Morgen,

het is interessant om te zien dat als het voorjaar wordt, dezelfde discussies ieder jaar weer naar boven komen. En een daarvan is “vrouwen aan de top”.

Zo las ik vanmorgen een artikel in Trouw over “vrouwen aan de top” waarin een onderzoek van Mercer werd gepresenteerd over hoe slecht het is gesteld met het aantal vrouwen aan de top in Nederland. In dit geval in bestuurs- en managementfuncties.

In het artikel (waaronder het interview met Nicolette Loonen die ik persoonlijk heel hoog heb zitten) worden allemaal “nieuwe” feiten verteld over dat het o.a. in Oost Europa “goed ging” totdat ze kapitalistisch werden. Dit is allemaal geen nieuws. Wist u bv dat toen ik veel reisde in het midden-oosten ik veel hooggeplaatste vrouwen mocht ontmoeten uit bv Egypte en Iran (geen hand geven natuurlijk)? Zowel bij de overheid als in het bedrijfsleven?

En dat dus ondanks de hoofddoek (al dan niet gezichts-bedekkend) vrouwen in een aantal van die landen daar een vooraanstaande positie innemen en namen? Er is nog een ander misverstand dat vaak door Nederlandse vrouwen naar voren wordt gebracht. En dat is “in West-Europa was er meer een moederschapscultuur”(zoals Nicolette ook in het Trouw-artikel meldt). Klopt niet. Er spelen hele andere dingen. In een land als Frankrijk waar mijn vrouw vandaan komt, is de arbeidsparticipatie van vrouwen al tijden lang veel hoger dan in Nederland. Zowel parttime als fulltime.

Een van de redenen dat dat zo is is dat a. veel bedrijven kinderopvang voor mannen en voor vrouwen in-house hebben, dat kleuterscholen en lagere scholen veel langer open zijn dan in Nederland en je je kind er ook heen kan brengen als hij of zij ziek is. En tot slot is er een groot sociaal netwerk dat al dan niet tegen betaling op kinderen van alle leeftijden past. Kunnen bedrijven en de politiek in Nederland morgen regelen. Gewoon doen.

Bovendien zijn in die traditioneel matriarchale samenlevingen de vrouwen sowieso altijd al de baas. Ze laten de mannen lekker stoer doen, maar in de dagelijkse praktijk nemen zij de beslissingen. O zo.

De echte discussie.

De echte discussie zou moeten gaan over hoe we ervoor kunnen zorgen dat een totaal ander type leider aan de top van o.a. grote bedrijven, man of vrouw, wordt aangesteld en intern en extern wordt geworven. Want in beide gevallen (en ik spreek uit eigen ervaring) worden dat soort nieuwe leiders (al dan niet met staatssteun) er juist bij reorganisaties als eerste uit gebonjourd. Dus laten we ons daarop gaan richten. Een discussie over het nieuwe leiderschap dat Nederland aantoonbaar zo node mist aan de top. In plaats van het doorgaan met generalisaties en algemeenheden.

Die wat mij betreft vaak alleen ingegeven lijken te worden door “kalief willen worden ipv de kalief”. Om nog maar niet te spreken over de in mijn ogen inhoudelijk onbegrijpelijke “verering” van voorbeelden als mw. Kroes (lees hier).

Ik ontmoet dagelijks top-vrouwen (gisterenavond nog een paar…), maar die zijn “het” gewoon en hebben het er niet de hele tijd over. En die zijn al aan de top. Een plezier om mee samen te werken.

Net als met top-mannen trouwens (is niet 1-1 hetzelfde als “mannen aan de top”).

Nog een prettige dag
Tony

p.s.
Misschien zijn veel vrouwen trouwens gewoon wel slimmer dan veel mannen en hebben ze gewoon geen zin om 80 uur per week te werken in een overwegende zwaar politieke en machtsgerichte wereld. In dinosaurier-organisaties. Kan ook toch?

Tony de Bree is adviseur, spreker, trainer, auteur, columnist & bankier buiten dienst. Twitter: @dagboekbankier.

Gerelateerde berichten:

1. Vrouwen en Quota
2. Vrouwen aan de top: het is ook nooit goed…
3. Meer vrouwen in de top?
4. Heineken heeft (nog) geen vrouwen nodig
5. Partijpolitiek van links naar rechts, van vrouwen naar mannen

Een Reacties to “Vrouwen bovenop”