vrijdag 06 februari 2009, 15:02
VVD slaat met ‘67 jaar’ plank mis
Tags: aanpassing pensioenen | AOW naar 67 jaar | vergrijzing
De vergrijzing is na deze recessie inderdaad onze grootste uitdaging. En alle maatregelen nu die de staatschuld doen oplopen, zullen straks de kleinere beroepsbevolking extra belasten. Deze analyse van de VVD is juist, maar de oplossing slaat de plank mis. De steeds kleinere beroepsbevolking verplichten langer te werken is onrechtvaardig en onnodig.
Uit de vorige verkiezingen en onderzoeken blijkt dat de bevolking geen aanpassing van pensioenen wil. En de traditionele achterban van de VVD zeker niet. Dat zijn namelijk de hardwerkende koeien die ook de VVD dus nog langer wil melken. Het zal tot allerlei creativiteit leiden bij mensen die het zich kunnen veroorloven. Het is in alle opzichten onrechtvaardig.
Het is ook onnodig, want er zijn voldoende alternatieven om het gat van een 1 miljoen kleinere beroepsbevolking de komende decennia te vullen. Bijvoorbeeld meer mensen aan het werk van de 3 miljoen tussen 15 en 65 jaar die niet werken en niet studeren door investeren in onderwijs en opheffen van de armoedeval. Of met vereenvoudiging van inkomstenbelasting en pensioenstelsel aan de 7 miljoen werkende mensen zichtbaar maken dat meer en langer werken loont, nu al. Of een grote schoonmaak van regels om ondernemerschap te stimuleren en onze internationale concurrentiekracht te versterken. Of een einde maken aan de versnippering van innovatiebeleid over verschillende ministeries, tientallen instituten, meer dan 500 subsidies en bijna 70 kleine bètatechnische faculteiten.
In mijn onlangs verschenen boek “Een (on)gemakkelijke keuze, businessplan voor Nederland”, staat een complete onderbouwing van de noodzaak voor deze en andere doorbraken om ons land toekomstbestendig te maken. Dat is hard nodig, omdat de kosten van collectieve voorzieningen zoals gezondheidszorg en onderwijs zullen blijven stijgen en de aardgasbaten opraken. De belastingdruk zou stijgen van 38% naar een onrealistische 45%.
Er moet dus gekozen worden tussen minder voorzieningen of meer groei van het inkomen. Het zou een gemakkelijke keuze moeten zijn voor meer groei om een sociale crisis te voorkomen en ons land succesvol te houden. Voor Nederlandse begrippen een ongemakkelijke keuze voor meer verschillen in talent, ambitie en dus inkomen. Opeenvolgende regeringen passen de voorzieningen daarom voortdurend aan op de belastinginkomsten. Alleen meerverdieners kunnen zich nog goede voorzieningen veroorloven. Zo ontstaat de gevreesde tweedeling en is onze sociale en economische succesformule - gelijke kansen voor iedereen - ten dode opgeschreven.
Voordat de politiek aan de noodrem trekt om de werkende koeien langer te kunnen melken, zou eerst geprobeerd moeten worden ze met een aantal langgewenste doorbraken meer te eten te geven. Een gezondere koe geeft immers meer melk tijdens zijn werkzame leven en is ook langer productief. Een reeks van oplossingen waar werkend Nederland al lang om vraagt. En die zullen zorgen dat Nederland sterker uit de crisis komt.
Jurriaan Pröpper is strategieadviseur en directeur van Adstrat, een bureau dat zich richt op het ontwikkelen en realiseren van winstgevende groei van organisaties. Daarvoor heeft hij o.a. bij Unilever, McKinsey en Magnus gewerkt. En auteur van “Een (on)gemakkelijke keuze, businessplan voor Nederland” - ISBN 906882957-2
Zie verder www.adstrat.com en www.on-gemakkelijkekeuze.nl
Gerelateerde berichten:
- De paniek slaat toe bij de polderende regenten
- Vijftig jaar aan het gas
- Economische stagnatie tussen twee en elf jaar
Beste Jurriaan
Ik denk dat onontkoombaar is dat we de AOW verhogen naar 67 jaar. We worden ouder, we vegrijzen, de zorgkosten nemen hand over hand toe en de AOW moet betaalbaar blijven. Jouw aanbevelingen zie ik dus als additioneel niet ipv , groet
Grimbert
Beste Jurriaan en Grimbert,
Dit probleem speelt al geruime tijd en ik zie het als een proefballonetje dat opgelaten is door de VVD-politici. Voornaamste element nu, ook door Grimbert aangehaald, is het betaalbaar houden van de AOW.
Juist in deze tijd waarin we vanuit een crises in een transformatie terecht (gaan) komen moeten we ons afvragen of het AOW model (geld ook voor andere modellen) nog wel voldoet en ik denk dat het van belang is om dit onderwerp uit de puur budgetaire sfeer te halen en in een bredere maatschappelijke context te plaatsen.
Afgelopen week stond er in het FD een overzichtelijk grafiekje, waarin te zien was dat van de 55+-ers die kunnen werken minder dan 50% deelneemt aan het arbeidsproces, bij mij rijst dan de vraag hoe reeel het is te verwachten dat de 65 en 66-jarigen opeens kunnen en willen blijven werken??
