Regen alsof er geen zomer is
Wegen waarop niet te bewegen is
Talent onderdeel van middelmaat
Omgeving die geen uitblinkers toestaat
Politici met maling aan kiezerswil
Compromissen met Haagse pil
Pluchezitters zonder doel
Bijeenhouden willen zij de boel
lees verder >>
De Aziatische samenlevingen zijn in opkomst doordat ze eindelijk de pijlers van de westerse wijsheid hebben ontdekt waarop de westerse vooruitgang steunde en die het Westen de afgelopen twee eeuwen in staat stelden beter te presteren dan zij. De wereld zal alleen al veranderen omdat binnen twintig jaar 1 tot 1,5 miljard Aziaten via mobiele telefoon op de moderne wereld worden aangesloten.
lees verder >>
De laatste tijd krijg ik de indruk, dat er een toenemende aversie aan het ontstaan is tegen begrippen als ‘elite’ en ‘talent’. Enkele voorbeelden: de directeur van een jongerentheater ziet haar levenswerk om kansarme jongeren een danspodium te bieden de nek omgedraaid door huidig elitaire cultuur- beleid. Een columniste constateert in een van vrolijkheid sprankelende column, waarin zij verslag doet van haar enthousiaste musicaloptredens met buurtbewoners, verdrietig en verslagen dat sinds kort ergens is besloten dat talent jong moet zijn en niet in de buurt woont.
Vooral dit laatste intrigeert mij. Worden de talenten van de gewone burger do
or elitair denkende bobo’s uitgesloten van gesubsidieerde professionele podia en daardoor geknot en in de kiem gesmoord? Ik zou zeggen: een klein beetje wel en overwegend niet. Gelukkig maar.
lees verder >>
Onze bestuurlijke en culturele elite gebruikt steeds vaker het woord ‘talent’. Als ik dit woord laat vallen in heel andere kringen dan wordt vaak gezegd: ‘Dat moet je wel gegeven zijn’ of ‘Niet iedereen heeft talent’. Bij mij roept het de vraag op: wie bepaalt wat talent is?
Toen ik een jong meisje was, vond ik dat het leven eigenlijk een musical moest zijn. Ik zong I am singing in the rain op de fiets van school naar huis, uiteraard in de stromende regen.
lees verder >>
Op zoek naar een perspectief voor nieuwe ordeningen, mede een antwoord aan Willem Mastenbroek, Civilisatie van het Kapitalisme
Ik ben benieuwd wat u vindt van deze titel. Heeft u het gevoel dat ik daarmee Internet degradeer tot een zoekfunctie? Of dat ik u uitnodig naar Internet te kijken als middel om grondig onderzoek te doen? Waarschijnlijk reageert u vanuit de waarden, de gezichtspunten van waaruit u doorgaans reageert. Uw referentiekader bepaalt hoe u de wereld ziet.
U ziet namelijk wat u bent, Optimisten zien altijd kansen. Pessimisten zien altijd gevaren. Internet voegt daar volgens mij iets nieuws aan toe. Ik denk dat Internet
zo’n ontstellende hoeveelheid informatie bevat dat je niet anders kunt dan dicht bij jezelf, bij je eigen waarden blijven. Anders spoelt Internet je weg en laat je je leiden in plaats van dat je vorm geeft aan je eigen leven. Waar Internet1.0 nog vooral gezien kon worden als een grote database met Google als markt-hit, gaat met Internet2.0 sociale interactie een rol gaat spelen en wordt dit via het web op een, al dan niet mobiel, slimme, interactieve manier gestimuleerd. Wat ik zie gebeuren in de digitale wereld, schets ik vanuit verschillende standpunten en ik nodig u uit om uw eigen kijk te ontwikkelen.
lees verder >>
Ik kom ze zelden tegen: bestuurders die zeggen dat ze het ontwikkelen van talenten van hun medewerkers belangrijker vinden als sturingsmechanisme dan het sturen op kengetallen. Ik sprak daar vandaag nog over met een bestuurder. Hij wil juist de ontwikkeling van talenten voorop stellen en dat stimuleren. De leidinggevende speelt daarin een cruciale rol, met name in de blik van de leidinggevende op de organisatie. Kijkt hij/zij vanuit een organogram en de daarbij behorende functies naar een organisatie? Of ziet een leidinggevende de organisatie als een gemeenschap van mensen? In het eerste geval zijn de kengetallen het sturingsmechanisme. In h
et tweede geval de ontwikkeling van medewerkers. Ik schets dit natuurlijk wel wat zwart - wit, maar in essentie komt het hierop neer.
lees verder >>
