vrijdag 15 januari 2010, 01:24

Rechtbank doodsbang voor showproces Geert Wilders

Frans Weerts

Tags: bram moszkowicz | Geert Wilders | journalisten | kritiek politici op rechters | NVJ | Openbaar Ministerie | PVV | rechtbank | rechters | showproces

De PVV-leider had woensdag in meer dan een opzicht vette pech. Op de ochtend dat hij zich in de winterkou meldde bij de Amsterdamse rechtbank, ging vrijwel alle aandacht naar de presentatie van het rapport van de commissie-Davids in Den Haag. Daar aangekomen bleek ook de verwarming in de rechtbank niet te werken en Wilders – net in het pak gestoken, maar zonder overjas – kleumde wat af. En als klap op de vuurpijl had de Amsterdamse rechtbank ‘om veiligheidsredenen’ alle verslaggevers vooraf het gebouw uitgejaagd. Maar dat laatste is bevreemdend. Sinds wanneer vormen journalisten een veiligheidsrisico? En is de veiligheid binnen de rechtbank in de regel niet gewaarborgd? De Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ) heeft terecht protest aangetekend tegen deze gang van zaken. Het lijkt erop dat de rechters in het geval van Wilders acuut in de kramp schieten en doodsbang zijn voor het creëren van een showproces.

Wilders’ advocaat Bram Moszkowicz was wel zo verstandig om met een warme kamgaren overjas de koelcel van vrouwe Justitia te betreden en deed voor de camera het geklaag van Wilders over de kou in de rechtbank en de bejegening van beide officieren van justitie (’Ze keken me niet eens aan’) af als impliciet gezeur van iemand die blijkbaar niet weet hoe het er in een rechtbank aan toe gaat. Moszkowicz was daar om een deel van de aanklacht van het OM tegen Wilders (groepsbelediging van moslims) alvast van tafel te krijgen. Wat overigens later door de rechtbank werd afgewezen.

Wilders kwam woensdag de rechtbank uit en was zoals gewoonlijk weer eens flink op zijn pik getrapt. ,,Het is echt politieke vervolging”, aldus de politicus. ,,Het OM gaat verder dan waartoe het hof heeft besloten in de dagvaarding. De vrijheid van meningsuiting staat onder druk. Het rechtssysteem in Noord-Korea is nog beter dan dat in Nederland.” Zijn advocaat nam het allemaal gelaten op, temeer omdat het eigenlijke proces nog moet beginnen. En daarbij dreigt nog meer pech voor de PVV-leider, want volgens zijn advocaat Moszkowicz is het ‘onmogelijk’ dat de strafzaak nog vóór de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart wordt behandeld. De PVV kan deze kwestie dus niet electoraal uitbuiten gaande de verkiezingen.

Maar even los van de attitude van Wilders, die deze kwestie natuurlijk publicitair wil uitbuiten, is het vreemd dat een rechtbank zo in de kramp schiet. De rechtszitting was immers tamelijk administratief van aard en toch moest deze sessie zonodig in beslotenheid plaatsvinden. Waarom, heeft het OM iets te verbergen? En nog veel bevreemdender is de tijdelijke ontruiming van het gebouw van alle aanwezige verslaggevers.

Geheel terecht heeft de NVJ hiertegen protest aangetekend. Om aanwezige journalisten ook al als veiligheidsrisico af te doen (het excuus van de rechtbank) is uiteraard klinkklare nonsens. ,,Een ernstig incident”, zo bestempelt NVJ-secretaris Thomas Bruning de beslissing van de rechtbank, in het kader van de persvrijheid. Bruning zei nog wel begrip te hebben voor het achter gesloten deuren laten plaatsvinden van de behandeling van het bezwaar. ,,Maar dit gaat om een zaak met een grote maatschappelijke impact. Als er ergens een reden is om de pers erbij te hebben, dan is die hier wel. Om dan het hele gerechtsgebouw te sluiten voor journalisten, doet geen recht aan de publieke functie die een rechtbank heeft.”

De NVJ-secretaris overweegt een klacht in te dienen. ,,Het signaal is dat een rechtbank dit soort dingen niet zomaar moet kunnen beslissen. Ze moeten met goede argumenten komen waarom dit nodig was. Hierover is het laatste woord nog niet gezegd.” Want goede argumenten had de rechtbank Amsterdam namelijk niet. Een woordvoerster van de rechtbank Amsterdam liet namelijk weten journalisten de toegang tot het gebouw te kunnen ontzeggen ,,als wij dat nodig vinden”. Waarom dat nodig was, is tot op heden onduidelijk.

Nadat Wilders het pand had verlaten, mochten alle verslaggevers overigens weer naar binnen. Wat mij dan tot de volgende conclusie brengt. In het normale verkeer worden journalisten, die toegang hebben en krijgen tot een rechtbank, niet als veiligheidsrisico beschouwd. Er was dan ook geen reden om, louter vanwege de komst van Wilders, de rechtbank te ontruimen.

Blijft over de conclusie dat rechters compulsief in de kramp schieten als het gaat om figuren of kwesties, die grote publieke aandacht trekken. Ook bij de behandeling van de zaak tegen DSB werden alle journalisten geweerd uit het gebouw.

Het is zonneklaar waarom een openbare instantie, die een rechtbank toch behoort te zijn, in het geval van Geert Wilders niets van journalisten moet hebben. Die kunnen in het gerechtsgebouw zelf de zittingen immers opvijzelen tot een soort van showproces.

Mogelijk zijn rechtbanken gewoon bevreesd dat er aan hun onafhankelijkheid wordt getwijfeld, als het gerechtsgebouw zelf een podium wordt voor publieke commentaren op lopende rechtszaken en uitspraken. Maar dat juist dát argument heb ik tot op heden niet gehoord.

Gerelateerde berichten:

1. Geert Wilders, voor al uw marketingcampagnes. Resultaat gegarandeerd!
2. Eigentijdse kunst: Geert Wilders ‘om zeep’ helpen
3. Geert Wilders ontmaskerd: “Ik heb niets tegen de Islam”