maandag 25 mei 2009, 18:19
“Maatschappelijke impact van het Internet”
Tags: George Orwell 1984 | internet en boekdrukkunst | iPhone | Kamasutrabeurs | Yolanthe
De wereld is veranderd.
Een open deur natuurlijk. De wereld is inderdaad veranderd. ‘De wereld is veranderd door Internet’. Nog zo’n open deur. Maar realiseren we wel op welke wijze de wereld veranderd is? Wat is de impact van het ontstaan van Internet op onze maatschappij, onze politiek en de wijze waarop we ons bedrijf onder de aandacht brengen aan onze klanten.
Dit artikel kijkt eerst naar de maatschappij. Wellicht in een vervolg hierop kunnen we het eens hebben over de politiek en het bedrijfsleven.
Als we de verandering van de wereld door het Internet in historisch perspectief plaatsen, dan moet Internet vergeleken worden met de uitvinding van de boekdrukkunst (rond 1450). Die uitvinding bestond uit het mechaniseren van het drukken van boeken. Maar heeft de boekdrukkunst zelf de wereld wel veranderd. Of was het de toepassing hiervan op grote 
schaal?
Een stukje historie
Deze ontwikkeling is ook te zien bij de ontwikkeling van het Internet.
Meneer J.C.R. Licklider werd in 1962 benoemd tot hoofd van het Advanced Research Projects Agency binnen het Information Processing Office. Daar had hij drie terminals staan, elke terminal was verbonden met 1 andere instantie. “Zou het niet handiger zijn om al die verbindingen via 1 terminal te laten lopen…” Ogenschijnlijk simpele wensen zijn vaak de bron van de mooiste uitvindingen: zo wil Edison ’s avonds ook eens een boek lezen, en wil Graham Bell waarschijnlijk z’n schoonmoeder niet zo vaak over de vloer hebben.
En zie, het Internet was geboren. Althans, het idee. Er moest nog wat gepuzzeld worden met protocollen en computers. Dit is overigens allemaal in zeer smeuïge vorm te lezen in het boek “Where wizards stay up late”
Een hele tijd daarna begon het feest pas los te barsten. Dat was toen onder andere Tim Berners Lee in 1989 de HTML taal definieerde, en Marc Andreessen door Jim Clark aan het werk gezet werd en de Netscape Browser bouwde. (Ook zo’n absolute aanrader : “The New New Thing” van Michael Lewis, een boek over Jim Clark waarin is te lezen dat de eerste Internet Bubble veroorzaakt is door een Hollandse Jachtbouwer).
Dat in combinatie met het feit dat PC’s goedkoper werden en beschikbaar kwamen voor het grote publiek. De eerste Internet Service Providers ontstaan (PSINet, UUNet en in Nederland het toen nog illustere XS4ALL).
Pas deze ontwikkelingen gaven het Internet bekendheid in Nederland. Als ICT’er weet ik nog goed hoe groot mijn verbazing was dat op de Nederlandse TV voor het eerst gesproken werd over Internet.
Eind jaren 90 herinner ik mij nog een bijeenkomst van de Emerce-Day in Amsterdam. Daar vertelde een visionair dat over een aantal jaren de jeugd zich niet kan voorstellen niet altijd online te zijn.
Hilariteit alom. Totdat de spreker vertelde dat 10 jaar geleden niemand zich kon voorstellen altijd bereikbaar te zijn, … en toen greep iedereen in zijn binnenzak naar het mobieltje.
Inmiddels zijn we allemaal continue online. De iPhone houdt ons deze hele dag verbonden
met het Internet. De techniek is zo snel gegaan dat muziek en video bijna op elke website voorkomen. Voor 200 euro koop je een HD Camera tegenwoordig. Google heeft intussen het monopolie op vindbaarheid op het Internet en we twitteren elkaar helemaal suf met basale prietpraat.
Maar wat is hierop de impact op onze maatschappij?
Een mooi voorbeeld is het incident uit 2005 van Juf Ingrid van de basisschool uit het Friese Harkema. Ingrid dacht veilig en ver van huis zich van een andere kant te laten zien. Tijdens de Kamasutrabeurs in Utrecht stapte ze met een vriendin en een slagroomspuit het podium 
op.
