‘Ik lust hoofddoekjes rauw’. Lang hebben we moeten wachten wat Wilders nou precies bedoelde, maar nu weten we het: de PVV blijft als grootste partij in Almere vasthouden aan een hoofddoekjesverbod. Een juridisch onmogelijke eis die doodzonde is voor het democratische proces, omdat de partij zo op voorhand een coalitie met andere partijen uitsluit.

Maar dat is niet het enige: de vrouwen interesseren Wilders kennelijk geen ruk, het gaat hem puur om het symbool van de islamisering. Want anders was ie wel met een serieuzer voorstel gekomen in het parlement, waar hij zijn ‘kopvoddentaks-keutel’ later weer introk…

Decennia was de hoofddoek niet zozeer een symbolisch als wel een ouderwets cultureel stukje textiel, dat zelfs onder moslim-migranten amper werd gedragen. Ik herinner me de Marokkaanse meiden aan wie ik in de jaren negentig lesgaf in Rotterdam-Zuid, die hun (ach vaak zo fraaie, donkere) haren los lieten hangen. Alleen een paar meisjes uit het Turkse hoogland droegen er eentje, en tja dat vond ik toen eigenlijk wel een beetje zielig.

Sindsdien maakte het textiel een stille opmars, constateerde ook Sylvain Ephimenco . Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat dit komt door het in 2001 ontvlamde islamdebat. Menig moslima ging een hoofddoek dragen, soms als zedig contrapunt bij een sexy outfit. Misschien na verdieping in de eigen religieuze identiteit, misschien uit weerzin tegen de Westerse seksuele moraal.

Maar zeker ook uit sociale druk, gezien het feit dat steeds jongere kinderen hun haren moeten bedekken, en gezien het feit dat zij die weigeren het etiket “hoer” riskeren. Terwijl het gebod om je haren te bedekken niet letterlijk in de Koran staat, en terwijl het toch de man is die zich een beetje zou moeten kunnen beheersen -  in plaats van beschermd te moeten worden voor die prikkelende aanblik…

En zo werd de hoofddoek een thema, net als meisjesbesnijdenis, eerwraak en huwelijksdwang, met Ayaan Hirsi Ali op de barricaden in Nederland. Ook in andere landen knalde het. In Frankrijk kwam er een hoofddoekverbod op de (openbare) scholen, om de scheiding van  kerk en staat (de laïcité) te beschermen. Felle protesten, maar ook bijval uit allochtone hoek, zoals van de Marokkaanse schrijver Tahar Ben Jelloun. En wat te denken van onze zuiderburen? In Antwerpen besloot het Katholiek Atheneum tot een verbod, omdat de meiden-mét-hoofddoek steeds meer druk uitoefenden op de dames-zonder.

Prima als de staat jonge scholieren behoedt voor sociale druk. En ook zij die het wettelijk gezag vertegenwoordigen, zoals rechters of agenten, moeten zich wat mij betreft naar de neutraliteit van de staat voegen. Voor de overige volwassenen lijkt me de beste benadering die van Femke Halsema – geen verbod, maar je mag je buurvrouw best toefluisteren: in Allah’s naam, slinger die doek af!

Intussen wil de PVV de hoofddoek bannen uit álle instellingen  die geld van de gemeente Almere krijgen, terwijl keppeltjes en kruisjes wél mogen, een klassiek voorbeeld van discriminatie. Dat is geen serieuze discussie meer over het onderdrukkende aspect van de hoofddoek, dat is letterlijk scoren over de hoofden van moslima’s. Die Wilders het juist moeilijker maakt om te participeren in de samenleving.

Kennelijk gaat het Geert niet om de vrouwen, maar telt alleen de strijd tegen het symbool van de ‘islamisering’. Zonde, zonde, zonde. En nog een keer zonde, omdat Wilders’ tegenstanders zo verdoofd worden door diens anti-islam-retoriek, dat zij gaan protesteren met een hoofddoek op. Zelfs mannen doen er eentje op. Ironie o ironie. Nu een schrijnend verbod dreigt, verdwijnt het schrijnende karakter van dat verboden object naar de achtergrond. Laten we hopen dat Wilders zich niet naar het premierschap schreeuwt, want ik vrees dat dan half Nederland oren én haren gaat bedekken.

Gerelateerde berichten:

1. In Haags Cabaretfestifal 2009 Wilders aan kop
2. Geert Wilders ontmaskerd: “Ik heb niets tegen de Islam”
3. Gevaar! Wilders versus Kreeft
4. Racistische aanval op Wilders
5. Het proces Wilders lijkt op dat tegen Oldenbarnevelt

4 Reacties to “Wilders en de tragiek van de hoofddoek”