Maurice de Hond is alle schijn van objectiviteit verloren door zijn rol als het nieuwe boegbeeld van de Nederlandse Energie Maatschappij (NEM). Als onderzoeker/opiniepeiler hoor je jezelf niet zó nadrukkelijk aan een merk te verbinden. In een nieuwe commercial presenteert hij zijn onderzoek als bewijsvoering voor de beloftes van de NEM. Hoe kan ik deze man nog serieus nemen?

Wat het allemaal nog erger maakt is de discutabele reputatie van de NEM. Op consumenten- en vergelijkingssites regent het klachten over de “oplichterij” van het bedrijf. Dat was voor Natasja Froger, voorheen boegbeeld van de energieleverancier, reden om publiekelijk spijt te betuigen voor haar medewerking aan de campagne. De Hond trapt er nu ook in en zwicht openlijk voor het geld, maar gooit daarmee zijn reputatie te grabbel. 

Maurice de Hond heeft helemaal gelijk als hij zegt: “Het is heel gebruikelijk dat onderzoeksrapporten door bedrijven worden gebruikt bij hun reclameactiviteiten.” Ik vind het echter niet gebruikelijk dat mensen in een representatieve functie met een objectieve rol (zoals onderzoeker/opiniepeiler) zich openlijk aan een merk verbinden. Onlangs deed Minister Plasterk hetzelfde voor de Volkskrant. Hij moest, terecht, zijn spijt betuigen voor de tweede kamer.

 “Ik verbind me slechts met mijn onderzoek en onderzoeksresultaten.” is het zwakke verweer van de Hond op zijn eigen web-log. Toch zal iedereen die de reclamespot ziet Maurice de Hond met de NEM associëren. Eerst zie je de conclusie van het onderzoek dat 94% van de huishoudens te veel voor zijn energierekening betaalt, en vervolgens komt het logo van de NEM in beeld. Vervolgens hoor je een overtuigende Maurice de Hond de legendarische woorden “Ik zeg: doen!” uitspreken. Het onderzoek van de Hond dient, zonder het letterlijk te zeggen, als bewijsvoering voor de belofte van het bedrijf.

“Nergens in mijn rapport of in de commercials zeg ik dat iemand moet overstappen naar de Nederlandse Energie Maatschappij.”, gaat de Hond verder. Dat klopt, hij zegt het nergens letterlijk, maar de commercial wekt wel sterk de indruk dat iedereen die overstapt naar de NEM niet langer teveel betaalt. Bovendien verwijst de reclame naar het callcenter en de website van het bedrijf. In de krantenadvertentie met een grote foto van de Hond staat zelfs een tabel met prijsvergelijking. Daarin komt uiteraard de NEM als goedkoopste naar voren (bij een bepaalde afname per jaar).

Hoe durft Maurice de Hond nog met droge ogen beweren dat hij zich slechts aan zijn eigen onderzoek verbindt? Zo werkt dat niet in de reclame. Denkt Maurice de Hond nou echt dat ze bij de NEM zo gek zijn om miljoenen uit te geven aan een onderzoek en commercial waarvan ze niet denken dat het ze meer klanten oplevert?

Ondanks dit alles probeert de Hond ons te doen geloven dat het hem gaat om een objectief bewustwordingsproces, waarin hij als een soort verlosser de Nederlandse consument redt van de onwetendheid: “Ik speel vooral een rol bij het bewustwordingsproces waardoor mensen wel die vergelijking maken en dan op basis van kennis hun keuzes maken (overstappen of bij de huidige aanbieder blijven), maar dan wel gebaseerd op een bewuste keuze en niet op basis van onwetendheid.” Schijnheilige, politiekcorrecte praat van iemand die dondersgoed weet dat mensen op basis van zijn commercial vooral de indruk zullen krijgen dat de NEM het goedkoopste is.

Gerelateerde berichten:

1. Een democraat neemt soms de benen
2. Gegroeid kabinetsvertrouwen is mediacanard

6 Reacties to “Wie neemt Maurice de Hond nog serieus?”