Minaretten-klucht met SGP en PVV als comedianten
Author: 
Nou Zwitserland, jullie worden bedankt met jullie referendum. We hebben er weer een probleem bij. Gods- of gebedshuizen worden (selectief) architectonisch nu ook al in de ban gedaan. Zet ergens een foeilelijke kantoortoren neer en geen haan die ernaar kraait. Klokken mogen in hoge kerktorens beieren en op de vroege zondagochtend de rust verstoren. Synagogen zijn okee en zelfs bescheiden moskeeën mogen nog, als ze maar niet te opzichtig zijn. Maar een minaret is dan net weer wat teveel van het goede. Staan deze hoog opeengestapelde bakstenen nu ineens voor de opmars van de sjaria en de islam? En de heibel erover klinkt ook nog internationaal door. Wat een koude drukte allemaal. En wat een klucht!
Ere wie ere toekomt. Het was de SGP die vorige week al de zaak aankaartte tijdens het integratiedebat in de Tweede Kamer. SGP’er Cees van der Staaij toverde bij die gelegenheid al een motie tevoorschijn, waarin het kabinet wordt verzocht ‘op zijn minst terughoudend’ te zijn met de bouw van minaretten in stadswijken, waar dat tot wrevel kan leiden.
Gisteren gaf Van der Staaij op radio 1 nadere toelichting op zijn kameruitspraak en stelde daar dat “een Arabische gebeds-oproep vanaf een minaretten toch iets anders is dan klokgelui”, dat de architectuur niet de onze is en dat sommige reuzen-moskeeën getuigen van ‘doorgeschoten tolerantie’. De motie, die vandaag in stemming komt, roept nog net niet op tot een verbod. Maar het moge duidelijk zijn: als het aan de SGP ligt komt er geen minaret meer bij. Dat zijn er in Nederland overigens nog maar enkele tientallen. De meeste moskeeën zijn gevestigd in onopvallende gebouwen, zonder architectonische opsmuk.
Wat de Zwitsers überhaupt heeft bewogen om over zoiets pietluttigs een referendum uit te schrijven, is mij nog een raadsel. In ieder geval staat de regering aldaar mooi voor Jan met de korte achternaam, met een meerderheid die het minarettenverbod heeft geformaliseerd. En wij zitten weer met de gebakken peren, omdat de PVV dit ‘succes’ gisteren acuut heeft aangegrepen om ook in NL een dergelijk referendum op poten te zetten. ”Wat in Zwitserland kan, moet hier ook kunnen,” reageerde Wilders in de pers. ”Wij zullen het kabinet oproepen ook zo’n referendum in Nederland mogelijk te maken.” Wil het kabinet dat niet, dan komt de PVV met een initiatiefwetsvoorstel. Nou, dat belooft weer wat.
Wilders zal ongetwijfeld zijn punt opnieuw maken tijdens de stemverklaring over de SGP-motie, die overigens geen schijn van kans maakt op een Kamermeerderheid. En motie-indiener SGP’er Cees van der Staaij zal zich toch lichtelijk ongemakkelijk voelen bij het feit dat hij de PVV weer een podium biedt voor nóg meer publicitaire aandacht. Blijft echter dat beide partijen niets van de islam moeten hebben en dat voor zowel de streng gereformeerden als de PVV geldt, dat de beleden vrijheid van godsdienst begrensd wordt door hun eigen maatstaven.
Ophef over stapel stenen
Het Zwitserse echec is voor ons land de opmaat naar de zoveelste klucht, waarin radicaal rechts en christelijk conservatief de hoofdrollen opeisen. Eigenlijk te ridicuul voor woorden, dat religieus getinte architectuur zoveel ophef kan veroorzaken. Dat een stapel stenen nu ook al als bedreiging wordt gezien van de ‘joods-christelijke cultuur’ die ons land zoveel goeds (…) heeft gebracht.
Minister Guusje ter Horst van Binnenlandse Zaken moet helemaal niets hebben van een dergelijk verbod. Hoewel ik persoonlijk voorstander ben van beslissende referenda in majeure politieke kwesties, ben ik het in dit geval wel eens met haar reactie op dit specifieke geval: “Ik hoop dat dit nooit in Nederland gebeurt. Ik ben blij dat wij geen beslissend referendum hebben”.
Gerelateerde berichten:
Posted in 
Tags: 25 Reacties to “Minaretten-klucht met SGP en PVV als comedianten”
Loading ...
Tony,
.
Nog even een nabrander. Dit soort vergelijkingen gaat altijd mank, en het is eigenlijk gewoon ‘dwaas’ om jouw eigen aanpassingsvermogen als norm te hanteren voor de gemiddelde Nieuwe Nederlander.
.
Naarmate ik er langer over nadenk, hoe meer spijt ik er eigenlijik van krijg dat ik met je ben meegegaan in de misleidende hypothetische gedachte of rationalisering om een ‘omgekeerde vergelijking’ te maken. We moeten onze beeldvorming baseren op de werkelijkheid, en niet op een hypothetische werkelijkheid.
