Wil de echte VVD nu opstaan?
Tags: D66 | euthanasie | Hans Dijkstal | homo huwelijk | Jan Peter Balkenende | Job Cohen | Mark Rutte | Maurice de Hond | Paars | Programma VVD | PVV | Wim Kok
De grote verdienste van Hans Dijkstal, die afgelopen zondag overleed, is dat hij binnen de VVD de grote aanjager was van het eerste paarse kabinet. Hij liet de liberalen over hun eigen schaduw heenspringen door met de linkse vijand in zee te gaan, zoals Kok dat in de PvdA deed door de ideologische veren af te schudden. Samen met D66 sloten zij in 1994 de deal die de christendemocraten voor het eerst in zeventig jaar buiten de regering hield. Met succes, maar ze zouden er ook voor boeten, omdat het ten koste ging van hun eigen herkenbare profiel…
Als macht te lang op één plek zit, wordt die roestig, en dat was zeker het geval bij het CDA. Goed voor het politieke landschap dus, zo’n paarse coalitie. Dat Pim Fortuyn het acht jaar later over de Puinhopen van Paars zou hebben, had toen niemand nog kunnen bevroeden. Maar na de electorale nederlaag en het succes van de LPF nam Dijkstal in 2002 als fractievoorzitter afscheid van de Haagse politiek.
Dat Wouter Bos een draaikont is, dat is ons al tijdens de laatste campagne voor de Tweede Kamer door het CDA voortdurend ingewreven. Nu blijkt hij ook een 
hij vrijdag j.l. op de wekelijkse persconferentie van de Minister President toegeven dat die afstemming wel degelijk had plaats gevonden, hoewel hij zich nog niet had gebonden aan een oplossing. 
Ik ken een journalist die de 06-nummers van vrijwel alle ministers in zijn GSM heeft staan. Hij is er trots op en heeft me wel eens gedemonstreerd hoe gemakkelijk het voor hem is om aan een ministerieel commentaar te komen, ook al zit de betreffende minister op dat moment bij een voetbalwedstrijd.
De PvdA is bezorgd over de naargeestige indruk die oud-partijleider en oud-premier Wim Kok donderdag 28 januari heeft gemaakt tijdens het verhoor van de commissie De Wit, die de kredietcrisis onderzoekt. De indruk dat de partij steeds meer uit louter opportunistische baantjesjagers bestaat heeft er weer een exponent bij. Kok ooit begonnen als bevlogen vakbondsleider en geëngageerd sociaal democraat, afkomstig uit een arm arbeidersmilieu, blijkt nu niets meer of minder dan zelfgenoegzame regent te zijn. Hij had reeds alle ideologische veren tijdens zijn Den Uyl rede in 1995 afgeschud. Zijn laatste anti-kapitalitische uitspraak dateert van 1994 toen hij sprak van ‘exhibitionistische zelfverrijking’ van topmannen in het bedrijfsleven die voor zichzelf hoge salarissen regelden. Hij betreurt wel sommige zaken, maar hij heeft nergens spijt van. 
‘Benepen en formalistisch,’ zo kwalificeert de Amsterdamse hoogleraar staatsrecht Jit Peters het optreden van Jan Peter Balkenende. De premier schrijft op intimiderende toon aan Alex Brenninkmeijer dat hij, de Nationale Ombudsman, niet ‘bevoegd’ is om onderzoek te doen naar het handelen van het Kabinet der Koningin. Het gaat om een klacht van Edwin de Roy van Zuydewijn, de ex van prinses Margarita. Volgens de professor is de redenering van de CDA-leider flauwekul: de ombudsman is er juist voor burgers met een klacht over de overheid. 
Toen in 1995 Wim Kok in zijn 
e Uyl, werd het een belangenclub voor polderbestuurders.
Ik durf het woord ‘beloning’ bijna niet meer te noemen en ik verwacht dan ook een lawine aan commentaar. Maar ik erger mij over het feit dat de beloning- en bonuscultuur bij financials nu een belangrijk agendapunt wordt op de aanstaande G-20 Top.
