De verkiezingen zijn alweer een tijdje achter de rug. Ze leerden ons dat de peilingen er weer flink naast zaten wat de PVV betreft en dat iedereen “met de kennis van nu” anders gestemd zou hebben dan hij op 9 juni heeft gedaan. Mensen varen nogal eens blind op de peilingen, kiezen voor een strategische stem en zo hebben de peilingen een grote invloed op het democratische proces.
lees verder >>
Politici leggen er de nadruk op dat de strijd voor de Tweede Kamer-verkiezingen van vandaag nog niet gestreden is. Met name CDA-ers benadrukken dat het uiteindelijk gaat om de echte stemming. Rutte bleef tot voorkort ook behouden over de uitslag, maar gedraagt zich ondertussen steeds meer als de aanstaande premier.
Als we naar de slotpeilingen van 2006 kijken, lijkt het optimisme van het CDA niet terecht. Net als de meeste andere partijen eindigde de partij toen op het aantal zetels dat werd verwacht. De PVV werd als enige zwaar onderschat. Ten opzichte van 2006 wint D’66 fors en daarmee is ze de voornaamste sleutel tot een coalitie met drie partijen.
lees verder >>
Het kan verkeren. Zo ben je de mooiste dame van het bal met wie iedereen wil dansen, een paar Maurice-de-Hondjes later ben je die ouwe vrijster met een wrat op d’r neus. Als de ultieme anti-Wilders maakte Pechtold het zieltogende D66 weer groot met ongekende peilingen boven de twintig zetels. Premier Pechtold leek geen hypothetisch gevalletje meer. Maar dat lijkt al ver verleden tijd, nog een schamele elf zetels resten hem.
Vreemd, omdat hij intussen in Den Haag meer respect afdwingt dan toen hij als minister door Jan Blokker misprijzend “kereltje Pechtold” werd gedoopt. De neergang heeft juist minder met zijn persoon te maken dan de eerdere opkomst. Het is waar dat de D66-voorman het kabinet soms bewust niet zo hard aanpakte, omdat hij vreesde anders nog meer olie op de golven van het populisme te gooien – als brandstof voor de PVV.
lees verder >>
De resultaten van de peiling over de hypotheekrenteaftrek, waar de Vereniging Eigen Huis eind deze maand mee komt, zal de politiek een nuttig kijkje in het hart van de kiezers bieden. Het onderzoek gaat veel verder dan alleen de aftrek van de hypotheekrente.
De belangenvereniging Eigen Huis denkt niet zoveel wijzer te worden van alleen een ja of nee over een mogelijke beperking van de belastingaftrek van hypotheekrente. Die cijfers zijn wel bekend. Ongeveer 60 procent is voor handhaving, van 40 procent mag er wel wat mee gebeuren. Deze percentages zijn niet onlogisch, omdat ze de verhouding tussen kopers en huurders weergeven.
Om de lobby voor woningbezitters in politiek Den Haag de komende maanden slagvaardig te kunnen voeren, wil Eigen Huis vooral weten hoe hard dat ja of nee is. Nu langzaam begint door te dringen dat bezuinigingen op de overheidsuitgaven onontkoombaar zijn, is het belangrijk te weten hoe het prioriteitenlijstje van ‘de mensen in het land’ eruit ziet.
lees verder >>
Het is een zware dag voor linkse fractieleiders. Bij de PvdA staat (wie zag dat niet aankomen?) Mariëtte Hamer heftig ter discussie. Jan Marijnissen maakte het Agnes Kant vandaag niet makkelijker door aan te kondigen dat hij een terugkeer als fractieleider niet uitsluit, afhangende van zijn toekomst en die van de partij.
Het is zuur voor Hamer, want de druk komt uit de PvdA zelf. En wat het extra zuur maakt, is dat de druk volledig terecht is. Hamer heeft geen flauw idee hoe ze de indruk moeten maken op de kiezers. Ze sneeuwt heel diep onder in het begaafde mondelinge geweld van de concurrenten.
lees verder >>
Raar maar waar. Politieke partijen laten zich anno 2009 volledig gijzelen door bureautjes, die menen serieuze enquêtes te kunnen houden over de politieke verhoudingen op dat moment. Niemand weet hoe die opiniepeilers te werk gaan, hoe representatief het gepeilde mudje volk eigenlijk is. Leg een paar honderd Nl’ers een paar vraagjes voor en hop: daar is weer een barometer gevuld met de laatste standen qua Kamerzetels. De pers neemt het gretig over, confronteert vervolgens partijleiders met de laatste stand. En dan gebeurt er iets merkwaardigs.
lees verder >>
De laatste dagen heb ik er last van. Ik betrap me er zelf op dat ik geen mening heb over zaken die in het nieuws passeren. Mijn eerste reactie is dan een wat ongemakkelijk gevoel, want een opinie maakt tenslotte het verhaal voor een columnist. Ik zou dan natuurlijk kunnen grijpen naar het middel van het belichten van alle pro’s en con’s in een bepaalde kwestie, om vervolgens met iets af te sluiten als: de tijd zal het leren. Maar dat is dan toch meer een bericht verpakken in het cellofaantje van een nieuwsanalyse. En toen viel mij te binnen dat er toch ook zoiets moet bestaan als een vrijheid van geen meningsuiting.
lees verder >>