.
Groet,
.
Lex
Tony,
.
Als jij naar een arabisch land zou emigreren, denk ik dat de lokale burgers jou tot in lengte van jaren zouden ervaren als een typische witte Hollander. Een vreemde in de bijt. Op zich niets mis mee – althans je mag hopen dat ze het zo zouden zien – maar aangepast aan de lokale gewoonten? Schei toch uit man.
.
Denk jij nu echt dat jij veel beter zou integreren dan de Nieuwe Nederlanders hier ter plaatse?
.
Groet,
.
Lex
Zolang veel mensen in landen het gevoel hebben dat er een te groot verschil blijft bestaan tussen wat ze zelf dagelijks meemaken en de antwoorden vanuit de politiek blijft het modderen. Zie ook mijn artikel: “Bordje vol op de deur”. http://www.pluspost.nl/bordje-vol-op-de-deur/21550
Als we gewoon het principe zouden hanteren/hebben gehanteerd zoals mijn moeder het mij leerde: “Als je bij mensen binnenkomt zeg je goede dag en schut je de hand. En volg je de regels van het huis” dan was er niets aan de hand (geweest). Als ik naar een ander land ga pas ik me aan aan de lokale wetten en gebruiken. Dat moet gewoon in Nederland ook zo zijn naar de mening van velen.
Als ik in Kuweit op bezoek ben is het logisch dat ik moeders met burka en al met de kinderen op de arm de zee in zie lopen. Dat zijn hun gebruiken en hun regels in hun land. En dat respecteer ik ook. Als ik dat niet wil zien, ga ik er niet heen. Maar in Nederland geen burkini-zwembaden. Dan ben ik thuis.
DAAR pas ik me aan (ik ben op bezoek) en HIER ben ik thuis. Dat heeft niets met tolerantie te maken.
En over die minaretten: die minaretten heeft men zoals ik zag tijdens een discussie op de Franse TV helemaal niet perse nodig. Zeker niet aangezien men vaak al lang niet meer vanaf bovenin tot het gebed oproept. Dus een beetje inschikken zou ook helpen. Van alle betrokkenen.
Tot slot. Het is ook allemaal vaak wel wennen. Ik ben zoveel in Arabische landen geweest dat hoofddoekjes me helemaal niet meer opvallen en ik ze vaak zelfs mooi vind (kwa kleuren) en soms heel charmant. Ik merk echter dat als mensen die ervaringen niet hebben, ze zich gauw bedreigd voelen en dingen eng vinden.
Niet-academici dragen de elites. Geen Reformatorische partij zonder de bevindelijke achterban, geen Liberalen zonder de ondernemers en geen SP zonder de machinebankwerkers en geen PVDA zonder allochtonen. Graag stel ik dit zonder ironie. Het moet gezegd worden dat deze partij in woord en daad open heeft gestaan voor de ex-immigranten, dat is een verdienste. Dat ‘het zo loopt als het loopt’ wijt ik vooral aan het ‘Euro-communisme van ‘Nieuw-links’ rond van der Louw en all niet -arbeiders na hem.
Beste Arjan,
.
Dank je. Overigens ben ik optimistisch over het niveau van ‘ze men in ze street’ en de mogelijkheden om ook concreet, eerlijk en met uithoudingsvermogen met ‘ze men in ze street’ tot vernieuwende acties te komen.
.
De grootste moeilijkheid in dit verband is, dat ‘ze men in ze street’ een werkelijk haarscherpe neus heeft voor lieden die mooie verhalen vertellen, zogenaamd ter ere en meerdere glorie van ‘ze men in ze street’, maar in werkelijkheid ter ere en meerdere glorie van henzelf.
En zolang dat soort verhalen uit Den Haag en allerlei bestuurderskringen de wereld in blijven gaan, is het voor goedbedoelende mensen die willen werken aan verbeteringen, vaak onmogelijk om nog geloofwaardig over te komen.
.
Dat is in mijn ogen overigens niet meer dan logisch als je als ‘ze men in ze street’ midden in de ellende zit. Met alle respect voor de vele welwillende mensen die proberen aan verbetering te werken.
En van Geert Wilders kunnen we zeggen wat we willen, maar dit voelt hij feilloos aan.
.
Groet,
.
Lex
Academisch en helder. Misschien hoort het bedenken wat ‘ze men in ze street’ er mee kan thuis op een ander niveau en andere fase ja.
“10 JAAR DWEILEN MET DE KRAAN OPEN EN HET ROER ZAL OMGAAN”
.
Nu liever geen suggesties voor weer nieuwe speerpuntacties. ‘Let’s not jump to conclusions, not now’.
Wij zijn inmiddels aangeland op het punt dat wij het boek: “10 jaar dweilen in Nederland, met de kraan open” kunnen gaan schrijven. Het sluiten van de kraan kan en moet nu de hoogste prioriteit krijgen. Anders zullen ook nieuwe speerpuntacties onvermijdelijk worden bijgeschreven in hetzelfde boek.