Afijn, de lezer kan zich er iets bij voorstellen en met enig Googelen zijn de onschuldige foto’s nog wel te vinden. Daar waar dat vroeger geen probleem was, immers ver van huis, is het tegenwoordig wel een probleem.
Er hoeft maar 1 malloot te zijn met een camera en alles staat bereikbaar op het Internet.
Juf Ingrid is geschorst en woont inmiddels in de VS alwaar ze kindermeisje is bij drie familie’s. Die carriere startte ze in january 2006, althans, volgens haar LinkedIn profiel.
Internet: “You can run, but you can’t hide”.
Helaas gaan nog steeds gaan 14-jarige meisjes voor de webcam uit de kleren voor hun vriendjes.
We hadden het vroeger nog wel eens over “1984″ van George Orwell. Dit was schijnbaar werkelijkheid geworden want “er hangen immers overal camera’s”. Maar het zijn niet meer de camera’s die de overheid ophangt die onze “1984″ maken, het zijn de camera’s die een ieder van ons in de
hand heeft, en die we “niet in de hand kunnen houden”. Je kunt tegenwoordig vanaf de camera uploaden naar YouTube. Er gebeurt iets op straat, en voordat de politie kan sommeren de camera uit te zetten staat het al op YouTube of Dumpert. of het nou gaat om Ella Vogelaar die haar dag niet heeft en een roze microfoon in haar snuffert gedrukt krijgt, of een fanatiek PVV-stemmertje dat in zijn enthousiasme doorslaat.
Alles staat opgeslagen op een harddisk op een webserver, en Google komt echt wel een keer langs.
Internet: “Vergeten en Vergeven”, ‘vergeven’ misschien wel, maar vergeten doet Google helemaal niets.
Als het zo doorgaat is het niet onverstandig om voor elke burger een cursus “omgaan met de media” te regelen. We zijn allemaal de media, en we zijn allemaal het onderwerp. Je kunt tegenwoordig niets meer zeggen en niets meer doen of er is wel een andere malloot die jouw uitspatting op het Internet knalt. Google indexeert het wel, Dumpert en Fok nemen het wel over en je bent voor het leven getekend.
Niet verwonderlijk dat veel mensen zich alleen maar presenteren op het Internet onder een schuilnaam. Maar als het zo doorgaat durf je niet eens meer met je eigen gezicht de straat op.
En iedereen vindt het prachtig. Wat begonnen is als “Funniest Home Video’s” is geëvolueerd tot YouTube, Dumpert en andere uitpattingen die over ons uitgestort worden.
Is iedereen die niet onderhand helemaal zat. Hebben we niet genoeg VMBO leerlingen gezien die elkaar of hun leraar in elkaar meppen, of politieagenten die de cursus “omgaan met de pers, en dan met name Rutger Castricum van GeenStijl” net effe gemist hebben. Hebben we nou onderhand niet door dat het voornamelijk de media zijn die ons met deze makkelijk aan te maken informatie dom houden. Of het nou gaat om Dumpert op GeenStijl of “LekkerSlim” op de TV. Het is allemaal bagger en het is allemaal hetzelfde.
Ik ben echt niet geïnteresseerd in 13 jarige meisjes in hun blote reet, of flippende politieagenten. Ook heb ik geen interesse meer in een Twitterende journalist die moet melden dat hij op een terrasje zit. Echte achtergrondinformatie met enige diepgang is bijna nergens meer te vinden. Het filmpje staat erbij en dat moet maar genoeg zijn.
Voor diegenen die fanatiek de Huffington Post volgen en daarmee een kijkje krijgen in de Amerikaanse maatschappij zien dat het nog veel dommer kan en veel oppervlakkiger. Gelukkig hebben ze daar nog Jon Stewart die 4 dagen per week het volk een spiegel voorhoudt en toont hoe iedereen gek gemaakt wordt door de media.
