vrijdag 04 december 2009, 14:26
Uruzgan zet kabinet op scherp
Tags: Barack Obama | eimert van middelkoop | Martijn van Dam | Maxime Verhagen | NAVO | Rob de Wijk | uruzgan | Wouter Bos
Verhagen twittert pro Uruzgan tot ie een ons weegt, Bos probeert de deur op slot te houden en Van Middelkoop is het gedoe spuugzat. De Defensieminister wil dat zijn collega’s ophouden met openlijk speculeren over onze inzet in Afghanistan. Toch is een fundamenteel debat noodzakelijk, nu Obama eindelijk de nieuwe strategie bekend heeft gemaakt.
Het zou tot een kabinetscrisis kunnen leiden, zei defensie-expert Rob de Wijk al bij Pauw & Witteman. Tegenover Pluspost licht hij zijn standpunt (’We moeten blijven!’) toe.
Een vergeten oorlog, dat was Afghanistan lange tijd. Met als gevolg dat de taliban inmiddels sterker is dan toen zij net verdreven werden. De wederopbouw gaat uiterst moeizaam, er sneuvelen steeds meer Westerse militairen - ook Nederlandse jongens - en de corruptie van het regime-Karzai is ongekend.
Toch neemt Obama in de ogen van De Wijk een goede beslissing door juist nu - zoals de surge in Irak - 30.000 extra troepen te sturen. En dan tot 2012 zoveel mogelijk Afghaanse soldaten en agenten opleiden.
‘Ik was geen fan van Bush, maar ik moet wel toegeven dat de VS de knop kunnen omzetten als iets niet werkt. Ze hebben nu echt een strategie van counterinsurgency,’ aldus Rob de Wijk, die namens het Hague Center for Strategic Studies regeringen adviseert over defensiebeleid. ‘Ze schieten niet meer wild om zich heen, dat is een karikatuur.’ De nieuwe commandant Stan McChrystal begrijpt hoe je een guerilla moet aanpakken: als je 1 Afghaan ten onrechte doodt, heb je er tien nieuwe vijanden bij. Terughoudend zijn dus met luchtbombardementen, die vaak burgerslachtoffers eisen.
Bovendien geldt ook voor wederopbouw dat veiligheid aan de grond essentieel is. Dat kunnen de VS niet alleen. PvdA’er Martijn van Dam vindt dat andere naties, zoals Spanje en Italië, eindelijk een keer aan de beurt zijn. De Wijk is sceptisch: ‘De Amerikanen doen niet alleen een beroep op ons omdat ze zo breed mogelijk politieke steun zoeken. Er zijn nu eenmaal maar een paar andere landen die zo’n moeilijke militaire missie in Afghanistan aankunnen, te weten Engeland, Frankrijk, Canada, Denemarken - een beetje - en Nederland. De vraag die je jezelf moet stellen is: waar heb je anders een krijgsmacht voor?’
De combinatie met de deadline van 2012 is een meesterzet. De Afghaanse overheid beseft dat ze het straks op eigen kracht moeten doen. En uiteindelijk was het doel: zorgen dat het land geen vrijhaven is voor Al Qaida. De Wijk: ‘Of na de terugtrekking van de Westerse troepen de terroristen in Afghanistan terrein zullen winnen? Waarschijnlijk wel, maar dán kan je ze aanpakken zoals nu al in Pakistan gebeurt. Met kleine speciale eenheden en bombardementen uit de lucht, als ze te sterk dreigen te worden.’
Meer dan 7000 troepen zijn vandaag toegezegd door Navolanden, maar over Nederland is niet gesproken. De komende tijd wordt duidelijk hoeveel de steun voor Obama werkelijk waard is. Want hip meefolderen in New York is een ding, iets anders is de bereidheid om offers te leveren in een strijd die ons allen aangaat.
Het Nederlandse leger heeft zeker al veel offers gebracht, maar om in 2010 - net nu de Dutch approach navolging vindt - volledig terug te trekken, dat zou pas zonde zijn. De vraag is of het kabinet die spanning - CDA wil door, PvdA niet en de ChristenUnie wordt verscheurd - aan kan.
Gerelateerde berichten:
- Rob de Wijk: ‘Ook na 2010 in Uruzgan blijven’
- Kabinet gevallen: de laatste nachtelijke stuiptrekkingen
- Uruzgan: falend leiderschap in een ‘beggars army’
Laten we hopen dat het kabinet valt.
Dan heeft Afghanistan tenminste nog iets gebracht.
De overeenkomst in de tegenstrijdige reacties vanuit de regering op de nieuw ingezette koers van Obama, is dat er nauwelijks inspiratie, moed en visie in doorklinken, maar vooral opportunisme en/of de neiging om te rationaliseren teneinde niet in politieke problemen te komen.
.
Ik zeg het genuanceerd om één reden. Het kan minister Verhagen niet worden ontzegd, dat hij het in zijn - naar Obama toe overigens vooral volgzame - reactie tenminste aandurft om naar onszelf toe uitdagend te zijn en tot een nieuwe afweging op te roepen.
Dat is, nu Obama een nieuwe lijn uitzet, toch van een andere orde dan de deur dichthouden en wijzen naar andere landen, of krampachtig vasthouden aan eerdere besluitvorming, of helemaal niets zeggen.
En het is al helemaal niet te vergelijken met het uitspreken van handig geformuleerde politieke clichés tijdens het uitreiken van medailles, en laten merken dat je het “gedoe” rondom de politieke besluitvorming “spuugzat bent”.
Het is te hopen dat de PvdA in de discussie hierover focus op dit onderwerp houdt en niet dat ze blijken wisselgeld te verzamelen voor een ander dossier. Als dit laatste blijkt hebben ze er een probleem bij.
Wat NL zou moeten beslissen? Ik ben blij dat ik die beslissing niet hoef te nemen.
Hallo Frans,
.
Ik zou in zo’n nijpende situatie de volgende afwegingsspelregels hanteren:
.
[1] Zet jezelf in je creativiteit niet klem, en probeer zo veel mogelijk out-of-the-box te denken;
.
[2] Maak het je bij de toepassing van regel [1] gemakkelijk, door eerlijk te zijn tegenover jezelf, en als bottum-line-uitgangspunt te hanteren dat je uitsluitend kiest voor een scenario waarin je gelooft;
.
[3] Als er na de toepassing van de regels [1] en [2] t.a.v. Afghanistan geen optie overblijft, waar je in gelooft, volg dan de stem van je hart en pas de regels [1] en [2] opnieuw toe t.a.v. de vraag wat je dan als verantwoordelijke minister of regering te doen staat.
.
Dit leidt tot een geïnspireerd besluit t.a.v. Afghanisatan en/of een welbewuste val van een minsister, of meer waarschijnlijk, van het hele kabinet. Gezien de omstandigheden zou dit hoe dan ook een felicitatie waard zijn.
ik he dat probleem gelukkig niet Lex. Ik schat de kans dat ze me komen halen daar in den haag niet zo groot:)
Hoi Frans,
.
Gelukkig heb ook ik persoonlijk het probleem niet, maar omdat jij je afvroeg wat het kabinet moet beslissen, leek het me wel aardig om dit ‘algorithmetje’ gericht op een geïnspireerde - doelbewuste én integere - besluitvorming voor je op te op te schrijven.
Ik schat de kans dat de regering erin slaagt om tot een geïnspireerde - doelbewuste én integere - besluitvorming te komen inzake Afghanistan, overigens laag in.
.
Groet,
.
Lex