Vandaar mijn aanhoudende keuze voor wat Arjan Witte noemt: “emotioneel geladen intenties als stuwraketten”.
.
Door de publicatie in 2000 van Paul Scheffers ‘wake-up call’: “Het multi-culturele drama”, zijn ons de ogen voor het integratieprobleem geopend.
Wij zijn er sindsdien – met de ogen open – niet in geslaagd om de uitdaging van het integratievraagstuk met succes aan te pakken. De grote problemen in de samenleving worden niet opgelost. Het succes en de herhaalde ‘wake-up call’ van Pim Fortuyn in 2002, evenals nu het succes en de aanhoudende ‘wake-up call’ van Geert Wilders zijn hiervan de overtuigende, en somber stemmende indicatoren. Zelfs het huidige succes van D66 is hiervan een bevestiging. Dat succes is immers niet los te zien van het tegenoffensief van Alexander Pechtold aan het adres van de PVV (zie weblink-1).
.
Sterker nog, het gelijktijdige succes van de tegenpolen Pechtold en Wilders maakt duidelijk dat beide kemphanen en hun politieke volgelingen als twee kanten van één medaille op de eerste plaats symptoom zijn van hetzelfde dieperliggende probleem dat als een splijtzwam onze samenleving verscheurt. Beiden kunnen er zonder elkaar eenvoudig niet de oplossing van zijn.
We hebben in 10 jaar tijd (!) het stadium van het ‘blijven doormodderen met de ogen open’ duidelijk niet weten te overstijgen. Het belangrijkste verschil is, dat onze politieke leiders vóór 2000 nog als struisvogels de kop voor hun ‘multi-culti-geklungel’ in het zand staken, en dat zij er zich sinds die tijd op blindstaren.
.
Omdat onze politieke leiders uiteraard niet zonder ons kunnen bestaan, zou je kunnen zeggen dat wij sinds de publicatie van Scheffers essay, vanuit een ‘diepe slaap met steeds meer akelige dromen’ zijn terecht gekomen in een situatie dat wij ‘ziende-blind’ achter de akelige feiten aanhollen.
Wij kijken wel naar de feiten, maar (door-) zien niet wat er in wezen aan de hand is, en kunnen de problemen dus niet oplossen. Sterker nog, doordat wij telkens weer nieuwe oplossingen en acties bedenken vanuit het denkraam waarbinnen de problemen zijn ontstaan, bevestigen wij met onze bedachte oplossingen en acties niet alleen de oorzaak van de problemen, wij maken daardoor de problemen zelfs groter.
.
De filosoof Arnold Cornelis noemt zo’n situatie een “catastrofaal leerproces”. De oplossing voor problemen wordt steeds gezocht in een denksysteem dat die oplossingen niet bevat.
Cornelis illustreert dit met een simpel voorbeeld: Stel dat ik eet, omdat ik boos ben en niets anders heb geleerd om te doen tegen mijn boosheid. Dan raak ik niet uitgegeten, want de boosheid blijft.
Sterker nog, door het aanhouden van de bestaande problemen en de nieuwe problemen die het gevolg zijn van mijn oplossingsgerichte gedrag, wordt mijn boosheid blijvend ‘gevoed’ en dus erger (zie weblink-2).
.
En zo is het integratievraagstuk niet het enige terrein waarin de problemen aanhouden en zich al geruime tijd hebben kunnen opstapelen. Het opstapelen van problemen en banen lijkt in onze poldercultuur als van nature hand in hand te gaan (weblink-3).
Het catastrofale leerproces waarin wij zitten, moet worden doorbroken, en de tijd wordt daar steeds rijper voor. Dit vraagt om een ingrijpende verandering van onze mindset – ofwel een paradigm shift – én om politici en leiders in onze organisaties en instellingen, die zo’n verandering in woord én daad kunnen voorleven en uitdragen.
.
Vergelijk het met de oorlog in Afghanistan. Laten we leren van president Obama. Hij heeft het roer radicaal omgegooid en kiest nu voor een ‘edelmoedige’ benadering. Niet primair vanuit een negatieve vechtkracht, maar vanuit een positieve opbouwkracht waaraan de vechtkracht dienstbaar is.
Hij omarmt daartoe de Nederlandse 3D-strategie, breidt de hoeveelheid troepen nu eerst uit én kondigt concreet aan wanneer het terugtrekken van de troepen zal beginnen. En iedere zichzelf serieus nemende partner – van Karzai tot Balkenende, Sarkozy en Merkel – kan in wezen niet anders dan deze ommekeer toejuichen, én er met zijn best mogelijk bijdrage aan meedoen.
.
Waar zijn voorganger de wereld vanuit het behoudende wereldbeeld van een wantrouwige religieuze moralist in goed en (een as van het) kwaad verdeelde, werkt Obama vanuit het hervormingsgezinde wereldbeeld van een welbewust geïnspireerde en doortastende integrator aan de realisatie van concrete ambitieuze doelen.