En onze politieke leiders? Die doen er werkelijk helemaal niets aan. Ja, Wouter Bos die blij is “dat Wesley Snijder weer eens gescoord heeft”. Er is een of andere idioot geweest die camerabeelden uit een parkeergarage verkocht heeft aan de pers. Misschien dat Wesley op dat moment Yolanthe
even stond te troosten, het interesseert me eigenlijk niet. Wat me wel interesseert is dat onze minister van Financiën hier om staat te lachen tegen de camera’s en er geen enkele journalist is die op dat moment de vraag stelt of hij niet iets beters te doen heeft dan hier serieus op ingaan.
Wordt het niet eens tijd voor een maatschappelijke discussie om ons af te vragen of we dit allemaal wel willen. Misschien moet er een toeslag komen op digitale camera’s in welke vorm dan ook. Deze toeslag wordt in een fonds gestopt dat aangewend wordt om voorlichting te geven en iedereen veel bewuster te maken van die kanten van het Internet die we eigenlijk niet willen.
Het probleem is technisch van aard
Het probleem zit in het feit dat informatie (video, boek, plaatje, geluid) niets meer is dan een rijtje enen en nullen. Alle informatie kan tegenwoordig digitaal worden opgeslagen. Alles kan ook makkelijk verspreid worden. Dit is de huidige stand van de techniek en daar doen we helemaal niets meer aan. Internet wordt sneller, in steden als Almere wordt glasvezel uitgerold, harddisks kosten geen drol meer, Google’s zoekvolume is schijnbaar onuitputtelijk.
Momenteel begeeft de strijd zich op het gebied van informatie van artiesten (geluid en beeld) versus de illegale verspreiding ervan. Deze strijd wordt op een verkeerde manier gevoerd. Instanties als Stichting Brein leveren een achterhoede gevecht. Voor elke PirateBay die gestopt wordt staan er twee nieuwe op. Tim Kuik is als een Don Quichotte, waarbij elke BitTorrentverbinding een molen is. Artiesten zelf hebben al lang door dat ze het niet meer van de CD verkoop moeten hebben. Concerten wordt duurder en daar wordt het geld verdient. Nu moet de filmindustrie nog iets verzinnen om op een andere manier geld te verdienen.
Op softwaregebied is de strijd al verloren. De PC draait op Linux-Ubuntu, tekstverwerken doen we met OpenOffice en Tim Kuik moet eens iets nuttigs gaan doen met zijn tijd.
De EU wil bij iedereen de Internetverbinding afsluiten als ze illegaal downloaden. Hebben de beleidsmakers van de EU enig besef van de techniek van Access Providing? Hebben de beleidsmakers van de EU wel eens van een ProxyServer gehoord? Je maakt daarmee een versleutelde verbinding met een andere computer ergens op de wereld, en via die computer ga je het Internet op.
Het idee van de EU is leuk, maar het is technisch niet uitvoerbaar en controleerbaar.
De toekomst
Voorlopig zal de trend wel doorgaan. Er zullen eerst nog wat kalveren moeten verdrinken voordat onze overheid uit het zachte pluche komt en eens op zoek gaat naar een put, en 5 commissies verder met een plan van aanpak komt om deze te dempen. De techniek heeft al deze maatregelen al ingehaald. OverheidsRegulering is niet het antwoord. Hoe meer regels er komen, hoe meer manieren om deze te omzeilen. We zullen het van de ZelfRegulering moeten hebben.
We zullen er mee moeten leren leven: We zijn allemaal overgeleverd aan de techniek; 1984 is werkelijkheid geworden: We dragen zelf de camera’s; Informatie is helemaal niets meer waard. En onze overheid voert een achterhoede gevecht van een strijd waarvan ze totaal geen idee heeft wat de omvang is.
Bert Catsburg
Internet Ondernemer
Gerelateerde berichten:
- Geheim plan regering Balkenende: sluit stroom en telefoon/internet af (deel 1).
- Jongeren ondernemen op internet
- Juridische schade groeit evenredig met de groei van internet
De enige reden dat het 1984 doemscenario nog geen bewaarheid is geworden, is bovengenoemde overkill aan informatie. Helaas betekent dat ook, dat de enige manier om het 1984-scenario ook in de toekomst te voorkomen, juist een blijvende toename aan rotzooi is. Een deprimerende gedachte.
