Bij Twitter danken ze de hemel op hun blote knietjes voor twee vliegrampen: die in de Hudson en die bij Schiphol. In beide gevallen werd het nieuws minuten na het ongeval de wereld ingetwitterd. Zelfs het Journaal moest uitleggen wat dat nou was, dat internettrucje zonder hetwelk we nooit van dat vliegtuigongeluk hadden geweten. Daarmee is de reputatie van Twitter als allersnelste nieuwsmedium voorlopig onaantastbaar.

Is dat terecht? Dat staat te bezien. Het schijnt dat een omwonende van Schiphol het allereerste bericht produceerde via Twitter. Maar het allereerste nieuwsbericht was op BNR Nieuwsradio, door toedoen van een paar luisteraars die gewoon belden.

Dus wat moet je volgen als belangstellende, Twitter of BNR? Een nieuwszender op de radio heeft het voordeel dat daar voortdurend echt nieuws wordt uitgezonden. Berichten die ertoe doen, geselecteerd en vormgegeven door de redactie. Dat is bij Twitter anders. Je ´volgt´ de berichten van een aantal personen in wie je bent geïnteresseerd. Je moet maar hopen dat daar degene bijzit die van de volgende ramp getuige is. Of je moet erop rekenen dat zo’n cruciaal nieuwtje wordt opgepikt door een van de mensen die jij volgt, en zo indirect bij jou komt. Verder moet je ervan uitgaan dat je zelf op het goede moment naar je twitterpagina kijkt om het nieuws daadwerkelijk te vernemen. Als je veel mensen volgt wordt ieder bericht snel verdrongen door nieuwe mededelingen.

In die diarree van tweets is zelden iets boeiends te vinden. Ik volg een aantal verstandige en te goeder naam en faam bekend staande mensen, opinieleiders op internet mag ik wel zeggen. Hun output bestaat voor bijna honderd procent uit dom gekakel. Dezelfde mensen kom ik ook wel in het echt tegen, en als ik ze hoor práten zijn ze lang zo dom niet.

(Bizar is dat sommige van deze mensen Twitter gebruiken voor persoonlijke berichten, ook aan mij. Dat is idioot, omdat a. de hele wereld kan meelezen en b. de kans levensgroot is dat het bericht door de geadresseerde wordt gemist.)

Dus wat moet je als nieuwsconsument? De hele dag naar een stroom twitterberichten kijken maakt je geen cent wijzer. Dan kun je beter op BNR afstemmen, lijkt me. Al hou je dat natuurlijk geen 24 uur per dag vol. Andere opties zijn Teletekst aanzetten, nieuwssites raadplegen, of je abonneren op de rss-feeds van een aantal sites. Zo verneem je misschien niet de allereerste alarmkreet, maar ben je wel snel op de hoogte van alle voor jou relevante nieuws.

En dan is er het perspectief van de nieuwsbron. Wat zou ik doen als ik, naamloze burger, getuige was van een unieke gebeurtenis? Als ik wilde dat mijn kennissen ervan zouden weten zou ik het misschien twitteren. Dan zouden enkele tientallen onbelangrijke mensen het vernemen, als mijn bericht tenminste niet zou verdrinken in het gelul van anderen. Als ik zeker wilde weten dat ze het te weten kwamen, tegen de prijs van een beetje vertraging, zou ik het ze mailen. Ik zou het bovendien op mijn Hyves-pagina kunnen zetten (de vorige hype) of op mijn weblog (de hype daarvoor). Maar in al die gevallen zou het alleen gezien worden door toevallige bezoekers, net als mijn digitale spandoekje bij Twitter.

Als ik de media wilde halen zou ik een krant bellen, de radio, of het ANP. Of een nieuwssite van mijn keuze. Als je belt, weet je meteen het resultaat. Twitteren schiet niet op.

Dus wat is het belang van Twitter in de nieuwsvoorziening? Dat is eenvoudig: het is een krachtig hulpmiddel voor de journalist. Niet om het eerste nieuws te vernemen; dat had geen enkele journalist van Twitter. Als je al wéét dat er iets is gebeurd, kun je in Twitter duiken en door slim zoeken in al dat geblaat nog heel wat bruikbaars vinden, zoals CNN deed. Zo vind je uitingen die niet voor journalisten bedoeld zijn maar wel nuttige informatie bevatten. Als mensen dat liever dáár aan elkaar melden dan op hun Hyves-pagina of hun weblog, moet je als nieuwshond ook dáár zijn. Tot de hele goegemeente weer met de volgende mode meegaat.

(P.S. Dit artikel wordt in zijn geheel, zin voor zin, getwitterd. Dat slaat nergens op, maar een leuke gimmick is het wel.)

Gerelateerde berichten:

1. Twitteren voor neuroten

21 Reacties to “Twitter is journalisten-ding”