.
WEBLINKS
.
[1] Alexander Pechtold: “Wanneer komt progressief Nederland uit de kramp van het ‘niet durven benoemen’, want Wilders maakt niet alleen zijn kiezers bang, maar ook zijn tegenstanders en dat laat IK – dat laat ik MIJ – niet gebeuren!!!
Zie de winnaarspeech van Pechtold in de uitzending van Nova n.a.v. het congres van D66 op 7 november jl.
http://www.novatv.nl/page/detail/uitzendingen/7370/%27Winning+mood%27+op+D66-congres/#
.
[2] Naar een toelichting op het fenomeen: “Catastrofaal leerproces” in “De logica van het gevoel” van de filosoof Arnold Cornelis
http://books.google.com/books?id=XN8hwcd-nTQC&pg=PA16&lpg=PA16&dq=catastrofaal+leerproces&source=bl&ots=OjxiEfvN41&sig=3665LknrrAOUSMN6kjsl4WxtznY&hl=nl&ei=edEcS4n3Dojc-QbOpP3FDw&sa=X&oi=book_result&ct=result&resnum=3&ved=0CA0Q6AEwAg#v=onepage&q=catastrofaal%20leerproces&f=false
.
[3] Naar de column: “Politieke banenstapelaars zijn ongewenst” van Grimbert Rost van Tonningen
http://www.pluspost.nl/politieke-banenstapelaars/23195
Dank voor de toelichting. Het draagt een zeer intentioneel karakter.
Als het om hoop gaat spant Henriette Roland-Holst altijd nog de kroon. Tegelijk zijn emotioneel geladen intenties goede stuwraketten, maar onbruikbaar als hoofdballast.
Concreet en herkenbaar speerpunt zou kunnen zijn: afschaffing bijzonder onderwijs.
Correctie: Het hierboven genoemde boek: “Hoop” is niet van Roland van der Horst, maar van Roland van er Vorst.
Hoi Frans,
.
Lees ook maar eens de laatste column van Grimbert: “Verslag over telefoongesprek tussen Elco Brinkman en Alexander Rinnooy Kan”.
Een meesterlijke schets als je in termen van macht denkt, en de meest invloedrijke mensen. Dan is er inderdaad geen hoop meer op betere tijden en wordt het de hoogste tijd om het nieuwe boek: “Hoop” van de socioloog Roland van der Horst te lezen (zie in mijn reactie hierboven de weblinks 1 en 3, en ook de weblink hieronder).
.
WEBLINK naar info over het boek: “Hoop” van de socioloog Roland van der Horst
http://boeken.vpro.nl/programmas/24214180/afleveringen/42629175/
BEWUSTWORDING EN LEIDERSCHAPSDOORBRAAK
.
Arjan Witte vraagt om een nadere toelichting: “Bewustwording van wie, over wat en een doorbraak waarvan”?
.
Om het integratievraagstuk met succes te kunnen aanpakken, zijn twee zaken van doorslaggevend belang:
.
[1] De belangrijkste problemen die veel mensen aan den lijve ondervinden, moeten concreet worden aangepakt met tot de verbeelding sprekende én daadwerkelijk overtuigende speerpuntacties;
.
[2] Dit proces van concrete vernieuwingsactiviteiten is slechts mogelijk als het deel uitmaakt van – en metterdaad wordt ondersteund vanuit – een heldere actiegerichte én inspirerende visie van de Haagse Politiek, die mensen ook ‘reële hoop’ geeft op betere tijden.
Dit is wel even iets anders dan werken aan en vooral veel praten over ‘prachtwijken’, hetgeen juist ‘valse hoop’ schept en daarom contraproductief werkt.
Zie voor het belang van het thema ‘geloof en hoop’, en een bezinning op dat thema, ook onderstaande weblinks.
.
Omdat aan punt [2] niet wordt voldaan, komt er van punt [1] ondanks alle goede bedoelingen veel te weinig terecht. Zo is er al met al sprake van een structureel slepend probleem met het karakter van een vicieuze cirkel. Lokale acties om problemen op te lossen ontaarden snel in het bekende “dweilen met de kraan open”, hetgeen het vertrouwen in het leiderschap vanuit de politiek en het geloof in haar visie ondermijnt. Enzovoort.
.
Uit deze vicieuze cirkel kunnen wij onszelf alleen nog bevrijden vanuit een doorbraak op niveau [2], hetgeen meer concreet neerkomt op een leiderschapsdoorbraak in Den Haag, die wordt ingegeven vanuit een vernieuwd, helder, hoopgevend én concreet actiegericht inzicht op de complexe materie van het integratievraagstuk.
.
Noch het leiderschap bij de christendemocraten, noch dat bij de socialisten of de liberalen of de PVV is hiertoe tot dusver in staat gebleken. Het is nog niemand gelukt t.a.v. het integratievraagstuk op een overtuigende wijze over zijn eigen en onze gezamenlijke schaduw heen te springen, en op een positieve manier vanuit de eigen inspiratie boven de andere betrokken partijen uit te stijgen.
