoekenden en de voorkeur geven aan bijvoorbeeld arbeiders uit Midden- en Oost Europa. En dat zijn er inmiddels circa 340.000.
Met deze opmerkingen geeft Kamp ons niet de indruk iets te begrijpen van de werking van de arbeidsmarkt. Hij zet de wereld daarbij op zijn kop. Dat lijkt mij een serieuze handicap om als minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid überhaupt van enige toegevoegde waarde te kunnen zijn.
Kamp kan blijkbaar zelf niet bedenken dat het niet de taak van ondernemers is om de door hem gepropageerde ‘eigen
volk eerst’ doctrine op de werkvloer toe te passen. Dat is allemaal holle politieke retoriek waar de private sector niets mee kan. Daar gaat het om geheel andere waarden.
De enige verantwoordelijkheid die ondernemers ten opzichte van hun onderneming en alle daaraan verbonden stakeholders hebben, is het waarborgen van de continuïteit daarvan. Dat gebeurt door ervoor te zorgen dat aan het einde van ieder boekjaar meer omzet is gemaakt dan kosten. Een van de middelen die hun daartoe ten dienste staan is het beperken van de loonkosten of als dat door minimumloonwetgeving of door cao’s onmogelijk wordt gemaakt, door het maximaliseren van de arbeidsproductiviteit. De arbeidsmarkt fungeert als iedere andere markt namelijk via de afstemming van vraag en aanbod. De omstandigheid dat Nederlandse werkzoekenden in
sommige sectoren van de markt blijkbaar minder aantrekkelijk zijn dan buitenlandse, zegt dus alles over de kwaliteit van het Nederlandse aanbod. Die schiet blijkbaar tekort. Dit is de kern van de zaak. Relevanter is dan ook de vraag wat Kamp eraan gaat doet om de kwaliteit van Nederlandse werkzoekenden aan te doen sluiten op de wensen van Nederlandse werkgevers.
Tot slot. Is het eigenlijk niet te triest voor woorden om anno 2012 nog een column van deze strekking te moeten schrijven? Je hoeft toch niet hoogbegaafd te zijn om te weten hoe het inmiddels werkt?
Mr drs Kim Tjoa, interim jurist en auteur van het boek “Persoonlijke bewustwording en vrije markt; 26 inzichten voor een nieuwe manier van
Gerelateerde berichten:
Het is inderdaad het aloude probleem. Een onderneming is er om winst te maken, zo simpel is dat. Al dat praten over maatschappelijke verantwoordelijkheid is prachtig maar valt voor mij onder het hoofdstuk “zo zou het moeten zijn”
Logisch lijkt me dat een onderneming streeft naar winst maximalisatie. Dat kan door een aantal zaken, de prijs van het product zo hoog mogelijk maken. In dat verband is het dus ook begrijpelijkl dat er een streven is naar een monopolie of op zijn minst een kartel.
Een goede 2e is de kosten kant, dus ook de loonkosten.
Nu worden al sinds jaar en dag mensen van buiten Nederland aangetrokken die voor een lager loon hun diensten aanbieden, water stroomt naar het laagste punt, dus wat gebeurd! Probleem is alleen dat de optredende secundaire kosten ten last komen van in ons geval de BV Nederland. Daar en juist dáár moeten we mijns inziens ook trachten het probleem op te lossen. Dus ja, natuurlijk mag u buitenlandse krachten rekruteren, maar dan zijn ook alle bijkomende kosten voor uw rekening. Nu weet ik ook wel dat dit gemakkelijk roepen is, maar het gaat me vooral om de principiële stellingname. Waar is de huidige welvaart van Nederland aan te danken, aan de arbeidsmigratie of aan ons aardgas?
Per Verus
Hier word ik echt triest van.
Met hetzelfde argument ( het gaat me enkel om de continuiteit van de onderneming) dumpten ondernemers vroeger de grootste afvalstoffen in rivieren en kanalen. Goedkoop voor het bedrijf , slecht voor de maatschappij, maar who cares.
Wanneer wordt nu eens begrepen dat goed ondernemen niet pure winstmaximalisatie is, maar in deze samenleving dient te geschieden ingebed in de maatschappelijke context : je mag de structuur niet tezeer verstoren, want de gevolgen zijn onvoorspelbaar.
Dezelfde ondernemers die indertijd de gastarbeiders binnenhaalden, die nu volop offshoren en oost-europeanen binnenhalen…ze denken met een misselijkmakende kruideniersmentaliteit enkel aan hun winst voor vandaag, en niet aan de problemen voor morgen.