Laten de deskundigen maar eens nadenken over alternatieven qua aanpak en financiering van de AOW en de arbeidsparticipatie van 55+-ers.
Ik heb tot op heden gek genoeg niemand horen praten over de verhoging van de AOW premie.
Als we gedwongen worden de tering naar de nering te zetten moeten we wel de tering én de nering in ogenschouw nemen.
De AOW kan ook verhoogd worden en het surplus kan dan mooi in een AOW-fonds waaruit geput kan worden in de toekomst.
De politiek (waaronder Rutte) en vakbonden hebben overigens nooit de moed gehad noch de visie toen de WW premie verlaagd werd (nog voor de crises!!) deze premieverlaging uit te ruilen tegen een AOW-premieverhoging.
groet
Folkert
[...] je je dan sociaal-liberaal noemt, dan is het vreemd dat een van de eerste artikelen een betoog is tegen de verhoging van de pensioenleeftijd. Daar is iedereen voor, alleen durft de politiek het niet aan. Elke sociaal-liberaal met enig [...]
Beste allen,
Dank voor jullie reacties. Daar is internet voor: een ander en eigen geluid van weldenkende NLers. 67 jaar is namelijk de gemakkelijke keuze van politiek Den Haag - de mensen die in dit land wel werken, langer laten werken - die voorbij gaat aan de feiten en wat NL wil.
De feiten zijn inderdaad dat minder dan de helft van de 55+ baby boomers werkt. De Commissie Bakker zegt dan ook eerst iedereen tot 65 laten werken voordat we voor 67 kiezen. In totaal werkt van de gehele beroepsbevolking maar 70%. De andere 30% wil, kan of mag niet werken vanwege arbeidsongeschiktheid. We hebben dus maar 700.000 mensen uit deze groep - inclusief 55+ ers - nodig om de vergrijzing (-10%) op te lossen. En daarmee te voorkomen dat ik en andere 40-ers en 30-ers langer ‘gemolken’ moeten worden. Laat staan dat wij/zij nog AOW gaan krijgen.
Uit onderzoek van 21minuten.nl uit 2006 onder honderdduizend NLers blijk dan ook dat een ruime meerderheid liever meer spaart dan langer werkt. En dat gaat natuurlijk ten kosten van korte termijn koopkracht- en winstplaatjes…. Het zijn juist de babyboomers die denken dat het hun tijd wel zal duren omdat alle herzieningen alleen voor de jongere generaties gelden.
Met deze feiten hoop ik een bijdrage te leveren aan een debat over de échte oplossingen om ons land op een sociaal-liberale wijze toekomstbestendig te maken. Oplossingen voor de crisis die verder gaan dan het lijstje met ‘nieten’ waar de politiek mee komt. En ik hoop dat Internetkrant Pluspost.nl en andere sites de politiek en reguliere pers op het rechte pad brengen en houden: ophouden met alles voor ons uit te schuiven naar jongere generaties en grote opruiming houden in slepende ‘dossiers’.
Mvg,
Jurriaan
Hier wordt over percentages gesproken van de gehele beroepsbevolking. Vreemd is dat men alle werkenden van 65 over 1 kam scheert. Terwijl we vandaag de dag juist in staat moeten zijn om maatwerk te leveren voor iedere persoon in Nederland.
Neem eens in gedachten de bouwvakker van 50+. Deze man red het al niet eens tot zijn 65ste, laat staan 67. Mensen die fysiek werk doen, vinden deze discussie belachelijk. Terwijl er ook mensen zijn die rond hun 50ste uit het fysieke werk stappen en alles een stukkie langzamer gaan doen: Eigen bedrijfje beginnen, beetje handelen, beetje met mensen kletsen, etc. Die mensen vinden hun nieuwe werkzame leven fantastisch en die stoppen echt niet op hun 65ste.
Daarnaast denk ik aan de middle-manager in grote bedrijven. De meesten van deze figuren zijn al compleet overbodig, maar als ze wat ouder worden, worden ze ook nog irritant. Ze verdedigen hun positie met hand en tand, waarschijnlijk omdat ze weten dat ze eigenlijk nutteloos zijn voor een bedrijf en meer in de weg lopen dan dat ze nog toegevoegde waarde hebben. Deze mensen zitten al vanaf hun 55ste met smart op hun pensioen te wachten. Ik moet er niet aan denken dat ze nog 2 jaar langer doormodderen, laat ze lekker opzouten naar hun visstekkie. (Inderdaad: aversie tegen middle-management)
Feit is dat we in Nederland helemaal verkeerd omgaan met senioren en oudere werknemers. We investeren niet in ze, we motiveren ze niet, en we vinden ze eigenlijk allemaal maar in de weg lopen. Er moet meer een mentaliteitsverandering komen, we moeten ouderen motiveren om gemotiveerd te worden.
We moeten meer waardering krijgen voor kennis en ervaring, die moeten we beter inzetten in het scholen van jongere generaties. Er moet meer enthousiasmerend beleid komen inplaats van regulerend en denigrerend.
Denk eens aan die 55+ ambtenaar die de hele dag als een lamme zak achter z’n bureau op de baas zit te kankeren, en klokslag 17:00 naar huis fietst om ’s avond als jeugdtrainer bij het voetbal vol passie en enthousiasme het jeugdelftal te begeleiden. Daar klopt toch iets niet?