De rol van de PVV bij de college-onderhandelingen in Almere en Den Haag is zo goed als uitgespeeld. Door vast te blijven houden aan het hoofddoekjes-verbod heeft de partij zich buiten de college-vorming gemanoeuvreerd. Maar die strategie – om vanuit de oppositiebanken te gaan opereren en zich zo verder te profileren – lijkt zich nu tegen de PVV zelf te gaan keren. De partij zakt met stapjes in de peilingen en vanuit steeds meer kanten krijgen Wilders en de zijnen het verwijt weg te lopen voor hun bestuurlijke verantwoordelijkheid. En ineens verklaart Wilders nu dat het hoofddoekjes-verbod tóch geen breekpunt is en als gemeenteraadslid in Den Haag probeert hij alsnog een voet tussen de deur te krijgen bij de collegevorming in de residentie.

Niet waarschijnlijk dat hem dat nog gaat lukken, want de andere partijen hebben – zowel in Den Haag als in Almere – de buik vol van de PVV, die tot nu toe alles in het werk stelde om vooral buiten de college-besprekingen te blijven. Onder aanvoering van Wilders begint men nu in beide steden te draaien en ook dat wordt de partij niet in dank afgenomen. De partij wordt nu ‘slalomgedrag‘ verweten en Wilders zelf begint de schijn op zich te laden dát te zijn, wat hij in andere politici verafschuwt: een draaikont.

Feit is dat de PVV voor het eerst sinds januari 2009 in de peilingen weer is voorbijgestreefd door de VVD. Voor wat peilingen – in dit geval die van Maurice de Hond – waard zijn; opmerkelijk is het toch wel dat de VVD in de laatste peiling twee zetels stijgt (naar 25) waar de PVV er twee zakt naar 22 zetels. Nog steeds een forse winst voor de PVV en voorlopig nog geen reden voor Wilders om bij de pakken te gaan neerzitten. Maar die kentering zal hem toch zorgen moeten baren.

Ik vermoed toch dat de partij steeds meer last begint te krijgen van het wegduik-gedrag van de PVV in Almere en Den Haag. Kiezers, die tot de PVV-aanhang mogen worden gerekend, gaan zich richting 9 juni blijkbaar toch afvragen wat hun stem op de PVV nog waard is als die partij ook daar geen bestuurlijke verantwoordelijkheid kan of wil nemen. De VVD, die het landsbestuur niet schuwt, lijkt daar garen bij te spinnen en haalt steeds meer kiezers terug, die eerder naar de PVV uitweken. Althans, daar begint het nu op te lijken.

De gang van zaken in Almere en Den Haag doen het imago van de partij volgens mij geen goed, zeker nu Wilders persoonlijk ingrijpt om zich alsnog in de collegevorming te wurmen. Het is ook een brevet van onvermogen aan de plaatselijke fracties, die blijkbaar niet in staat zijn zelfstandig constructieve onderhandelingen op touw te zetten. En als het daar al niet lukt, hoeveel kans maakt de PVV dan nog om deel te nemen aan een volgend kabinet, dat wel wat anders aan zijn hoofd zal hebben dan ‘kopvodden’ of de oprichting van stadscommando’s.

Er moet namelijk fors worden bezuinigd, er moeten harde beleidskeuzes worden gemaakt. Op het verkiezingsprogramma en de keuzes die de PVV daarin maakt is het nog wachten. Vooralsnog heeft Wilders zich vooral beperkt tot het bekritiseren van de heroverwegingsrapporten en tot de opmerking dat er fors in het ambtenarenbestand gesneden moet worden.

Alles kan nog verkeren, maar Wilders zit nu toch met een probleem. Vooralsnog een imago-probleem: dat van een partij die niet kan of wil besturen en er alleen op uit lijkt om met een grote Kamerfractie de komende vier jaar snoeiharde oppositie te gaan voeren.
In de negen weken tot de verkiezingen zou Wilders nog kunnen bewijzen dat zijn PVV wel degelijk ‘Regierungsfähig’ is. Dat de PVV eigen, heldere keuzes maakt in een financieel doortimmerd verkiezingsprogramma en dat Geert Wilders zich wil opstellen als een lijstaanvoerder, die meer in huis heeft dan slechts een pakketje oneliners voor de microfoon. En die daarover ook met andere partijen in debat durft te gaan. En die aangeeft hier en daar tot compromissen bereid te zijn en daarvoor ook nog bestuurlijke verantwoordelijkheid willen te nemen.

Ik vraag me in gemoede af of Wilders genoeg mildheid aan de dag wil leggen om bij de kiezer als mogelijke regeringspartij in beeld te komen. Zijn ‘breekpunt’ (niet bezuinigen op de AOW) ligt nog steeds op tafel en maakt regeringsdeelname vrijwel onmogelijk.
Waarschijnlijk kiest de PVV-strateeg toch weer voor het beproefde concept van de ‘tegenpartij’ die ten strijde trekt tegen de ‘oude politiek’ om daarmee een op 9 juni een flinke electorale winst te boeken. Die winst is er immers nu ook nog. Zelfs nog als het een paar zeteltjes minder worden, dan de peilingen nu aangeven.

Gerelateerde berichten:

1. Wilders verbreedt zijn podium in machtscentrum Den Haag
2. Wilders gaat het richting 9 juni verrekte moeilijk krijgen
3. Wilders en Cohen zijn de beste redenaars
4. Wilders is een topstrateeg
5. Wilders en de tragiek van de hoofddoek

4 Reacties to “Wegduik-imago speelt Wilders en zijn PVV parten”