vrijdag 01 januari 2010, 14:45

Schitterend Nieuwjaarsconcert in Wenen

Geraldine Tervoren

Tags: Georges Prêtre | Jacques Offenbach | Johann Strauss | Nieuwjaarsconcert 2010 | Otto Nicolai | Valentino | Wiener Philharmoniker

Als wellicht geen andere stad in de wereld houdt Wenen zijn cultuur in ere, zo ook de jaarlijkse traditie om de muziek van Strauss & Co ten gehore te brengen op de eerste dag van het jaar. Ditmaal viel de vijfentachtig jarige Georges Prêtre als dirigent de eer te beurt, hij deed dat op dringend verzoek van het orkest - Wiener Philharmoniker -  dat hij twee jaar geleden ook al bij deze gelegenheid mocht leiden. Prêtre, Fransman met licht Aziatische trekken, voelt zich Wener en hij bewees door zijn vitaliteit weer eens wat voor gezond vak dirigent kan zijn. Hij is bijzonder populair in de Donaustad, maar dirigeert - scherp bewaakt door zijn vrouw - nog maar 30 tot 35 concerten per jaar. Nederland heeft dat genoegen nog nooit mogen smaken. Hij maakte er een schitterende vertolking van. 

De Wiener Philhalmoniker, met zowaar tegenwoordig enkele vrouwelijke violisten in het orkest, iets wat vorige eeuw nog verboden was, speelden zoals altijd in de Gouden Zaal van de Musikverein onder het goedkeurend oog van Rodger Moore alias James Bond, alsmede van de Presidenten van Oostenrijk en Kroatië in een zee van bloemen. Vooral oranje en gele rozen, witte orchideeën, lelies en Ranonkels. De kostuums van de  balletdansers waren ontworpen door de Italiaanse Maestro Valentino. De ballerina’s droegen oudroze-grijze en meergroen-grijze toiletten met als decor -ton sur ton - zalen en hal van het Kunsthistorisch museum tegen de achtergrond van schilderijen van Rubens, Veronese en Titiaan, hetgeen mij even melancholiek maakte bij het denken aan Amsterdam met zijn langdurig  dichte musea, onbestaanbaar in Wenen. 

En de muziek… Veel Strauss vóór de pauze. Telkens Johann jr en een enkele keer broer Jozef. De altijd mooie ouverture Die Fledermaus, gevolgd door drie polka’s in totaal verschillende tempi, Frauenherzen, im Kapfenwald met veel koekoek geluiden en Stürmisch. De wals Wein Weib und Gesang een concept dat zelfs reformist Maarten Luther iedere man aanried. Na de pauze waren er ouvertures Die Lustige Weiber von Windsor van orkestoprichter Otto Nicolai (200 jaar geleden) en Die Rheinische van Offenbach, mijns inziens de hoogtepunten. Vooral Offenbach de Franse tegenstrever van Strauss werd met zeldzame subtiliteit gespeeld. De dansers dansten onder andere op de wals Morgenblätter. Carnaval de Paris van de oude Strauss, en composities van Eduard Strauss en de (Deense Strauss) Lumbye completeerden het programma. Tot slot ook weer traditioneel Die Schöne Blaue Donau met schitterende filmbeelden van de rivier in meerdere landen en afsluitend de Radetzky mars. Een matinee om nooit te vergeten.

Gerelateerde berichten:

1. Dure traditionele Kerst in Wenen?
2. De cultuur-as Wenen New York
3. André Rieu onze grootste muziekondernemer