.
Progressieve liberalen hebben overigens betere kaarten dan behoudende liberalen, socialisten en christenen om met succes het voortouw te kunnen nemen in het grensverleggende maatschappelijke vernieuwingsproces waar het integratievraagstuk nu eenmaal om vraagt.
Dan moeten zij het echter wel anders gaan aanpakken dan het correcte D66 van Alexander Pechtold, dat nu nog vooral aantrekkelijk lijkt te zijn als vluchthaven voor mensen die fel tegen Wilders zijn, of andere welwillende opportunisten. Op zich misschien geen verkeerde zaak, maar hoe dan ook, nog lang niet goed genoeg.
.
Daarom zei ik hierboven in mijn reactie van 1 december naar aanleiding van de column van Frans Weerts en de reactie daarop van Peter Hagedoorn: “Het integratievraagstuk en de opkomst van de islam in het openbare leven dwingen seculier-liberalen en ongelovige materialisten tot een fundamentele herbezinning op de existentiële vraag hoe zij zich verhouden tot thema’s als religie en spiritualiteit. Althans, als zij de leiding in het integratievraagstuk op een positieve manier naar zich willen toetrekken”.
En ook de reactie van Lea (zie ook mijn weerwoord daarop) en die van Grimbert die droomt van een wereld zonder geloven, maken duidelijk dat zo’n herbezinning nodig is, willen wij niet blijven steken in onscherpe analyses of visies die geen werkelijk perspectief bieden.
Dit is het type bewustwordingsproces waar ik op 5 december op doelde. Klik voor een nadere toelichting vooral ook weblink-3 maar eens aan, om van daaruit ook weer verder te surfen.
.
De eerste serieuze politieke partij of beweging die er nu of op korte termijn in slaagt een leider naar voren te schuiven en/of in haar armen weet te sluiten, die in staat is om de leiderschapsdoorbraak zoals hierboven bedoeld, overtuigend vanuit de eigen inspiratie – dus niet reactief, maar op een positieve wijze – te belichamen, zal de Tweede Kamer verkiezingen in 2011 winnen en de premier leveren.
.
Ik ga er vanuit dat het zo ook zal gebeuren.
.
PS: n.a.v. de vraag van Frans van der Reep
.
Als we het vraagstuk reduceren tot een machtspel, blijven we opgescheept zitten met het weinig verheffende en ‘hopeloze’ steekspel dat we nu ook al zien.
.
WEBLINKS
.
[1] naar de uitzending van het TV-programma “Boeken” van 6 december, gewijd aan het boek “Hoop” van de socioloog Roland van der Horst
http://player.omroep.nl/?aflID=10378032
.
[2] naar de discussie: “Wees niet bang voor geloof en hoop” n.a.v. de column van Evelien Tonkens
http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/4577/Wees_niet_bang_voor_geloof_en_hoop_
.
[3] naar mijn bijdrage: “Wie ogen heeft, die zie” in de discussie op PlusPost n.a.v. de column van Peter Wierenga: “Lang leve Allah, Vishnu en Wodan”
http://www.pluspost.nl/lang-leve-allah/22332%20#comment-3478
Lex,
Ik begrijp je reactie niet. Heet het probleem niet gewoon “macht”?
Beste Lex,
Gaarne explicatie: Bewustwording van wie over wat en doorbraak waarvan?
ONOPLOSBAAR PROBLEEM VRAAGT OM EEN LEIDERSCHAPSDOORBRAAK
.
Lea opent haar betoog met de stelling: “Het probleem is religie. Vooral als de belijders van die religie niet tegen kritiek kunnen, of hun voorschriften aan anderen willen opdringen”.
Met deze stelling zet zij de discussie in de kern van de zaak op het verkeerde been, waardoor veel van de punten die zij verder maakt en de voorbeelden die zij geeft, hun doel jammerlijk missen.
.
Wat zij beter had kunnen zeggen is zoiets als: “Het probleem is als dogmatische belijders van een religie niet tegen kritiek kunnen en/of hun voorschriften met alle geweld aan anderen willen opdringen”.
.
Of nog beter en precieser: “Het probleem is dat politiek correcte seculiere leiders en hun volgers zich op het verkeerde been laten zetten, intimideren en/of verlammen door:
.
[1] kortzichtige fanaten met een culturele en/of religieuze moslim-achtergrond, die niet tegen kritiek kunnen en/of hun opvattingen en leefstijl met alle geweld aan anderen willen opdringen, waarvan sommigen zich ook nog eens manifesteren als de dogmatische belijders van de cultuurvreemde religie die de islam is
[2] terecht verontwaardigde groepen in de bevolking – en/of hun leiders – die de islam ten onrechte als hét probleem zien en/of aanmerken
[3] seculiere (quasi-) intellectuelen die het christendom en de islam inclusief de plaats die deze religies innemen en mogen innemen in onze samenleving, op een onevenwichtige manier aan elkaar gelijk stellen en veelal het liefste afdoen als een soort folklore, hetgeen bij deze (quasi-) intellectuelen gemakkelijk samengaat met een geïrriteerd neerkijken op en wegzetten van christenen, en tegelijkertijd een paternalistisch tegemoet treden van moslims
.