.
Een oplossing zou zijn, om bepaalde typen informatie 100% ‘volatile’ te houden. Dingen als Facebook hoeven niet elke iteratie in het Grote Archief te hebben staan. Ook zouden search engines, geheel tegen de trend in natuurlijk, moeten ophouden met automatisch alles te indexeren. Moedersites nog wel, maar pagina’s daaronder niet. Dat zou weer handmatig zoekwerk nodig maken om info over iemand te vinden.
@Ruben: Jij schrijft: “de enige manier om het 1984-scenario ook in de toekomst te voorkomen, juist een blijvende toename aan rotzooi is”.
Daar ben ik het niet mee eens. Als ICT’er weet ik als geen ander hoe goed Databases zijn in het ontsluiten van hele grote verzamelingen van informatie. Google is daar een mooi voorbeeld van. Je zoekt op een naam en je krijgt precies wat je zoekt. Als “Monique Verschuure” (fictieve naam) op haar 22ste gaat solliciteren bij een bank, en de HR afdeling typt haar naam eens in op Google, dan staat die Webcamfoto van een 14-jarige Monique in haar blote reet nog gewoon in de zoekresultaten. En niemand die 14-jarige Monique op de gevaren gewezen heeft.
Jouw tweede oplossing (niet alles van een website indexeren) gaat ook niet werken. Bedrijven, weblogs, en eigenlijk de meeste websites op het Internet hebben er baat bij dat er zo veel mogelijk bezoekers langskomen. Gezien het feit dat Google inmiddels 96% (’give or take a few’) van de zoekacties afhandelt (in NL althans) wil iedereen juist dat die zoekmachine door die hele site heen gaat.
Wel een beetje flauw van mij om elke aangedragen oplossing de grond in te boren. Maar dat is nou juist het eerste deel van het probleem: Er is geen oplossing!!
Het echte probleem is dat te weinig mensen zich nog realiseren dat er een probleem is.
Een beetje jammer om in dit artikel eerst de overheid te bashen en vervolgens te concluderen dat overheidsbemoeienis toch niet de oplossing is.
Wouter Bos geeft in een reactie op een al dan niet serieuze vraag van een journalist naar mijn idee aan dat hij niet echt een serieuze mening heeft over de kwestie Jan - Yolanthe. Daar moeten andere journalisten dan over gaan vragen waarom hij serieus op deze vraag ingaat? Journalisten zouden moeten stoppen met het stellen van irrelevante vragen om hun eigen egotjes te bevredigen of reacties uit te lokken die inhoudelijk waardeloos zijn, maar ‘het zo goed doen’ op TV of weblog.
@ Bert:
Wat betreft het niet indexeren: dit is 1 van de weinige vlakken waar de overheid nu eens wèl mensen tegen zichzelf zou moeten beschermen. Dat bedrijven het willen is 1 ding, maar als men het er over eens is dat het algemeen belang er niet mee is gediend, dan heeft de overheid (in wat men een democratie noemt) geen keus dan op te treden.
@Ruben: Ik vraag het me af of deze overheidsregulering wel kan. (Zowel Technisch als Wettelijk) Vergeet niet dat Google een Amerikaans bedrijf is, en websites zijn openbare bronnen. Als onze overheid zich gaat bemoeien met de manier waarop Google met de websites in ons land omgaat scharen we ons in het illustere rijtje naast China en Noord-Korea.
Het is niet dat ik altijd tegen overheidsregulering ben, maar in de praktijk haalt de technische werkelijkheid en technische mogelijkheden de overheid rechts in. Techniek is sneller dan regulering. Tim Kuik van Stichting Brein kan daarover meepraten, al zal hij dat zelf nooit toegeven omdat hij daar dan mee aangeeft dat zijn baantje een papieren zakdoekje is voor de slagaderlijke bloeding (om maar eens een spreekwoord te verkrachten).
[...] alternatief is, wordt wakker, kijk wat er om je heen gebeurd en pas je aan. Of je nu wilt of niet, het is onmogelijk te controleren wie wat kopieert of [...]