maandag 30 november 2009, 07:31
Rouvoet moet zich schamen, de jeugdzorg ís gedragsgestoord
Tags: André Rouvoet | jeugdzorg | kinderrechten | kinderrechters | Nationale Ombudsman Alex Brenninkmeijer
Als CU-toppers een grote broek aantrekken, dan zakt daar doorgaans mijn broek van af. Eerst Arie Slob die in DWDD komt verklaren hoe verfoeilijk de telegraaf bezig is de kilometerheffing af te branden. Nu weer de volstrekt wanpresterende minister van Jeugd en Gezin, die in een ingezonden brief op hoge poten de Nationale Ombudsman verwijt ‘oppervlakkig en onzorgvuldig’ te oordelen over de kwaliteit van de jeugdzorg in ons land. Rouvoet moet zich nu toch echt een partijtje gaan zitten schamen, want het is algemeen bekend dat er enorme tekortkomingen zijn in die sector, die tot rampzalige effecten leiden. En dat stelt niet alleen ombudsman Brenninkmeijer, ook sociale wetenschappers maken zich ernstig zorgen en gezinsadvocaten weten er van mee te praten.
Het ergste is dat Rouvoet beweert dat Alex Brenninkmeijer zich baseert op
‘tendentieuze voorbeelden die niet representatief zijn’. Bij de Nationale Ombudsman komen eerder duizenden dan honderden klachten binnen over het opereren van alle instellingen, betrokken bij de jeugdzorg. Denkt Rouvoet nu werkelijk dat de Nationale Ombudsman op basis van enkele incidenten concludeert dat de kinderrechten in ons land onvoldoende gewaarborgd zijn? Het begint er steeds meer op te lijken dat deze minister vanuit zijn Haagse tempel totaal geen zicht heeft op deze sector, die volgens Brenninkmeijer ‘onverantwoord complex‘ is geworden, in wetgeving en in financieringsstromen.
En niet de ombudsman, maar juist de jeugdzorg zélf laat zich leiden door de waan van de dag. Incidenten als met de vermoorde Savanna en het Maasmeisje zouden juist tot verdere verkramping hebben geleid. Kinderen die in de knel zitten, komen nog steeds in gesloten instellingen, met een streng regime. Instellingen werken langs elkaar heen, indicatiestellingen die elkaar tegenspreken. Hulpverleners nemen geen enkel risico en gaan, uit angst om in de fout te gaan, over tot drastische maatregelen. Kinderrechters die meestal klakkeloos de adviezen van de jeugdzorg overnemen en ouders, die meestal vergeefs beslissingen bij de rechter aanvechten en die dan alleen de Nationale Ombudsman nog kunnen inschakelen.
Brenninkmeijer concludeert dan ook terecht dat sprake is van een ernstige gedragsstoornis bij de jeugdzorg. En dat de hele zorg hopeloos gefragmenteerd is. Vorige week was het 20 jaar geleden dat het VN-verdrag voor de Kinderrechten werd gesloten. Als er reden tot zorg is over de naleving van dat verdrag en dat in dit beschaafde land kinderen massaal in jeugdinrichtingen worden ‘opgevangen’ bij gebrek aan pleeggezinnen, dan heb je de dure plicht daar de aandacht op te vestigen.
Het is duidelijk dat Rouvoet die situatie in de jeugdzorg niet overziet, noch in de hand heeft. De minister kijkt liever weg en grijpt naar wetgeving, die de indruk moet geven dat hij wel degelijk goed bezig. Dus komt hij met voorstellen om de hele jeugdzorg het tuchtrecht binnen te loodsen. Dus hulpverleners hebben in de toekomst nóg meer te duchten als ze een steekje laten vallen. Dat zal de verkramping in de jeugdzorg eerder doen toenemen, als niet tegelijk de hele sector wordt gesaneerd.
Rouvoet was pas een vent geweest als hij de zorgen van de ombudsman had onderschreven, met de erkenning dat er een verbeterslag nodig is de jeugdzorg. Door nu zelfs het structureel probleem te ontkennen, heeft deze minister van Jeugd en Gezin opnieuw een brevet van onvermogen afgegeven.
Gerelateerde berichten:
- De klauwen van Jeugdzorg: er zijn vele Laura Dekkers
- Blaast de Nationale ombudsman zichzelf op?
- Rouvoet heeft voor één keer eens gelijk – bijna dan
Ik geloof dat Andre Rouvout een integer mens is, die oprecht probeert het goede te doen. Maar helaas moet ik Frans Weerts in dit geval gelijk geven.
Integriteit kan een vorm van onnozelheid zijn.
Het ligt vrij simpel. Geheel aangetoond is dat in familierecht grove fouten worden gemaakt en door gezagsbeslissingen zonder onderzoek toestandsbeeld, worden genomen ten faveure van moeders zelfs met ernstige borderlinesyndroom onder andere.
De ernstige zaken waren en zijn veelal ook qua risico en kenmerken bekend en bekend geweest bij instanties c.q. ggz of andere hulpverlening, met andere woorden deze hebben niet of nauwlijks wat gezegd ervan tegen diezelfde rechters.
Zo onnozel is Rouvoet blijkbaar. Aangezien tevens 15000 zo valse geboorteaangiftes klakkeloos worden en werden geaccepteerd ook al is sprake van misdrijf door diezelfde moeders in die zaken c.q. familie veelal.
Immers die trachten afstamming onzeker te maken aantoonbaar ook nog eens. Hoe benadeel je kinderen?
Zo dus.
Vervreemding, wat kindermishandeling is van vele vele vaders onnodig al jaren niets aan gedaan letterlijk niet,
en nog steeds wenst Rouvoet zich te verschuilen achter de uitspraak “maar er is toch de ONafhankelijke rechter?”
O ja. Niets veranderd en nog even hypocriet en dat geldt ook voor de tweede kamer die die studie vervreemding op een goudschaal heeft gekregen en kan lezen ook.
Sinds 1980.
Hoe achterlijk moet je dan bezig zijn als overheid nota bene, als je de kinderrechten loopt te verdedigen voor gezicht burgers en dan NIETS wenst te ondernemen aan dergelijke waanbeslissingen door rechters,
en daarna is het een grote berg ellende aan uithuisplaatsingen let wel zonder vaders en geeft een bijvoorbeeld ggz niet thuis en verzwijgt de huisarts maar verder wat er in realiteit aan de orde is aan stoornissen bij zulke moeders ook richting familierecht.
Wat doen jullie kinderen aan zo duizenden al jaren en jaren?
Open vraag voor die hele tweede kamer en regering.
Er woedt een vuile gefeminiseerde oorlog jegens vaders&kinderen hetero’s en normale gezinnen, JZ is daar bijgevolg slechts een onderdeeltje van ..