Het logische gevolg hiervan is dat er vanuit de politiek niet op een evenwichtige en effectieve manier invulling kan worden gegeven aan het leiderschap dat het integratievraagstuk vraagt.
Er zit niet veel anders op dan werken aan bewustwording en met geduld aansturen op een doorbraak.
De islam heeft sterke punten. Het is een handzame en praktische religie, is divers genoeg om elk wat wils te bieden, is decentraal, dus levensvatbaar als de macrostructuur het mocht begeven en biedt een handreiking naar mensen zonder onderscheid van ras en daarmee potentieel bindend voor een etnisch diverse samenleving. De atheistische en materialistische levensweg biedt niet voor iedereen voldoende houvast. Sluit daarom om deze redenen aub niet uit dat de Islam over 150 jaar leidend is in Europa. Het Christendom kan dan een plaats krijgen als Islamitische variant voor de liefhebber van brood en wijn.
Want als religie is de Islam best een leefbaar gegeven. Als wetsintstrument zal het echter vloek zijn omdat Romeins en Germaans recht zal zijn vervangen door bloedrecht. Als Europa zich te snel gewonnen geeft, zit ze straks met de Shariah ipv de Islam als geloof.
E.e.a. hangt af van de geloofwaardigheid van ons justitieel apparaat. De weg naar de Moslimstaat loopt over de ruggegraat van Guusje ter Horst, tot het stuitje van de Christen-zondaar Berlusconi, bij wijze van spreken.
Niet de minaretten, slachtmethodes of kledingvoorschriften zijn het probleem, het probleem is religie. Vooral als de belijders van die religie niet tegen kritiek kunnen, of hun voorschriften aan anderen willen opdringen. De meest pertinente opmerking in de stortvloed van heftige pro- en contrareacties op het Zwitsers minarettenverbod is volgens mij: ‘Links-progressieven hebben jarenlang furieus van leer getrokken tegen de kerk maar voor de islam leggen ze nu al een hele tijd een wel heel opvallend groot begrip aan de dag.’ Dat is ontegensprekelijk en spijtig genoeg waar.
De reden is overigens eenvoudig: we zijn natuurlijk niet gek. Katholieken — maar dat geldt ook voor boeddhisten, getuigen van Jehova, hindoes of satanisten — schrijven hoogstens een bol van verontwaardiging staande brief naar een krant. Moslims hebben de neiging zichzelf op te blazen in uw onmiddellijke nabijheid. Als ze u tenminste niet met een slagersmes onthoofden. Voor een camera, zodat het op JazeeraTube kan worden getoond om alle andere ongelovige honden jankend van angst terug in hun mand te jagen. En vooraleer u op hoge poten reageert, kom alstublieft niet aanzetten met ‘u scheert alle moslims over dezelfde kam, slechts een héél klein percentage zijn gevaarlijke fundamentalisten’. Dat is namelijk hetzelfde als tegen een patiënt zeggen: uw kanker is maar een béétje uitgezaaid. Zoals men niet een klein beetje zwanger kan zijn, zo kan men niet een klein beetje opgeblazen, neergeschoten, door een brandbom getroffen of onthoofd worden. Ik ben er van overtuigd dat godsdienstvrijheid, wederzijds respect voor andermans religieuze overtuiging en inlevingsvermogen goede en humane principes zijn die zonder twijfel in een gezonde democratie thuishoren. Maar momenteel worden die fel bevochten vrijheden door moslims overal ter wereld misbruikt om diezelfde gezonde democratie te ondermijnen. Dat moslimgelovigen eisen dat de rest van de wereld zich aan hen aanpast inzake — en ik doe slechts een voor de hand liggende greep uit het ruime aanbod — vrije meningsuiting, voorschriften op school, slachtwijzen, zwembadetiquette, de omgang tussen mannen en vrouwen en nu ook ruimtelijke ordening in Zwitserland, dat is andere koek. Deze onrustbarende evolutie erkennen en bijgevolg de ruggengraatloze reactie van sommige prominente ongelovigen zorgwekkend vinden heeft totaal niets met xenofobie te maken. Laat ik wat dat betreft niet verkeerd begrepen worden: xenofobie is volgens mij maar voor één ding goed, namelijk om punten te scoren bij een spelletje Scrabble.
(Vrij vertaald en kort samengevat van: Patrick de Witte in standaard.be)
Ja of je zegt: ook Christenen geen school meer: uit met de flauwekul; de school in het openbare veld en het openbare veld neutraal.
