De manische polderziekte waaraan Nederland lijdt, komt Grimbert Rost van Tonningen de neus uit. Evenals de politiek die trouwe hondjes beloont met allerlei functies die hen aan een goede oude dag moet helpen. Wanneer ontwaakt Den Haag en snappen de politici dat de kiezer zulke mechanismen doorziet en afkeurt?

Collega Myrthe Hilkens maakte zich gisteren – terecht – boos over de misstanden bij Philadelphia, de zorginstelling die door wanbeleid in ernstige moeilijkheden is geraakt. Commissaris Elco Brinkman blijft gewoon zitten tussen zijn ‘CDA-vrinden’ in de hoogste regionen van de Stichting. Zowel op bestuurlijk niveau als aan de kant van toezichthouders, ontmoet hij andere CDA-prominenten als Hans Borstlap, Hans Hillen en tot voor kort ook Minister Ernst Hirsch Ballin en minder beroemde CDA-leden. In het geval van Brinkman – 23 nevenfuncties, onder andere als lid van de SER, bestuursvoorzitter van ABP en vicevoorzitter van VNO-NCW – kan natuurlijk geen sprake zijn van goed toezicht. De man heeft er gewoon geen tijd voor met al die banen, zeker niet als er iets mis gaat.

Ik noem dit satrapen gedrag. In het oude Perzische rijk werden functionarissen die zich verdienstelijk hadden gemaakt voor het politieke systeem beloond met een baan als landvoogd van een ver ‘wingewest’. Dat mocht hij dan wat leegroven om aldus te zorgen voor een goede oude dag. Dit systeem viert ook in Den Haag hoogtij, zij het niet met ‘leegroven’ maar met meer beschaafde douceurtjes. Omdat wij geen gekozen burgemeesters of andere uitvoerende functies kennen, kunnen de machthebbers naar hartelust trouwe partijleden in die functies  benoemen om ze een onbezorgde oude dag te garanderen, als beloning voor hun hondentrouw aan de partij. Een goed voorbeeld daarvoor is de benoeming van Jacques Tichelaar, oud fractievoorzitter van de PVDA en ‘hartpatiënt’, tot Commissaris van de Koningin in Drente, zie daarover het Elsevier commentaar van Afshin Ellian.

Zelf signaleerde ik al eens op 18 december jl dat er een manische polderziekte heerst door allerlei controversiële politieke vraagstukken te delegeren aan beleidscommissies en daar komen we ook steeds weer dezelfde figuren tegen. In het blad Binnenlands Bestuur , zien wij de volgende namen: Elco Brinkman (CDA, Veiligheidsorganisatie;  Zuidas), Joan Leemhuis Stout (VVD,  Stuurgroep evaluatie politieorganisatie; Positie en zeggenschap huurders en huurdersorganisaties), Louk Hermans (VVD, Coördinatie ICT en rampenbestrijding; Evaluatie provinciale dualisering) en Hans Alders (PvdA, Cafébrand Volendam) en verder Roel In ‘t Veld (PvdA), Hans Blankert (CDA), Wim Deetman (CDA), Jan Terlouw (D66), Wim Meyer (PvdA) en Alexander Rinooy Kan (D66), waarvan ik u de kerstboom aan functies zal besparen.

Soms zijn er zoveel nevenfuncties dat een salaris als Commissaris van de Koningin ruim wordt verdubbeld, zoals vroeger bij Hans Alders. Maar het is niet eens het extra inkomen dat op deze manier wordt verdiend wat de meeste ergernis wekt, maar de vreselijke stroperigheid van de polder-middenpartijen, die ons dit aandoen. Wanneer gaat men in Den Haag eindelijk beseffen dat deze praktijken het vertrouwen in de politiek tot op het bot aantasten?

Geen gerelateerde berichten

7 Reacties to “Satrapen of Haagse uitbuiters”