Zieligheidsfactor is laatste troefkaart van Links Nederland
Tags: AOW akkoord | Balkenende IV | Links vs Rechts | sociale partners | stabiele coalitie | Synovate peiling | Tweede Kamer verkiezingen
Geholpen door de linkse pers met koppen als ‘VVD heeft blinde vlek voor meest kwetsbaren’, ‘ Koopkracht daalt bij Rechts en stijgt soms flink bij links’ en ‘Ambtenaar betaalt bezuinigingen’, probeert Links de vertrouwde zlieligheidsfactor weer uit te spelen. De suggestie is duidelijk: bij Links bent u veilig en bij Rechts niet. Dat gemakshalve wordt vergeten dat de rekening traditioneel wordt doorgeschoven naar de volgende generaties wordt er natuurlijk niet bij gezegd.
lees verder >>
Het kabinet Balkenende IV overlegde vorig jaar eerst met de sociale partners voordat het de plannen over verhoging van de AOW leeftijd en andere crisismaatregelen aan het parlement presenteerde. Dat was al minder fraai omdat het akkoord mede daarom veel weg had van slikken of stikken. Er kwam overigens niets van terecht, het FNV ging een half jaar koortsachtig op zoek naar alternatieven voor langer werken, maar de werkgevers zagen er niets in. October vorig jaar hakte het kabinet definitief de knoop door, de AOW leeftijd moest stapsgewijs naar 67 jaar. 
Noem mij maar vast ‘knettergek’, als ik zeg dat de PVV te vroeg heeft gepiekt. Dat deze ‘beweging’ tijdens de raadsverkiezingen in welgeteld twee steden nog wel riante overwinningen zal behalen. Maar dat daarna de PVV richting de vervroegde Kamerverkiezingen op 9 juni op zijn retour zal gaan. Er zijn heel wat redenen aan te geven om te voorspellen, dat de virtuele 24 Kamerzetels (die nu nog in de peilingen staan genoteerd) bij lange na niet gehaald zullen worden. Mijn stelling is dat Wilders en zijn PVV nog bij lange na niet klaar zijn voor een succesvolle verkiezingscampagne op landelijke schaal. 
Wouter Bos zal het en public waarschijnlijk lang blijven ontkennen, maar alle gebeurtenissen van de afgelopen dagen wijzen wel degelijk in de richting van een geplande actie. Het kan geen toeval zijn, dat de PvdA-ministers, op een nog comfortabele afstand van de komende gemeenteraadsverkiezingen, uit het kabinet zijn gestapt. Eigenlijk was afgelopen woensdag al zonneklaar dat er bij de socialisten een scenario klaar lag voor een snelle val van het kabinet. Op die dag verklaarde Wouter Bos namelijk in zijn functie als vice-premier en namens alle PvdA-bewindslieden, dat wat de PvdA betreft de optie voor een verlengde missie in Uruzgan van tafel was. Ook in het verhitte Kamerdebat van donderdag weigerde Bos op die (volgens Balkenende ‘premature’) verklaring terug te komen. Dit kan bijna niet anders dan een geplande exit-strategie zijn. 
Als voormalig parlementair journalist kruipt het bloed nog steeds waar het niet gaan kan. En ben ik om die reden gek genoeg om na een avondje stappen acuut weer voor de tv plaats te nemen, om te zien hoe het met het kabinet gesteld is. Rond 2.30 uur ’s nachts zie ik dat het kabinetsberaad nog steeds doorgaat. Toen ik om vijf uur ’s middags vertrok zag ik dezelfde beelden bij daglicht als nu in het donker: de tv-camera’s op het Binnenhof gericht op de ingang van het ministerie van Algemene Zaken. ’s Middags nog honderden journalisten en fotografen achter de opgestelde dranghekken. Diep in de nacht is het legertje uitgedund tot nog maar enkele tientallen. Voor de journalisten van de ochtendkranten is het momentum voorbij. Een eventuele val van het kabinet kan hun voorpagina’s deze ochtend niet meer bereiken. 
Morgen,
Het debat over ‘praten met twee monden over het kabinetsbeleid inzake Uruzgan’ heeft vandaag in de Tweede Kamer geleid tot een Babylonische spraakverwarring. Het was overduidelijk dat het besluitvormingsproces via meerdere moties gedefinieerd was. Het kabinet zou eerst zijn beleid via een aantal te wegen opties formuleren, daarna beslissen en vervolgens was de Kamer aan bod. Daarbij was uitgesloten, zeker met de aanbevelingen van de commissie Davids in gedachten, dat het Kabinet met meerdere monden zou spreken, wat staatsrechtelijk sowieso onmogelijk is. Alleen een beheerst proces was nog acceptabel, waarbij uitvoerig ‘checks and balances’ naar de beste Poldertraditie moesten worden gepleegd, voordat een beslissing viel. 
Hoe hoger een voetstuk is, des te harder je er vanaf valt. Blauwe plekken en schrammen ten spijt is het daarom des te verheugender als je het er levend vanaf brengt.
Vanavond wordt in de Tweede Kamer gedebatteerd over of er eenheid van visie is bij Balkenende IV of niet. Nog niet dus over de inhoud van het Irakbeleid naar aanleiding van het gisteren verschenen rapport Davids. Aanleiding is dat Balkenende gisteren afstand nam van drie belangrijke conclusies van Davids cs namelijk: 