Ik zeg het kort: het liberalisme heeft nog op drie punten de mogelijkheid tot politiek initiatief: slopen van de tariefmuren m.n. landbouw (linke soep), kaasschaaf op sociaal-culturele overheidsbestedingen en tenslotte de ‘tweede schoolstrijd’ en ditmaal de eindoverwinning op het 17e eeuwse denken. Ook linke soep, maar laten we eerlijk wezen, de Liberale Revolutie is toch nog niet af… En anders zorgt er wel iemand anders voor een soort van omwenteling, maar dan op destructieve wijze, omdat de rede geen kans kreeg.
GEEN “KLUCHT” ZONDER TOESCHOUWERS
.
Frans Weerts signaleert een terugkerend fenomeen: “Het Zwitserse echec is voor ons land de opmaat naar de zoveelste klucht, waarin radicaal rechts en christelijk conservatief de hoofdrollen opeisen”.
.
Behalve ingaan op de inhoud van deze specifieke “klucht” in het integratievraagstuk, en erop af te geven – dat doet Frans al, en met hem vele anderen – is het daarom vooral ook interessant om n.a.v. deze “klucht” stil te staan bij de vraag, wat de dieperliggende reden (root-cause) ervan is dat de PVV en conservatief christelijk de hoofdrollen kunnen opeisen in dit soort “kluchten”.
.
Dat brengt ons tegelijkertijd opnieuw bij de vraag waarom het seculier-liberalen maar niet lukt om in het integratievraagstuk het leiders-initiatief op een positieve manier naar zich toe te trekken.
Zij komen immers nog steeds niet veel verder dan het afgeven op de PVV (de huidige winnaarstroef van D66) en/of op conservatief christelijk – of zelfs religieuzen in het algemeen – of het op een beetje scheinheilige manier opnemen voor de islam die uiteraard wel dezelfde rechten heeft. Christenen een school en kerktoren, dan ook moslims een school en een marinet.
.
In haar column: “Christendom, zo gek nog niet” in de Volkskrant van 27 november (zie weblink-1) slaat een “wakker geworden” Amanda Kluveld in dit verband de spijker op de kop. Sterker nog, zij geeft ook toe er eerder volkomen naast te hebben gezeten.
Hulde aan Amanda Kluveld voor deze persoonlijke transformatie en zelfoverwinning!
.
Wat zij zegt, komt vrij vertaald en kort samengevat neer op het volgende:
.
In ons seculiere bewustzijn is er ter nauwernood ruimte voor het essentiële inzicht dat Nederland een eeuwenlange christelijke traditie heeft, waarmee de seculiere cultuur van ons land niet alleen nauw verbonden is, maar waaraan deze ook schatplichtig is.
In allerlei discussies (in en over “kluchten”) uit zich dit momenteel in de politiek correcte neiging van ongelovige materialisten en seculier-liberalen om het christelijk geloof en de islam onder het motto: “beide zijn religies” aan elkaar gelijk te stellen en/of af te doen als een soort folklore.
.
De reactie hierboven van Peter Hagedoorn is in dit verband een fraaie illustratie.
.
Het gevolg van deze fundamentele kortzichtigheid en platheid in onze cultuur, en het daarmee samenhangende gebrek aan zelfkennis, is dat (nieuw-) politiek-correcte seculier-liberalen en ongelovige materialisten niet op een evenwichtige manier in staat zijn vanuit kracht en inspiratie een lans te breken voor ons culturele erfgoed en op een inspirerende manier de leiding te nemen in het integratievraagstuk.
.
In dat vacuüm stappen de PVV en conservatief christelijk, ieder op hun geheel eigen wijze. Daar maken zij een “klucht” van, althans in de ogen van seculier-liberalen en ongelovige materialisten, die zichzelf daarmee zonder het in de gaten te hebben, in deze show verheffen tot de bekende “Balkonmannetjes Stadler en Waldorf van de Muppet Show” (zie weblink-2).
Het integratievraagstuk en de opkomst van de islam in het openbare leven dwingen seculier-liberalen en ongelovige materialisten dan ook tot een fundamentele herbezinning op de existentiële vraag hoe zij zich verhouden tot thema’s als religie en spiritualiteit.
Althans, als zij de leiding in het integratievraagstuk op een positieve manier naar zich willen toetrekken en niet op het balkon willen blijven zitten, dan wel, weer snel naar die positie willen worden teruggefloten.
.
WEBLINKS
.
[1] naar de column: “Christendom, zo gek nog niet” van Amanda Kluveld:
http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/4646/Christendom%2C_zo_gek_nog_niet
.
[2] naar Stadler en Waldorf met een korte openings-sketch over de “middelmatigheid”
http://www.youtube.com/watch?v=14njUwJUg1I
Democratie is mooi, maar als het volk iets wil wat de coterie niet aanstaat dan moet je het subiet afschaffen.
Of er omheen werken zie het referendum over de overeenkomst van Madrid, het heeft even geduurd maar daar is mooi omheen gewerkt.
Het volk spreekt en het is niet goed. Het volk zou eigenlijk nooit moeten spreken. Ik denk dat deze gedachte vooral leeft onder mensen die traditioneel en conservatief denken, gebaseerd op religie of ideologie. Laat de zaken nu maar over aan de hoge heren die weten wat goed voor u en mij is.
Ik kan alleem maar zien dat de Zwitsers niet willen dat hun land een oosters, een orientaals, aanzien krijgt door bouwstijlen uit deze culturen toe te staan. Dat is helemaal niet vreemd gegeven het feit dat Zwitserland een toeristische attractie is. Het toerisme is een belangrijke bron van inkomsten. Kennelijk wil men dat zo behouden.
Wie nu beweert dat de Zwitsers niet zozeer tegen minaretten zijn als tegen de islam. loopt volgens mij voor de muziek uit met zijn conclusie. Daarnaast, waarom mag men niet tegen een godsdienst zijn, zich daartegen uitspreken via referendum of bij verkiezing?
Even reageren op Grimbert: “een wereld zonder geloven zou aangenamer zijn”. Afgezien van het feit dat geen geloof ook een geloof is – niets is zeker, alles berust op vooronderstellingen – , de mensen veranderen niet als ze geen geloof hebben. Dezelfde gevoelens, driften zo je wilt, blijven beheersen: liefde, om die maar als eerste te noemen, honger, haat, hebzucht en wat er al niet meer is. Vergelijk maar in je eigen omgeving tussen gelovig en ongelovig. Vergelijk het in de geschiedenis. Ik denk dat als je het begrip aangenaam of onaangenaam op mensen of systemen zou plakken, gelovig en ongelovig niet zo verschillend zouden scoren. Zijn stelling zou kloppen als hij zou zegger dat we wereld aangenamer zou zijn als de mensen aangenamer zouden zijn. Maar ja …
[...] is een zwarte dag, namelijk de dag waarop de natuurlijke bondgenoot van de PVV, die andere islamofoben, de christenfundamentalistische SGP ons huis van de democratie bevuilen met een uiterst discriminerend wetsvoorstel, namelijk het [...]
Liberalisme mag en kan niet verder reiken dan ‘de mensen willen’. Na het Milli Gurus schandaal in Amsterdam en de schandalig grote moskee in Rotterdam en het haatzaaien in menig andere moskee, moet er zeker geen haast worden gemaakt met het toestaan van nog meer negatieve energiecentrales. De ervaring die ik persoonlijk heb opgedaan in de moskee is dat er niet zo zeer haat gepredikt wordt als wel een moreel superioriteitsgevoel. Dit in combinatie met een andere profeet dan de softe Jezus is denk ik een beduidend verschil. Kruistochten en inquisitie daarbij in overweging nemend. Ook is het Islamitisch onderwijs in Nederland er nog beroerder aan toe dan bij de andere vormen.
He is voor mij volstrekt denkbaar dat de Islam aan betekenis zal winnen. Dat het zich nu al zonder slag of stoot de thans spiritueel failliete inboedel van Europa kan toeeigenen, zou te gemakkelijk en te Arabisch zijn. Spiritueel Nederland kan nu alleen nog terugvallen op het Boeddabeeldje op het dressoir mag de SGP dankbaar zijn dat er in ieder geval mensen zijn die een dam opwerpen en voor discussie zorgen. Al te grote welwillendheid onzerzijds heeft de diepte van de dialoog teniet gedaan. Imams en overige gelovigen mogen zich best buigen over Europa en haar bevolking. Europa heeft veel te lang multikul verkocht waar de immigranten met Orientaalse oogkleppen op de cultuur proberen te behouden die ze zelf fysiek achter zich hebben gelaten.
Het Liberalisme moet niet zoals in het Socialisme gedaan heeft, de ‘mens in de straat’ negeren.
Minaretten en kerktorens zijn symbolen van macht, met de oorspronkelijke religie hebben ze niets van doen. Zie ook Times http://www.welingelichtekringen.nl/minaretten.html Intolerantie begint vaak met geloof, ik zie wat jij niet ziet en als je dat niet ziet ben je de klos. De wereld zou een stuk aangenamer zijn zonder al die geloven
Natuurlijk is zo’n referendum vreselijk, maar de werkelijkheid is nu eenmaal dat verschillende godsdiensten elkaar niet veel licht in de ogen gunnen. Je kunt dus maar beter helemaal van al die ouderwetse godsdiensten afstappen. Wat ik overigens telkens mis in alle dit soort discussies, is hoe het met katholieke en protestante kerken staat in de moslimwereld. Misschien is het een idee eens over “reciprociteit” te praten: voor iedere moskee of minaret hier een kerk daar. In de meeste moslimlanden worden christenen behoorlijk onderdrukt en de situatie schijnt erger te worden. Uiteraard geen argument tegen de vredelievende moslims in Europa, maar wel tegen de klaagzangen van moslims uit Arabische landen.